ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Από τις Κορακάδες στον Πετριτή, το όμορφο παραθαλάσσιο χωριό της ΔΕ Κορισσίων


Ο Πετριτής είναι ένα σχετικά μεγάλο, νεόκτιστο χωριό της Νότιας Κέρκυρας, στην ανατολική ακτή του νησιού, δίπλα από του Μπούκαρη και όχι μακριά από τη Λευκίμμη, με 663 κατοίκους (απογραφή 2011). Κτίστηκε σχετικά πρόσφατα, τη δεκαετία του 1970. Μέχρι τότε ήταν ένας παραθαλάσσιος οικισμός του χωριού Κορακάδες, που ήταν κτισμένο σε ένα βουνό, ακριβώς πάνω από τον οικισμό. 



Ιστορία – πληθυσμιακά στοιχεία
Την εύφορη γη της ευρύτερης περιοχής των Κορισσίων κατείχαν στη διάρκεια της κυριαρχίας των Ανδηγαυών (1267 -1386) και των Ενετών (1386 – 1797) φεουδάρχες: Γρίττης, Πετρετίνος, Μπούκαρης, Ράλλης, Τριβόλης, Θεοτόκης είναι μερικά από τα πρόσωπα που στήριξαν την μακραίωνη ξενοκρατία και κράτησαν τον λαό στη φτώχεια και τη σκλαβιά.

Η αρχαία Έγριπος (Contrata de Grepu), σύμφωνα με έγγραφα των μεσαιωνικών καιρών περιοχή με μύλους και καλλιεργούμενα χωράφια (τιμάρια), ανήκε στον Βυζαντινό άρχοντα Πετριτή ή Πετρετίνο που παραχώρησε το χωριό στην οικογένεια Παλατιανού (μάλλον ως προίκα). Από αυτή την οικογένεια έχει διατηρηθεί ένας βυζαντινός πύργος. Από τη ρωμαϊκή περίοδο έχει απομείνει η κάτοψη κτίσματος από κεραμότουβλα με διάμετρο 5 μέτρα και χρησίμευε για σιταποθήκη ή στέρνα. Και λίγο έξω απ’ το χωριό, κοντά στο δρόμο, ο ερειπωμένος κι ασκεπής ναός της Αγίας Παρασκευής. Μονόχωρος, λιθόκτιστος, δίχως διάκοσμο, με πιθανές παρεμβάσεις απ’ τα βενετσιάνικα τα χρόνια.




Κορακάδες

Οι Κορακάδες, χωριό με αρχαιοελληνική καταγωγή, σχεδόν έρημο σήμερα με μόλις 29 κατοίκους, είναι κτισμένο σε ύψωμα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, πήρε το όνομά του απ’ τα κοράκια που φώλιαζαν στο λόφο και είχε για πρώτους του κατοίκους Σαρακηνούς πειρατές. Μετά από τόσες περιπέτειες και κινδύνους αποφάσισαν να ζήσουν σ’ έναν τόπο ήρεμο και ασφαλή ασχολούμενοι με την αλιεία. Και επειδή η πειρατεία άκμαζε εκείνη την εποχή, ασφάλεια σε παραθαλάσσιους τόπους προσέφεραν μόνο τα υψώματα που είχαν καλή ορατότητα στην θάλασσα, αλλά και δύσκολη προσβασιμότητα στους πειρατές. Έτσι προτίμησαν τον συγκεκριμένο λόφο που βλέπει κανείς θάλασσα γύρω-γύρω και βρίσκεται πάνω από τους δύο ήρεμους όρμους  Μπούκαρη και Πετριτή που έδεναν τα πλοιάρια τους με τα οποία ψάρευαν. Μπορείτε ακόμα και σήμερα να κάνετε μια βόλτα στους Κορακάδες και να περιπλανηθείτε στα παλιά σπίτια που στέκουν ακόμα όρθια, αλλά και στην εκκλησία του παλιού χωριού. Μέσα σε ένα καταπράσινο ύψωμα από το οποίο η θέα προς τη θάλασσα και τις απέναντι ακτές της Ηπείρου είναι μαγευτική.
Ως οικισμός οι Κορακάδες καταγράφονται σε Φύλλο  Εφημερίδος Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) από το 1652 και  στην απογραφή του 1684 απογράφονται 36 οικογένειες. Ο Πετριτής καταγράφεται και με άλλα ονόματα: Πετριτίνα ή Περόττα το 1759. Ασφαλώς και οι δύο οικισμοί έχουν την αφετηρία τους σε βάθος χρόνων, αλλά αναφερόμαστε σε επίσημες καταγραφές. Στην απογραφή του 1781 καταγράφεται ο οικισμός Έγριπος με 65 άτομα σε σύνολο 17 οικογενειών με 2.020 ρίζες ελιές. 

 Δύο αιώνες, περίπου, αργότερα το 1864  στις Κορακάδες απογράφονται 140 κάτοικοι, εκ των οποίων 79 άρρενες και 61 θήλεις. Το 1866 εντάσσονται στον Δήμο  Κορισσίων που ιδρύεται σύμφωνα με το Β. Δ. της 8-5-1866 ( ΦΕΚ 9/28-1-1866) με έδρα τις Αργυράδες (1917 κατοίκους) με τους παρακάτω οικισμούς: Αργυράδες, Βασιλάτικα, Κολοκύθι, Κουσπάδες, Κορακάδες, Νεοχωράκι, Νότος, Μαραθιάς, Ρουμανάδες, Περιβόλι, Βιταλάδες, Χλωμός, Άγιος Δημήτριος, Άνω και Κάτω Σπήλιο.
Το 1869 καταργείται ο Δήμος Κορισσίων και οι οικισμοί του εντάσσονται στον Δήμο Λευκιμμαίων που είχε ιδρυθεί με το Β.Δ. 20-12-1869, (ΦΕΚ 55/23-12-1869) με πληθυσμό  4.969 κατοίκους και έδρα την «κώμην Περιβόλιον» (1869) και αργότερα στη δημαρχία Κων/νου Ζερβού - Ζυμάρη τους Αγίους Θεοδώρους της Λευκίμμης.
Στην απογραφή του 1907 ο πληθυσμός των Κορακάδων παρουσιάζει σημαντική αύξηση. Απογράφονται 340 κάτοικοι (177 άρρενες και 163 θήλεις). Το 1912 συστάθηκε η Κοινότητα Βασιλατίκων στην οποία εντάσσονται οι Κορακάδες.
Ο Δήμος Κορισσίων στον οποίο εντάσσεται και οι Κορακάδες, επανιδρύεται την περίοδο της Ιταλικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου με έδρα τις Αργυράδες για να καταργηθεί με την απελευθέρωση το 1944.
 Από 535 έως 611 κατοίκους  κυμαίνεται ο πληθυσμός του χωριού στις δεκαετίες από το 1951 έως 1971.
Το 1980 αναγνωρίστηκε η κοινότητα Πετριτή που προήλθε «δι’ αποσπάσεως»  από την κοινότητα Βασιλατίκων. Το 1997 Κορακάδες και Πετριτής εντάσσονται στο Δήμο Κορισσίων με την επανίδρυσή του με τον νόμο «Καποδίστρια» (ν. 2539) και το 2010 με τον «Καλλικράτη» (ν. 3852) στο Δήμο Κερκυραίων.



Από τις … κατολισθήσεις και την ερήμωση των Κορακάδων στον Πετριτή
Οι κατολισθήσεις στις Κορακάδες, πριν από 40 περίπου χρόνια, ανάγκασαν την τότε κυβέρνηση να μεταφέρει το χωριό σε ασφαλές μέρος. Στον οικισμό του τον Πετριτή. Απαλλοτρίωσε εδαφικές εκτάσεις του οικισμού (που σε συντριπτική πλειονότητα ανήκαν στην παλιά αρχοντική οικογένεια των Παλατιανών) και τις διένειμε στις οικογένειες των κατοίκων του χωριού Κορακάδες, για την ασφαλή μεταφορά τους και οίκηση.
Οι Κορακαδίτες άνθρωποι του μόχθου, ασχολούνταν με την αλιεία και την ναυτιλία. Έτσι μπόρεσαν να κατασκευάσουν σύγχρονα σπίτια στο νέο τους χωριό που ξεχωρίζει για τη σύγχρονη ρυμοτομία και τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους με πλατείες, χώρους αναψυχής και ένα σύχρονο σχολικό κέντρο και γήπεδο.
Ο Πετριτής είναι περικυκλωμένος από ένα πυκνό δάσος που η περιήγησή του προσφέρει ηρεμία. Έχει ένα γραφικό λιμάνι, όπου αγκυροβολούνε πλήθος από βάρκες και τουριστικά σκάφη. Εικόνα πρωινή: ντόπιοι και αλλοδαποί ψαράδες, παλεύουν  με δίχτυα, τράτες και με μεράκι, ετοιμάζονται για άλλη μια σκληρή μέρα στη δουλειά. Και μετά παρέες, για φρέσκο ψάρι και κρασί, στις μοναδικές ψαροταβέρνες. Είναι, άλλωστε, η «έδρα» του πιο σύγχρονου αλιευτικού στόλου και απ’ τα πιο μεγάλα καταφύγια αλιευτικών σκαφών στο νησί.
Και για όσους θέλουν  ήλιο και θάλασσα, η παραλία του Πετριτή είναι μικρή και στενή, το νερά είναι ρηχά και καθαρά. Η ήσυχη ατμόσφαιρα και η ηρεμία του χωριού δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για οικογενειακές διακοπές. Οι κάτοικοι του φιλικοί κερδίζουν τον επισκέπτη με την πρώτη επαφή. Ένα μέρος που πολλοί επισκέπτες το επιλέγουν ξανά και ξανά για την ηρεμία και την αναζωογόνηση τους. Οι  επισκέπτες έχουν αρκετές επιλογές στην διάθεση τους, να συνδυάσουν βουνό με θάλασσα μαζί με όλες της ανέσεις , με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από αυτούς να αποκτούν στενούς δεσμούς.
Γιώργος Κ. Καββαδίας

Βιβλιογραφία
1.DCorfu
2. Πορφύριος Οδυσ. Πανδής, Η εξέλιξη του πληθυσμού του νομού Κέρκυρας 1864 – 1999, Αθήνα 1999.
3. Πορφύριος Οδυσ. Πανδής, Νοταριακές Πράξεις …και πληθυσμιακά στοιχεία 1684 – 1991 του νομού Κέρκυρας, Αθήνα 1992.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου