ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Πυκνώνουν οι φωνές για ηρωική έξοδο



Κάλπες πίσω από την πρόταση για «ευρύτατη πλειοψηφία»

Ανοιχτά πλέον «ζυμώνεται» η ατζέντα υπέρ των πρόωρων εκλογών στον ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας πρόβλημα στο Μαξίμου, το οποίο προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κλείσει τη συμφωνία (σπαστά ή συνολικά, μένει να φανεί) προκειμένου να αποκατασταθεί το κλίμα στην οικονομία, το οποίο πλέον αρχίζει να θυμίζει το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η συζήτηση άνοιξε έμμεσα, διά της εισήγησης κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να αναζητηθεί ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην ψήφιση μέτρων - αντίμετρων, και «πατάει» στο έντονο κλίμα ανησυχίας των βουλευτών και του κόμματος για την επερχόμενη συμφωνία, η οποία στη συνείδηση των περισσότερων εξ αυτών πόρρω απέχει από το να μπορεί να χαρακτηριστεί «κοινωνικά βιώσιμη».

Ακόμη και το «τυράκι» των αντίμετρων έχει αρχίσει να... μουχλιάζει καθώς μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο καθαρό ότι αυτά θα εφαρμοστούν εφόσον υπάρχει υπεραπόδοση στον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος και ότι δύσκολα θα είναι στοχευμένα ώστε να ανακουφίζουν αυτούς που θα πληγούν από τα μέτρα επιβάρυνσης.

Μαξίμου κατά εκλογών
Το πρωθυπουργικό γραφείο δεν θέλει ούτε ν’ ακούει για εκλογές, καθώς ο πρωθυπουργός και ο στενός πυρήνας στελεχών περί αυτόν εκτιμούν ότι στη δεδομένη περίσταση, πέρα από το ότι οι εκλογές θα επιβαρύνουν την οικονομία, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στον ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα εξουσίας πια: εκλογές πάνω σε δημοσκοπικό ναδίρ εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε βαριά ήττα, από την οποία το κόμμα δύσκολα θα ανακάμψει.

Σε αυτήν τη φάση η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις της υλοποίησης της συμφωνίας σε ευρύτατα στρώματα της κοινωνίας και δεν έχει κάποιο χειροπιαστό επίτευγμα να επιδείξει. Αντιθέτως, αν κλείσει η συμφωνία το ταχύτερο δυνατόν, έστω και όχι με τους καλύτερους δυνατούς όρους, εκτιμά ότι διασώζεται το αφήγημα του οδικού χάρτη προς την έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία και συντηρείται η ελπίδα ότι μπορεί να αντιστραφεί κάπως το κοινωνικό και οικονομικό κλίμα, στοιχείο που θα επιτρέψει δημοσκοπική ανάκαμψη.

Επιπλέον μια τυχόν βαριά ήττα μοιραία θα ανοίξει την επώδυνη συζήτηση για την επόμενη μέρα στο κόμμα και για αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία. Ως εκ τούτου είναι κατανοητό ότι ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει το κλείσιμο της αξιολόγησης και την ολοκλήρωση της συμφωνίας και ως ένα προσωπικό στοίχημα που αφορά το πολιτικό του μέλλον.

Ηρωική έξοδος διά της πλαγίας
Αυτήν τη φορά η συζήτηση για εκλογές άνοιξε από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (κατ’ άλλους από τον... «βαθύ» ΣΥΡΙΖΑ) και συγκεκριμένα από τον υπουργό Εσωτερικών Πάνο Σκουρλέτη, ο οποίος, μιλώντας στον Real FM, τάχθηκε υπέρ της ψήφισης των μέτρων στη Βουλή από μια ευρύτατη πλειοψηφία. «Μιλάω για μία ευρύτατη συναίνεση» σημείωσε «δεν ξέρω αν θα είναι 180 ή παραπάνω ή λιγότερο, αλλά αντιλαμβάνεστε ότι τα μέτρα αυτά αφορούν την επόμενη κυβέρνηση, που δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι στο μεγαλύτερό της μέρος. Άρα δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε αυτήν τη διάσταση, της ανάγκης να υπάρξει μία ευρύτερη συναίνεση».

Με τη θέση αυτήν και το σκεπτικό της φαίνεται πως συντάσσεται και ο πρώην υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης, ο οποίος φέρεται ότι εξέθεσε την άποψη αυτήν ενώπιον του πρωθυπουργού σε πρόσφατη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου και εισέπραξε την απορριπτική απάντηση του πρωθυπουργού.

Τα δύο κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ φέρονται να εκτιμούν ότι η πρόταση αυτή προσφέρει μια ικανοποιητική κάλυψη για εκλογές στην κυβέρνηση, καθώς, αν δεν υπάρξει η ευρύτατη συναίνεση, θα μπορεί να επικαλεστεί έλλειψη ευρείας νομιμοποίησης για ένα θέμα που αφορά και την επόμενη κυβέρνηση και να προσφύγει σε εκλογές.

Η ίδια επιλογή πάντως καταλήγει σε πρόωρες εκλογές και από άλλη οδό: εκτιμάται ότι μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της δεδηλωμένης σε περίπτωση που η υπερψήφιση των μέτρων από μερίδα βουλευτών της αντιπολίτευσης μπορεί να προκαλέσει αποσυσπείρωση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛΛ και κάποιοι να προτιμήσουν να διασώσουν το «φιλολαϊκό» προφίλ τους.

Η τοποθέτηση Σκουρλέτη επί της ουσίας στρέφεται κατά της στρατηγικής του Μαξίμου και δείχνει να εκφράζει μια αυξανόμενη τάση στο εσωτερικό του κόμματος, καθώς με την «ηρωική έξοδο» συντάσσεται και η τάση των «53+» (τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος τους).

Απώτερη επιδίωξη όσων διατυπώνουν έμμεσα ή άμεσα το αίτημα για εκλογές είναι να διασωθεί η «αριστερή τιμή» του ΣΥΡΙΖΑ, να μη χάσει δηλαδή ούτε τις παραδοσιακές κοινωνικές αναφορές του ούτε τη φυσιογνωμία του (η οποία θεωρούν ότι είναι αυτή που τον ανέδειξε) και να συνεχίσει να παλεύει από τη θέση της αντιπολίτευσης, με τον «μουντζούρη» των επώδυνων μέτρων να περνάει στον επόμενο.
Επί της ουσίας οι υποστηρικτές αυτή της άποψης εντοπίζουν το πρόβλημα τόσο στην υλοποίηση του μνημονίου – το οποίο στην πράξη αποδεικνύεται ότι δεν διαφέρει και πολύ από τα προηγούμενα και επιπλέον έρχεται να προστεθεί σε αυτά – όσο και στη συνέχιση της συγκυβέρνησης με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, καθώς κατά την εκτίμησή τους έχει οδηγήσει στην ανοχή, αν όχι και στην υιοθέτηση, της «συντηρητικής εθνικοπατριωτικής ατζέντας».

Επ’ αυτών αρθρογραφεί στο φύλλο της περασμένης «Εποχής» το στέλεχος των «53+» και της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Λάμπρου, ο οποίος θυμίζει τη θέση της τάσης «όχι κυβέρνηση πάση θυσία». «Μένουμε στην κυβέρνηση ακόμη και σε μεγάλες τρικυμίες όσο είμαστε σε θέση να υπερασπιζόμαστε τα λαϊκά στρώματα. Αν αυτό δεν μπορεί να συμβεί (...) τότε δεν έχει κανένα νόημα η παραμονή σε θέση κυβερνητικής ευθύνης. Η Αριστερά δεν είναι παντός καιρού» επισημαίνει.
Πάντως το ερώτημα που ανακύπτει από τη δραστηριοποίηση των Σκουρλέτη και Φίλη (οι οποίοι μαζί με τον Νίκο Βούτση εσωκομματικά φέρουν την «ταμπέλα» των «βασικών μετόχων» του ΣΥΡΙΖΑ) είναι αν η στάση τους αποκαλύπτει προσωπικό ενδιαφέρον για την επόμενη μέρα ή όχι.

Αμφότεροι, ειδικά από το συνέδριο και μετά, φροντίζουν να κάνουν αισθητή – με λιγότερο ή περισσότερο διακριτικό τρόπο – τη διαφοροποίησή τους από την ηγεσία και μοιάζουν να έχουν αποκτήσει αυτοδικαίως τον ρόλο της εκπροσώπησης της εσωκομματικής αντιπολίτευσης «παραμερίζοντας» τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος πλέον, αν και αναδείχθηκε μέσα από τις τάξεις των «53+», ταυτίζεται, εκών - άκων, με την άσκηση της μνημονιακής πολιτικής.

Πηγή:ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1960 στις 16-03-2017

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου