ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Η «Παραγωγή Λόγου» ως υπεκφυγή και ως απόδραση;



Η «Παραγωγή Λόγου» ως υπεκφυγή και ως απόδραση;

Του Γιώργου Μαυρογιώργου

Τι να σημαίνει,άραγε, "παραγωγή λόγου"; Δεν εμπεριέχει σκέψη, ανάλυση και κρίση; Παράγεται λόγος σε κοινωνικοοικονομικό κενό; Το θέμα 'Επιστήμη και Επιστήμονες" μοιάζει να απευθύνεται σε δραπέτες από την εμπειρία της ανείπωτης κρίσης που μας ορίζει. Προσφέρεται για υπεκφυγή, απόδραση και για εικονική ανάπλαση της πραγματικότητας.

Μια και ζητήθηκε ομιλία που θα έκαναν οι εξεταζόμενοι ως υποψήφιοι φοιτητές την ημέρα της αποφοίτησής τους απ το σχολείο, είναι προφανές ότι οι "θεματοδότες(Προεδρεύοντος του κ. Δασίου) έχουν κάνει το εξής ατόπημα:

Έχουν παγιδεύσει τους υποψήφιους φοιτητές/ μελλοντικούς επιστήμονες, περιορίζοντας το σχολιασμό στο "ρόλο της επιστήμης στην αντιμετώπιση των σημαντικότερων σύγχρονων προβλημάτων"-χωρίς να διευκρινίζεται το γενικό κοινότυπο και νεφελώδες "των σύγχρονων"(σε ποια κλίμακα; και επίπεδο;) σε τι αναφέρεται; Το "σύγχρονων" αναφέρεται στο "σύγχρονο κάθε φορά"; ΄Η στο τώρα; Τότε, πού έχουν αποκρύψει τα μεγάλα προβλήματα που μαστίζουν την ελληνική κοινωνία στη σημερινή συγκυρία, σε καθεστώς μη βιώσιμου χρέους; Προφανώς, οι "θεματοδότες" έχουν λειτουργήσει αντι-επιστημονικά!
Η διατύπωση των ερωτημάτων για το ρόλο της επιστήμης και τα"ηθικά εφόδια του επιστήμονα" επαναλαμβάνει εκείνη τη γνωστή από παράδοση μανιέρα των εξετάσεων, με την οποία οι μεγάλοι φορντιστηριακοί οργανισμοί μπορούν να καυχώνται ότι "έπιασαν το θέμα", κι ας είναι αδιάβλητες οι εξετάσεις! Είναι εκείνη η διατύπωση που ευνοεί την αποστήθιση "κατεβατών από εκθεσιακά δοκίμια".

Γενικά, το θέμα των Εξετάσεων στο μάθημα "Νεοελληνική Γλώσσα Γενικής Παιδείας" είναι από τα θέματα που εξορίζουν τη γλώσσα και τα υποκείμενα που την χρησιμοποιούν από την τρέχουσα κοινωνική ελληνική πραγματικότητα της ανεργίας, της φτωχειας, της κοινωνικής εξαθλίωσης, της ανασφάλειας, της εκμετάλλευσης, της δραματικής υποχώρησης των αρχών και των αξιών του κράτους πρόνοιας και του μη βιώσιμου χρέους. Πού είναι ο παιδαγωγός Φρέυρε να μας "μαλώσει" που,ακόμα και σε περιόδους σοβαρής κοινωνικής εξαθλίωσης, αποκρύπτουμε αυτή τη βιωμένη κοινωνική πραγματικότητα από "υποψήφιους επιστήμονες" έτσι που να μη διεκολύνονται ώστε να την κατανοούν, να τη συνειδητοποιούν και να δρουν απελευθρωτικά! Ποδηγετούν, ακόμα και μέσα από τις εξετάσεις, τους μελλοντικούς επιστήμονες με πρακτικές παιδαγωγικού πειθαναγκασμού και τεχνικές απόδρασης απ το υπαρκτό παρόν και το παγιδευμένο μέλλον.
Αν δεχτούμε πως οι υποψήφιοι αποφοιτούν από ένα ελληνικό σχολείο που στη διάρκεια της φοίτησής τους έχει υποστεί δραματικές αλλαγές, σε μια εποχή μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης,ποια προτεραιότητα έχει η "παραγωγή λόγου" για την επιστήμη, γενικώς, "τα σημαντικότερα σύγχρονα προβλήματα", γενικώς, και τα "ηθικα εφόδια του επιστήμονα"! Είναι οι εξετάσεις, άραγε, αδιάβροχες στη μεγάλη κοινωνική εξαθλίωση που έχουν εκτεθεί, κατά τεκμήριο οι υποψήφιοι που προέρχονται από μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα;
Ένα άλλο ερώτημα σχετίζεται με τον συντάκτη του κειμένου που δόθηκε για επεξεργασία, τον κ. Σκαλκέα!

Διαβάζουμε(Βικιπαιδεια):

"Στο Ωνάσειο με τον Ανδρέα Παπανδρέου

Ο Γρηγόριος Σκαλκέας έγινε ευρέως γνωστός στην ελληνική κοινή γνώμη ως γιατρός του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, την περίοδο της τετράμηνης συνεχούς νοσηλείας του από τις 20 Νοεμβρίου του 1995 μέχρι τις 21 Μαρτίου του 1996. Ο Σκαλκέας ήταν πρόεδρος του Ιατρικού Συμβουλίου που ελάμβανε τις κρίσιμες αποφάσεις για τον χειρισμό της νοσηλείας και θεραπείας του πρωθυπουργού, ενώ ανέλαβε και την σύνταξη και ανάγνωση στα ΜΜΕ (ελληνικά και διεθνή) των επίσημων ιατρικών ανακοινωθέντων του Ωνασείου. Στο Ιατρικό Συμβούλιο υπό τον Σκαλκέα βρίσκονταν κορυφαίοι Έλληνες και ξένοι γιατροί, μεταξύ των οποίων και ο τότε υπουργός Υγείας (και προσωπικός γιατρός του Ανδρέα Παπανδρέου) Δημήτρης Κρεμαστινός, αλλά και οι Παύλος Τούτουζας, Στάθης Ηλιοδρομίτης, Γιώργος Δαΐκος, Βασίλης Γολεμάτης, Κωνσταντίνος Στεφανής κ.α.

Εκείνους τους 4 μήνες ο Σκαλκέας αποτέλεσε ένα από τα πλέον διάσημα και πολυσυζητημένα πρόσωπα στον δημόσιο βίο της Ελλάδας. Πολιτικά ήταν γνωστός για τις δεξιές απόψεις του, ωστόσο «το γεγονός πως η ιδεολογική του τοποθέτηση ήταν διαμετρικά αντίθετη από εκείνη του ΠΑΣΟΚ δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στο να διαπρέψει στον ρόλο του εκπροσώπου και να είναι ιατρικώς ειλικρινής, χωρίς κανείς βέβαια να μπορεί να αμφισβητήσει και την γενικότερη ειλικρίνειά του». Στην καθημερινή τριβή του με τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ ξεχώρισε για το χιούμορ του, το οποίο χρησιμοποιούσε «με αυστηρό, λεπτό και κάμποσες φορές καυστικό τρόπο».

Σκεφτείτε: Έχουμε διακηρύξεις περί αδάβλητου και περί "ολονύκτιας μυστικής διαβούλευσης" των μελών της Επιτροπής!

Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, «το κείμενο είναι απλό, σαφές και κατανοητό και ανταποκρίνεται στον πάντα επίκαιρο προβληματισμό για τον ρόλο της επιστήμης και την ευθύνη του επιστήμονα απέναντι στην αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας. Οι ερωτήσεις που συνοδεύουν το κείμενο είναι επίσης σαφείς και κατανοητές. Το ίδιο ισχύει και για το προς ανάπτυξη θέμα της Έκθεσης. Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων εκφράζει την ικανοποίησή της για την επιλογή θέματος που προβάλλει τις ανθρωπιστικές αξίες».
Ποιος ο λόγος ύπαρξης της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, αν εξαντλείται σε υμνολογίες προς τους θεματοθέτες, στο όνομα των"ανθρωπιστικών αξιών"?

Τα ίδια ισχύουν,ως ένα βαθμό και για το θέμα "Νεοελληνική Γλώσσα" για τους υποψηφίους των ΕΠΑΛ με το κείμενο "ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ
ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΑΣ". Εννοεί, μιας άλλη εποχής, με άλλα δεδομένα και βιώματα. Υπεκφυγή κι απόδραση. Λες και δίνουν στους υποψήφιους "ναρκωτικά" κι αγχολυτικά... Η "σύγκρουση γενεών", ως μια διαχρονική παθογένεια, που προκαλεί διαχρονικές εντάσεις, εκτός τόπου και χρόνου, στον κόσμο της Έκθεσης των Ιδεών...
Διαβάζουμε πως "τα θέματα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος, ήταν βατά". Είναι ο αξιόπιστος κριτής...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου