Η ποινικοποίηση της ιατρικής οδηγεί αναπόφευκτα σε αμυντική ιατρική τονίζει η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Κέρκυρας, με αφορμή την καταδίκη Παιδιάτρου από το νοσοκομείο Ρεθύμνου για ιατρική αμέλεια και αυτό συνεπάγεται εκτόξευση του κόστους υπηρεσιών υγείας.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Με αφορμή την καταδίκη Παιδιάτρου από το νοσοκομείο Ρεθύμνου για ιατρική αμέλεια και ουσιαστική αιτία την εγκύκλιο Χουλιαράκη που αντί να προστατεύει το ιατρικό λειτούργημα κρεμά λαιμητόμο πάνω από τα κεφάλια των ιατρών που δίνουν μάχη καθημερινά με το θάνατο, η ΕΓΕΣΥΚ έχει υποχρέωση να επέμβει και να καταγγείλει τις εξελίξεις.
Καθημερινά οι ιατροί του δημοσίου συστήματος υγείας δίνουν και θα δίνουν μάχες για τη ζωή των ασθενών κάποιες φορές άνισες, ακόμα και όταν τηρηθούν κατά γράμμα οι ορθές ιατρικές πρακτικές. Ταυτόχρονα καλούνται να αντιμετωπίσουν τις ανεπάρκειες του συστήματος υγείας την έλλειψη προσωπικού, τα εξαντλητικά ωράρια κι αν θέλετε και την λαϊκή σοφή ρύση ότι “λάθη δεν κάνει αυτός που δεν κάνει τίποτα”.
Όλο και συχνότερα κατηγορούνται ιατροί όχι γιατί δεν εκτέλεσαν τα καθήκοντα τους, αλλά για όσα συνέβησαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Ακολουθεί ο διασυρμός του ιατρού στα τοπικά δικαστήρια, από μια ταχέως αναπτυσσόμενη και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δικανική πρακτική, που κίνητρο έχει το κέρδος, αφού για να επιδικαστεί αστική αποζημίωση πρέπει πρώτα να καταδικαστεί στο ποινικό δικαστήριο ο ιατρός για αμέλεια. Δυστυχώς για το ευρύ κοινό και τους νομικούς τα όρια της ιατρικής επιπλοκής, του ιατρικού σφάλματος και της ιατρικής αμέλειας είναι δυσδιάκριτα.
Η ποινικοποίηση της ιατρικής οδηγεί αναπόφευκτα σε αμυντική ιατρική που συνεπάγεται εκτόξευση του κόστους υπηρεσιών υγείας, ταλαιπωρία του ασθενούς, άρνηση ανάληψης περιστατικών από ιατρούς, αύξηση των παραπομπών και των διακομιδών, άρνηση στελέχωσης και επιπλέον κατάρρευση του δημοσίου συστήματος υγείας
Υπό τις απειλές αυτές, η κυβέρνηση οφείλει να στηρίξει και να θωρακίσει νομικά τους λειτουργούς της ιατρικής και κατ’επέκταση το δημόσιο σύστημα υγείας.
Ίσως όχι στο βαθμό που το κάνει με το νόμο περί ευθύνης υπουργών…
Ίσως όχι στο βαθμό που το κάνει με τη βουλευτική ασυλία…
Τουλάχιστον να παράσχει νομική κάλυψη και προστασία στους ιατρούς που πραγματικά στηρίζουν το δημόσιο σύστημα υγείας ώστε να συνεχίσουν αδιάσπαστοι το λειτούργημα τους.
Αντ΄αυτού, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεπερνώντας σε μνημονιακό ζήλο τους προκατόχους της ΠΑΣΟΚ -ΝΔ, επαναφέρει ένα επαίσχυντo μέτρο που εκκρεμούσε από το 2014 και αποτελούσε διακαή πόθο ΕΕ – ΔΝΤ – Επιχειρηματικών Ομίλων, με σαφή κατεύθυνση την περαιτέρω μείωση των υποχρεώσεων του κράτους και προώθηση της ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ.
Συγκεριμένα, η εγκύκλιος Χουλιαράκη περί ευθύνης των υπαλλήλων έναντι του δημοσίου, πρακτικά ορίζει ότι αν ένας ιατρός καταδικαστεί για βαριά αμέλεια και μετά επιδικαστεί αγωγή αστικής αποζημίωσης σε βάρος του νοσοκομείου, τότε αυτή θα καταλογίζεται αυτόματα στον ιατρό. Ως γνωστόν οι αποζημιώσεις αυτές είναι συχνά υψηλότερες από το σύνολο της μισθοδοσίας όλου του εργασιακού βίου του ιατρού, εκτός αν είναι “μιζαδώρος” ή “φακελάκιας”. Αν δεν είναι ή δεν θέλει να γίνει τέτοιος, εναλλακτικά μπορεί να γίνει ευθυνόφοβος, κοπανατζής, να μην αναλαμβάνει κανέναν και να παραπέμπει τους πάντες. Ούτως ή άλλως χαμένος είναι το ΕΣΥ και ο ασθενής. Και φυσικά, υπό αυτές τις συνθήκες, ο γιατρός θα αναγκαστεί να στραφεί προς τη σύναψη ιδιωτικής ασφάλειας αστικής ευθύνης, που αποτελεί άλλωστε και τον απώτερο σκοπό της νομοθετικής αυτής ρύθμισης.
Καταγγέλλουμε και ζητάμε την άμεση τροποποίηση ή απόσυρση οποιουδήποτε σχετικού νόμου και εγκυκλίου που εσφαλμένα και προκλητικά μεταφέρει οικονομικές ευθύνες σε δημόσιους λειτουργούς, με εξαίρεση την ύπαρξη δόλου.
Ζητάμε την αξιολόγηση της ορθότητας των ιατρικών χειρισμών εξωδικαστικά, από θεσμικά κατοχυρωμένη ομάδα πραγματογνωμόνων, από την οποία θα αντλεί γνώσεις το δικαστικό σύστημα.