ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση…


Δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση…

Με μια ανακοίνωση καταπέλτη. Με μια ανακοίνωση βαθιά ανθρώπινη. Με λέξεις που αποπνέουν ταξική αλληλεγγύη και δεν …κρύβονται πίσω από αστικές δικολαβίες τα μέλη του Σωματείου Καθαριστριών – Καθαριστών Νομού Μαγνησίας, ζητούν την άμεση αποφυλάκιση της συναδέλφισσας τους.

Την άμεση αποφυλάκιση της καθαρίστριας από το Βόλο που εκτίει 10ετή ποινή φυλάκισης γιατί σύμφωνα με το κατηγορητήριο εργαζόταν σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου με πλαστό τίτλο σπουδών ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου…

Φωνάζουν ότι «δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού»!!!

 Στην ανακοίνωσή του το Σωματείο σημειώνει:

«Η αστική δικαιοσύνη, αφού εξάντλησε όλη την αυστηρότητά της σε μια φτωχή εργαζόμενη, καταδίκασε μια γυναίκα που αγωνιζόταν να ζήσει την οικογένειά της σε 10 χρόνια φυλακή! Διορίστηκε το 1996 σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ δηλώνοντας ότι είναι τελειόφοιτη της ΣΤ΄ δημοτικού για να μπορέσει να βρει δουλειά να ζήσει τα παιδιά της και να βοηθήσει τον σύζυγό της που είχε 67% αναπηρία.

Επί μια 20ετία προσέφερε συνειδητά τις υπηρεσίες σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου, προσέφερε εργασία και πληρωνόταν γι’ αυτή. Δεν έκλεψε! Δεν καταχράστηκε τα δημόσια χρήματα! Τα δούλεψε! Για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις οικογενειακές της ανάγκες. Αυτή τη στιγμή, ύστερα από την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, εκτίει την άδικη ποινή που της έχει επιβληθεί στις Φυλακές Θήβας.

Ζητάμε να αποφυλακιστεί άμεσα η συνάδελφός μας γιατί δεν είναι έγκλημα να εργάζεται κάποιος για να ζήσει και μάλιστα όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες.

Γιατί δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού.

Όπου η αστική δικαιοσύνη έχει “ερμητικά κλειστά τα μάτια” μπροστά στην πραγματική κοινωνική αδικία, που καταδικάζει στη φτώχεια και στην ανέχεια χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους, που αναζητούν απελπισμένα τρόπο να ζήσουν».