ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Σαν σήμερα το 1907 ο Κάιζερ αγοράζει το «Αχίλλειο» - Η Ιστορία...


1907: Ο Κάιζερ αγοράζει το «Αχίλλειο» της Κέρκυρας για να το χρησιμοποιήσει ως κοιμητήριο.Το Αχίλλειο είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο γνωστά και σημαντικά αξιοθέατα στην Κέρκυρα, που βρίσκεται στο χωριό Γαστούρι, εννιά χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Κέρκυρας. Χτίστηκε το 19o αιώνα κατά παραγγελία της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, πιο γνωστής ως Σίσσυ. Μετά τη δολοφονία της Σίσσυ, το 1898, το Αχίλλειο έμεινε κλειστό για χρόνια. Το 1907 εξαγοράστηκε από τον Γουλιέλμο Β Κάιζερ, ο οποίος έκανε ανεπιτυχείς προσθήκες και διακοσμητικές παρεμβάσεις στο ανάκτορο για να το χρησιμοποιήσει ως κοιμητήριο. Το Αχίλλειο χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο κατά τον Α και Β Παγκόσμιο πόλεμο και υπέστη αρκετές φθορές. Το 1994 το Αχίλλειο πέρασε στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Δημοσίου και έκτοτε λειτουργεί ως μουσειακός χώρος, προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι.

Αχίλλειο: Ένα παλάτι-αφιέρωμα στον Αχιλλέα

ΠΗΓΗ: www.maxmag.gr
Μια από τις πιο δημοφιλείς επαύλεις της Ελλάδας, και ίσως και ολόκληρης της Ευρώπης, είναι το Αχίλλειο. Χτισμένο σε μια ιδιαίτερα όμορφη τοποθεσία της Κέρκυρας, στο Γαστούρι, προσφέρει ένα ταξίδι στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, καθώς και στην αστείρευτη ελληνική μυθολογία. Η έπαυλη είναι αφιερωμένη στον Αχιλλέα, εξού και η ονομασία της, η οποία παραπέμπει στο κεντρικό ήρωα της Ιλιάδας. Ένα άλλο στοιχείο το οποίο αποδεικνύει πως η έπαυλη ήταν αφιερωμένη στον Αχιλλέα, είναι τα δύο αγάλματα που δεσπόζουν στους κατάφυτους κήπους του παλατιού. Το πρώτο, το οποίο αναπαριστά τον θνήσκοντα Αχιλλέα και το δεύτερο στο οποίο ο Αχιλλέας έχει τεράστιες διαστάσεις και το ύψος του προσεγγίζει τα 15 μέτρα. Η κατασκευή του μεγαλοπρεπούς κτιρίου σε πομπηινό ρυθμό, αποδίδεται στους Ιταλούς αρχιτέκτονες Ραφαέλε Καρίττο και Αντόνιο Λάνντι.
Πηγή: 2.bp.blogspot.com

Η ιστορία του Αχίλλειου

Το Αχίλλειο κτίσθηκε έπειτα από εντολή της αυτοκράτειρας της Αυστροουγγαρίας Ελισάβετ, ή πιο ευρέως γνωστή ως βασίλισσα Σίσσυ. Πριν από την κατασκευή του Αχίλλειου, είχε οικοδομηθεί στο συγκεκριμένο σημείο, η οικία του Έλληνα φιλοσόφου, Πέτρου Βράιλα Αρμένη. Η αυτοκράτειρα έχοντας κλονισθεί ψυχικά μετά από μια σειρά θανάτων που στιγμάτισαν την οικογένεια της και όντας άρρωστη σωματικά, θεώρησε πως η δημιουργία μια τέτοιας έπαυλης κοντά στη θάλασσα, στο νησιωτικό κλίμα της Κέρκυρας, θα λειτουργούσε ευεργετικά στην υγεία της. Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως η αυτοκράτειρα Σίσσυ είχε επισκεφτεί όλα τα νησιά που ανήκουν στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Επτανήσων, αυτό όμως που τη μάγεψε ήταν το νησί της Κέρκυρας. Έτσι, έχοντας αναλάβει εξ ολοκλήρου τα έξοδα της κατασκευής, το έτος 1890 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες οικοδόμησης και το Αχίλλειο ήταν έτοιμο να υποδεχθεί την ιδιοκτήτρια του. Η διακόσμηση του, την οποία επίσης επιμελήθηκε η αυτοκράτειρα Σίσσυ, φανέρωνε την τεράστια αγάπη που έτρεφε η ίδια για την ελληνική μυθολογία και τον ελληνική πολιτισμό γενικότερα. Εκτός από το άγαλμα του Αχιλλέα, τοποθετήθηκαν στο ανάκτορα αγάλματα των εννέα Μουσών, έργο του Ιταλού γλύπτη Ντομένικο Μοράνι, καθώς και προτομές γνωστών προσώπων της αρχαιότητας. Στις 10 Σεπτεμβρίου του έτους 1898, η βασίλισσα Σίσσυ δολοφονείται σε ηλικία 61 ετών, από τον αναρχικό Λουίτζι Λουκένι.
Αχίλλειο
Πηγή: i.pinimg.com
Το Αχίλλειο, μη έχοντας πλέον κάποιον ιδιοκτήτη, αλλά ούτε και κληρονόμο, αγοράζεται το 1904 ή το 1907, από τον αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμο Β’ ή αλλιώς Κάιζερ, ο οποίος ήταν επίσης μεγάλος λάτρης του ελληνικού πολιτισμού. Αυτός τοποθετεί στους κήπους της έπαυλης το κολοσσιαίο άγαλμα του Αχιλλέα, που προαναφέρθηκε, και προσδίδει την επιγραφή «Στον μέγιστο των Ελλήνων από τον μέγιστο των Γερμανών». Επιπλέον, ο Κάιζερ κάνει και άλλες προσθήκες στο παλάτι, μεταξύ άλλων την κατασκευή της ομώνυμης γέφυρας, η οποία θα διευκόλυνε τον αυτοκράτορα να απολαμβάνει τη θάλασσα χωρίς να εντοπίζεται από τους ντόπιους, αλλά και να καταστρώνει ανενόχλητος τα πολεμικά του σχέδια, χωρίς να φοβάται για την ύπαρξη πρακτόρων.
Πηγή: photodentro.edu.gr
Κατά τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το μεγαλοπρεπές Αχίλλειο υπέστη τεράστιες ζημιές, οι οποίες οδήγησαν στη σταδιακή ερήμωση και εγκατάλειψή του. Στη διάρκεια των άγριων χρόνων του πολέμου, το παλάτι είχε περάσει στην ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους. Μόλις μετά το τέλος των πολέμων, περί το 1962, το Αχίλλειον μεταβιβάστηκε σε μια γερμανική εταιρεία, η οποία το μετέτρεψε σε καζίνο, μετά από απόφαση του Βασιλέως Παύλου. Σκοπός της δημιουργίας του καζίνο ήταν, αφ’ ενός να τονωθεί η οικονομία και ο τουρισμός της Κέρκυρας και αφ’ ετέρου να γίνει εφάμιλλο με το καζίνο του Μόντε Κάρλο, στο Μονακό. Το καζίνο που στεγάστηκε στο Αχίλλειο λειτούργησε μέχρι περίπου το 1981, οπότε και πολιτικές αναταραχές ανέκοψαν τη λειτουργία του. Από το 1984 και μετά, το Αχίλλειο περιήλθε στην ιδιοκτησία του δήμου Κέρκυρας και λειτουργεί μόνιμα ως μουσείο.

Το Αχίλλειο σήμερα

Αχίλλειο
Πηγή: xryshaygh.com
Πλέον το Αχίλλειο αποτελεί έναν τόπο, τον οποίο κάθε επισκέπτης της Κέρκυρας οφείλει να εξερευνήσει. Οι εξαιρετικές τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ανακτόρου, οι διάφοροι χώροι, τα έπιπλα, οι κατάφυτοι και πολυεπίπεδοι κήποι, τα γλυπτά αντίγραφα αρχαίων έργων που ξεπερνάν τα 15, τα σπάνια βιβλία, οι δακτυλογραφημένες σημειώσεις με συμβουλές για τη ζωή κατά την εποχή εκείνη, είναι μερικά μόνο στοιχεία, από τα οποία μπορεί κανείς να αντλήσει τεράστιο όγκο πληροφοριών σχετικά με την αρχαία Ελλάδα, με τον τρόπο ζωής των αυτοκρατόρων κατά τους προηγούμενους αιώνες, με την πολιτική κατάσταση σε Ελλάδα, Αυστροουγγαρία και Γερμανία κ.ά. Το Αχίλλειο κηρύχτηκε μνημείο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, συμπεριλαμβανομένων των βοηθητικών κτιρίων αλλά και του εξωτερικού περιβάλλοντα χώρου. Επίσης, κατά τα τελευταία χρόνια, έχουν ξεκινήσει εργασίες αποκατάστασης της έπαυλης από την εταιρεία “Ελληνικά Τουριστικά Μνημεία”, καθώς και η συντήρηση των εξωτερικών χώρων υπό την αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Μια επίσκεψη στην επιτομή της καλαισθησίας και του απέραντου κάλλους, αρκεί για να ταξιδέψει καθέναν από εμάς στην ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα, αλλά και στη ζωή των αυτοκρατόρων στη διάρκεια του 19ου αιώνα.