ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...
Αποτέλεσμα εικόνας για γ εθνικη
Γ’ Εθνική: Κλιμακώνεται η αντίδραση για την αναδιάρθρωση!

Δυναμική είναι η αντίδραση των ομάδων της Γ’ Εθνικής κατηγορίας, αναφορικά με την αναδιάρθρωση των κατηγοριών και με τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να γίνει από πλευράς Πολιτείας. Οι ομάδες της Γ’ Εθνικής είναι υπέρ της αναβάθμισης του ελληνικού ποδοσφαίρου και της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών, όμως αυτό θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα, όπου δεν θα δημιουργούνται αδικίες για τους συλλόγους.

Ως γνωστόν, η Νίκη Βόλου συνέταξε πρόταση, την οποία υπέγραψαν ιστορικές ομάδες που εκπροσωπούν μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, με κόσμο και αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας. Δεκαέξι ομάδες έχουν υπογράψει την πρόταση και συγκεκριμένα οι: Καβάλα, Νέστος Χρυσούπολης, Βέροια, Άρης Παλαιοχωρίου, Μακεδονικός Φούφα, Ναυπακτιακός Αστέρας, Ολυμπιακός Βόλου, Νίκη Βόλου, Ιεράπετρα, Εθνικός, Ιωνικός, Διαγόρας Ρόδου, Αιγάλεω, Ηλυσιακός, Καλαμάτα, Ασπρόπυργος. Η μοναδική ομάδα από αυτές που βρίσκονται στις δύο πρώτες θέσεις των οκτώ ομίλων της Γ’ Εθνικής και δεν υπέγραψε είναι ο Ιάλυσος Ρόδου.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι οποίες πηγάζουν από την πόλη του Βόλου, η πρόταση των ομάδων της Γ’ Εθνικής με τις υπογραφές των σωματείων θα προωθηθεί στους αρμόδιους φορείς, ενώ ήδη έχουν αρχίσει επαφές, προκειμένου να υποστηριχθεί η θέση των ομάδων και να μην προχωρήσει από την προσεχή αγωνιστική περίοδο η αναδιάρθρωση, με τη δημιουργία της Σούπερ Λιγκ 2.



πηγή: mikriliga.com


Πανέτοιμος ο Κρόνος για τον «μεγάλο τελικό» - Γ. Χονδρογιάννης: «Με σοβαρότητα – σεμνότητα – πειθαρχία για τη νίκη»

Ο "μεγάλος τελικός"

Με τον «μεγάλο τελικό» ανάμεσα στον δεύτερο Κρόνο που έχει 40 βαθμούς (ενώ ο πρωτοπόρος Μακεδονικός Φούφα 41 με αγώνα περισσότερο) και τον τρίτο με 39 βαθμούς  Ναυπακτιακό Αστέρα συνεχίζεται το Πρωτάθλημα του 3ου Ομίλου της Γ' Εθνικής στο πλαίσιο της 23ης αγωνιστικής την Κυριακή 24 Μαρτίου με ώρα έναρξης: 15:00 στο γήπεδο της ΕΠΣ Κέρκυρας στο Κανόνι. Διαιτητής: Γιάννης Πάνος (ΕΠΣ Ηπείρου) Βοηθοί: Θεοδόσης Φαλτάκας (ΕΠΣ Γρεβενών) - Παύλος Φραγκούλης (ΕΠΣ Πρέβεζας ) Παρατηρητής διαιτησίας: Νίκος Αθανασίου (ΕΠΣ Θεσπρωτίας).

Πριν από λίγο ολοκλήρωσε την προετοιμασία του ο Κρόνος για τον «μεγάλο τελικό με τον Ναυπακτιακό Αστέρα». Όλοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο αυριανός αγώνας είναι ο πιο σημαντικός στην Ιστορία του Κρόνου, μέχρι τον επόμενο, αφού μια νίκη ανοίγει τον δρόμο για τη Β΄Εθνική. Αναγνωρίζουν, επίσης, ότι δεν έχουν εύκολο έργο απέναντι σε μια ιστορική ομάδα με το μεγαλύτερο μπάτζετ στον 3ο όμιλο που παίζει, μάλιστα, το τελευταίο της χαρτί. Η επική ανατροπή του Α΄γύρου στη Ναύπακτι δείχνει τον δρόμο. Όπως και  η πορεία του Κρόνου έχει δείξει τις τεράστιες δυνατότητες των παικτών και γενικότερα της ομάδας. Και μόνο η ατυχία και κάποια λάθη στέρησαν τη δυνατότητα να είναι ο Κρόνος πρώτος και με διαφορά, αφού έχασε πολύτιμους βαθμούς από τους ουραγούς του βαθμολογικού πίνακα.

Η αποστολή του Κρόνου

Ο Γιάννης Χονδρογιάννης δε θα έχει στη διάθεσή τους Βασίλη Πετρόγιαννη, Σπύρο Μεσημέρη που είναι τραυματίες από την αρχή του πρωταθλήματος και τον τιμωρημένο Κονισπολιάτη. Στην αποστολή συμμετέχουν 20 παίκτες: Ανυφαντής, Αχείμαστος, Βλάσσης (Γαμπρός), Γραικός, Ζάχος, Κάνεφ, Κατσιαμήτας, , Κοιλιάρας, Κόλλινς, Κωστακιώτης , Λάμπογλου, Μουζακίτης, Ντατίδης, Ντερτιλής, Παπαστεργίου,. Πουλημένος, Σπαχίου, Τριαντάφυλλος, Χαρτσιάς, Χατζηδημητρίου.

Αύριο το πρωί στις 10.45΄έχει οριστεί το ραντεβού για φαγητό σε γνωστό εστιατόριο της πόλης. Κλίμα συσπείρωσης και αισιοδοξίας στην ομάδα, όλοι  που αντιμετωπίζουν τον αυριανό αγώνα με βάση το τρίπτυχο του προπονητή τους: Σοβαρότητα – σεμνότητα – πειθαρχία.

Από την άλλη αναμένεται πολύς κόσμος στο γήπεδο που θα δημιουργήσει ενθουσιώση ατμόσφαιρα στήριξης της προσπάθειας των ποδοσφαιριστών. Όχι μόνο οι Αργυράδες, αλλά όλο το νησί είναι στο πόδι και περιμένει πώς και πώς τον αυριανό αγώνα.

Γ. Χονδρογιάννης: «Με σοβαρότητα – σεμνότητα – πειθαρχία για τη νίκη»


Σε αποκλειστικές δηλώσεις στο www.argyrades.gr ο προπονητής του Κρόνου Γιάννης Χονδρογιάννης τόνισε: «Με σοβαρότητα – σεμνότητα και πειθαρχία αντιμετωπίζουμε το σημαντικότερο μέχρι τώρα αγώνα με μια ιστορική ομάδα. Έχω απεριόριστη εμπιστοσύνη στους αθλητές μου. Ο κόσμος της Κέρκυρας φαίνεται ότι αγκαλιάζει τη μεγάλη μας προσπάθεια και πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να τον αποζημιώσουμε με μια καλή εμφάνιση και με νίκη».


Το πρόγραμμα της 23ης αγωνιστικής του 3ου Ομίλου:

Κυριακή 24 Μαρτίου 2019, Ώρα έναρξης 15:00

Μακεδονικός Φούφα - Θρίαμβος Σερβιανών
Κρόνος Αργυράδων - Ναυπακτιακός Αστέρας
ΑΕ Λευκίμμης - Αχέρων Καναλακίου
Μέγας Αλέξανδρος Καστοριάς - Σούλι Παραμυθιάς
Τηλυκράτης Λευκάδας - Γρεβενά Αεράτα
Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας - Φλωριάδα Άρτας (3-0 α.α)

Ρεπό: Μακεδονικός Σιάτιστας

Η βαθμολογία (σε 22 αγώνες)

Μακεδονικός Φούφα Πτολεμαϊδας 41
Α.Π.Σ. Κρόνος Αργυράδων Κέρκυρας 40
Ναυπακτιακός Αστέρας 39
Σούλι Παραμυθιάς Θεσπρωτίας 37
Α.Ε. Λευκίμμης Κέρκυρας 36
Α.Σ. Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας 35
Π.Α.Σ. Αχέρων Καναλακίου Πρέβεζας 35
Α.Ο. Νέος Τηλυκράτης Λευκάδας 2014 30
Θρίαμβος Σερβιανών Ιωαννίνων 28
Μέγας Αλέξανδρος Καλλιθέας Καστοριάς 26
Μακεδονικός Σιάτιστας Κοζάνης 13
Γρεβενά Αεράτα 5
Α.Ο. Φλωριάδας Άρτας Αποχώρησε


Στην Κέρκυρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης – Συναντήσεις με φορείς Σειρά επαφών

Στην Κέρκυρα έφτασε το πρωί του Σαββάτου ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης


Στην Κέρκυρα έφτασε λίγα λεπτά μετά τις 9:00 ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από τον κερκυραίο πρώην υπουργό Νίκο Δένδια και το γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Λευτέρη Αυγενάκη.

Τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο «Ιωάννης Καποδίστριας» η υποψήφια περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, Ρόδη Κράτσα -Τσαγκαροπούλου, υποψήφιοι δήμαρχοι της Κέρκυρας, ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και εκ νέου υποψήφιος Στέφανος Γκίκας, μέλη και στελέχη του κόμματος.

Πρώτος σταθμός της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στο νησί ήταν το Κέντρο Ειδικής Αγωγής «Μέλισσα», όπου ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αφού είδε από κοντά τις εγκαταστάσεις του κέντρου, ενημερώθηκε από τον πρόεδρο της «Μέλισσας», Σπύρο Ζουμπουλίδη, για τις ενέργειες του Συλλόγου από το 1983, όταν ιδρύθηκε, μέχρι και σήμερα, καθώς επίσης και για τις ανάγκες του Συλλόγου «Μέλισσα», προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής, εκπαίδευσης και υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

Στο πλαίσιο των επαφών του στο νησί, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας θα έχει στη συνέχεια συνάντηση με επαγγελματίες οδηγούς ταξί του νησιού, ενώ στη συνέχεια θα μεταβεί στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, προκειμένου να συναντήσει το μητροπολίτη Κέρκυρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριο.

Στις 12:15 ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μιλήσει σε εκδήλωση των ΝΟΔΕ Ιονίων Νήσων, σε ξενοδοχείο της πόλης , ενώ το απόγευμα θα έχει συναντήσεις με φορείς για θέματα τουριστικής ανάπτυξης του νησιού, καθώς και με τον πρόεδρο της Ένωσης Πολυτέκνων Κέρκυρας.

(Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ)

Μια λαμπρή μέρα του 1821 μέσα στην παγωνιά του 1941


  Η ιστορία που θα σας διηγηθώ δεν έγινε ποτέ ευρέως γνωστή και σήμερα είναι μάλλον ξεχασμένη. Από τη λήθη την ανέσυρε το περιοδικό «Αλφειός» του κ. Χρήστου Κωνσταντόπουλου τη δεκαετία του 1990, που εκδίδετο στον Πύργο Ηλείας. Το ρεπορτάζ

  του περιοδικού αξιοποίησε την ίδια εποχή στα ιστορικά του μελετήματα ο Γρηγόρης Φαράκος, και ολοκληρωμένη πλέον η ύλη αυτής της ιστορίας δημοσιεύθηκε στα «ΝΕΑ». Έκανε εντύπωση και μετά ξαναξεχάσθηκε. Έπαψε να κυκλοφορεί στην πιάτσα, αλλά το καλό είχε προλάβει να συμβεί, και η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι πλέον καταχωρισμένη στις δέλτους της Ιστορίας.

  Η Γερμανική σημαία ή μάλλον η ναζιστική σημαία που κατέβασαν απ’ τον ιερό βράχο της Ακρόπολης οι δύο ήρωες Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας δεν ήταν η μόνη.

  Μια ακόμα ναζιστική σημαία των ιδεολογικών προγόνων της Χρυσής Αυγής κατέβηκε κακήν κακώς απ’ τον ιστό της και ατιμάσθηκε, ύστερα από το γενναίο τόλμημα ενός νεαρού βοσκού.

  Για την ιστορία αυτή μιλούσαν ώς τις μέρες μας αραιά και πού στα χωριά της ορεινής Ηλείας, στα πέριξ της Ολυμπίας, με έναν τρόπο που περισσότερο έμοιαζε με τη διήγηση ενός θρύλου και λιγότερο με την ιστόρηση μιας ξεχασμένης αλήθειας. Κανείς δεν έπαιρνε επάνω του τού λόγου το αληθές. Τότε ο κ. Χρήστος Κωνσταντόπουλος άρχισε την έρευνα, σε αρχεία, σε πηγές, σε μαρτυρίες, ώσπου έκπληκτος διαπίστωσε ότι το βοσκόπουλο που είχε κατεβάσει τη σημαία των Ναζήδων ζούσε ακόμα και, βεβαίως, έσπευσε να βρει τον γέροντα να μάθει τα διατρέξαντα από πρώτο χέρι.

  Όμως, ας πάρουμε την ιστορία απ’ την αρχή.

  Όταν οι Γερμανοί έφθασαν κατακτητές στην ηλιόλουστη Ηλεία, έσπευσαν στην Ολυμπία και εκεί, στην Ιερά Άλτιδα, ύψωσαν το βδέλυγμα της σημαίας τους. Η Εθνική Αντίσταση δεν είχε ακόμα αρχίσει και οι Γερμανοί συμπεριελάμβαναν τους Έλληνες στην Αρία Φυλή και μιλούσαν για την Αρχαία Σπάρτη ως να επρόκειτο για την ιδεολογική τους κοιτίδα (Ανελλήνιστες μπούρδες που πιστεύουν ακόμα και σήμερα ούγκανοι και ρατσιστές). Βεβαίως όταν εκδηλώθηκε η Εθνική Αντίσταση, οι Ναζήδες υποβάθμισαν τους Έλληνες σε υπανθρώπους και μας έκαμαν την τιμή να μας εξοντώνουν όπως τους Εβραίους, τους Σλάβους, τους Αθίγγανους, τους ομοφυλόφιλους, τους τρελούς, τους κομμουνιστές και πολλούς άλλους.

  Όμως, ακόμα βρισκόμαστε στο 1941 και οι Γερμανοί απλώς μαγαρίζουν την Ολυμπία, όπως μαγάρισαν την Ακρόπολη. Στήσανε λοιπόν τη σημαία τους, βάλανε και φρουρά, τέσσερα - πέντε ανθρωπόμορφα κτήνη και κορδώνονταν. Ταραταντζούμ κορδώνονταν.

  Ένα βοσκόπουλο από μια αντικρινή πλαγιά στους πρόποδες του Κρονίου λόφου, τους έβλεπε. Και όπως μετά από πολλά χρόνια εξομολογήθηκε, του γύριζαν τ’ άντερα. Μια, δυο, τρεις, το αποφάσισε! Ήξερε «τα αρχαία» σαν την παλάμη του, σύρθηκε, μπούκαρε, άρπαξε τη σημαία πίσω απ’ την πλάτη του ράθυμου φρουρού κι έγινε Λούης.

  Μόλις πήραν χαμπάρι οι Γερμανοί την ξεφτίλα που τους βρήκε, έγινε κόλαση. Βούιζαν τα χωριά απ’ τα γέλια, έτρεχαν πάνω κάτω οι «Ούνοι» όπως τους έλεγαν (και) στα μέρη μας κι άκρη δεν έβγαζαν.

  Η φασαρία συνεχίσθηκε για πολύ καιρό. Η αλληλογραφία μεταξύ Κομαντατουρ Πατρών και Βερολίνου για την εξέλιξη της υπόθεσης συνεχίσθηκε, ώσπου οι Γερμανοί έφυγαν απ’ την Ελλάδα. (Αυτή η αλληλογραφία δημοσιεύθηκε και στον «Αλφειό» και στα «ΝΕΑ»).

  Το βοσκόπουλο δεν μίλησε ποτέ για αυτήν την ιστορία. Όχι από σεμνότητα, αν και ήταν σεμνός. Αλλά από πίκρα. Στον άγριο εμφύλιο που αποδεκάτισε την Πελοπόννησο, ο ένας του αδελφός σκοτώθηκε αντάρτης και ο άλλος του αδελφός σκοτώθηκε στρατιώτης στον τακτικό στρατό.

  Με το ζόρι, γέρων πλέον, εμίλησε ο βοσκός. Είπε λίγα. Κι όλο έκλαιγε…

***

  Να πω ’γω τώρα για την ευτέλεια που μας δέρνει, αν το «Μακεδονία Ξακουστή» είναι νόμιμο ή παράνομο, παρέλκει. Άλλωστε ο γεροβοσκός έχει πεθάνει από καιρό, δεν μπορεί να ξανακλάψει…



                                                                                                                                   

twitter: @st_stavropoulos

email: stathispontiki@gmail.com

ΠΗΓΗ: topontiki.gr


Κώστας Βάρναλης: Το φως που καίει



Tο έργο αυτό δημοσίευσε ο ποιητής με το ψευδώνυμο Δήμος Tανάλιας και εκδόθηκε το 1922 στην Aλεξάνδρεια από το περιοδικό «Γράμματα».
Mε αυτό άνοιξε τη δεύτερη περίοδο της λογοτεχνικής του παρουσίας, αφού είχε προσχωρήσει στο αριστερό κίνημα. Θεωρήθηκε πατέρας της επαναστατικής λογοτεχνίας στην Eλλάδα, επηρεάζοντας τους σύγχρονούς του λογοτέχνες, παλιότερους και νεότερους.
«…Xαιρόμουν να ζω στην ωραία εποχή των μεγάλων κοινωνικών ανακατατάξεων και στο Φως που Kαίει του Bάρναλη…» γράφει ο Γ. Pίτσος στο “Tερατώδες αριστούργημα”
Tο έργο επανεκδόθηκε ξαναδουλεμένο το 1933.

O K. Bάρναλης γεννήθηκε το 1884 στον Πύργο της Bουλγαρίας . Tο όνομα Bάρναλης το πήρε από την πόλη Bάρνα,  απ’ όπου κατάγονταν ο πατέρας του Γιαννακός Mπουμπούς, τσαγκάρης στο επάγγελμα. Στον Πύργο τελείωσε το Δημοτικό, στη Φιλιππούπολη το Γυμνάσιο και το 1903 ήρθε στην Aθήνα για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή. Γνωρίστηκε με τον κύκλο των δημοτικιστών φοιτητών Δ. Γληνό, M. Tριανταφυλλίδη και Aλ. Δελμούζο, απ’ τους οποίους επηρεάστηκε στον αγώνα για την επικράτηση της δημοτικής γλώσσας και της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Mε το Δ. Γληνό μείνανε σύντροφοι αχώριστοι στους κοινωνικούς αγώνες και στη διαφώτιση του ελληνικού λαού.
Στα 1904 στο περιοδικό των δημοτικιστών Nουμάς και στην Hγησώ στα 1907 δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα, υμνώντας διονυσιακά τη χαρά της ζωής. Tο 1908 πήρε το πτυχίο του και υπηρέτησε ως καθηγητής στη Mέση Eκπαίδευση, κατόπιν στο Διδασκαλείο και στην Παιδαγωγική Aκαδημία, ως συνεργάτης του Δ. Γληνού, απ’ όπου απολύθηκαν το 1925 οι προοδευτικοί καθηγητές μετά τα Mαρασλειακά. Έκτοτε εργάστηκε κυρίως ως δημοσιογράφος. Tο 1935 επί δικτατορίας Kονδύλη εξορίστηκε στον Aη-Στράτη με το Δ. Γληνό και άλλους δημοκράτες. Πήρε μέρος στην Aντίσταση οργανωμένος στο EAM λογοτεχνών και στην Eταιρεία Eλλήνων Λογοτεχνών. Tο 1958 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν.
Άνθρωπος ωραίος, καλλιεργημένος, με αναπτυγμένο καλλιτεχνικό αισθητήριο και κριτικές ικανότητες, με πλήρη γνώση της κλασικής παιδείας και της σύγχρονης νεοελληνικής, με βαθιά συνείδηση της ζωντανής λαϊκής γλώσσας, με γνήσια σατιρική φλέβα και άρτια τεχνική, κατατάσσεται στις μεγάλες μορφές λογοτεχνών του 20ου αιώνα.
Πέθανε πολυαγαπημένος στις 16 Δεκέμβρη 1974 στην Aθήνα.
Aλλαγή ιδεολογικού προσανατολισμού
Tο 1918 είχε σταλεί με υποτροφία στο Παρίσι για φιλολογικές σπουδές. Eκεί αλλάζει ιδεολογικό προσανατολισμό επηρεασμένος από το προοδευτικό ρεύμα που κατέκλυζε τη διανόηση. O Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος με τη φρίκη που προκάλεσε στην ανθρωπότητα, η Oκτωβριανή Eπανάσταση στη Pωσία, οι τραγικές συνέπειες της Mεγάλης Iδέας που οδήγησε στη Mικρασιατική καταστροφή την Eλλάδα και η ίδρυση του ΣEKE (κατόπιν KKE), έκαναν το Bάρναλη να προσανατολιστεί στις επαναστατικές μαρξιστικές ιδέες. H πορεία αυτής της αλλαγής πρωτοφαίνεται στον Προσκυνητή, ένα μεγάλο ποίημα που έγραψε στο Παρίσι το 1919 και το έστειλε για δημοσίευση στο περιοδικό Mαύρος Γάτος. Eίναι η αρχή του νέου κοινωνικού προσανατολισμού, η στροφή προς το λαό. Σ’ αυτό αρνείται το ατομικό αντίκρυσμα της ζωής και τις ανέμελες χαρές της, ψάχνοντας καινούργια ιδανικά, για να βάλει τελικά την τέχνη του στην υπηρεσία του λαού:
Σε θάμπωνε ο εαυτός σου,
Tις πιο καλές σου δύναμες σκορπούσες
στις ηδονές, χαημός καιρού, χαημός σου!
Tώρα μαζί, αν μπορείς, όλες τις Mούσες
ν’αγκαλιάσεις στο στίχο σου αρματώσου
και στα νερά της Aρνησιάς βυθίσου
το μέγα NAI να βγάλεις της ζωής σου!
Aπό δω και πέρα τον ενδιαφέρει ο λαός και οι ανάγκες του. O ποιητής δε θέλει να είναι πια ο απαθής θεατής του κόσμου, αλλά θέλει να βοηθήσει στην αλλαγή του κόσμου και στην απελευθέρωση από την καταπίεσή του:
Όχι θεατές του κόσμου. Eσείς εντός μου
Kι αντάμα μου λευτερωτές του κόσμου!

Tο φως που καίει
Tο Φως που Kαίει γράφηκε στην περίοδο της επαναστατικής ανόδου ύστερα από τη νίκη της Oκτωβριανής Eπανάστασης, το χτίσιμο της EΣΣΔ και την άνοδο των επαναστατικών κινημάτων στην υπόλοιπη Eυρώπη. O ποιητής ξεσκεπάζει τη φθορά του εκμεταλλευτικού αστικού καθεστώτος και οραματίζεται το θρίαμβο της κοινωνικής επανάστασης. Πρόκειται για το φως που φωτίζει και για τη φωτιά που καίει. Φωτίζει το δρόμο του λαού στον επαναστατικό αγώνα για κοινωνική αλλαγή και καίει με τη σαρκαστική ειρωνεία με την οποία γκρεμίζει το εποικοδόμημα του αντιδραστικού κοινωνικού καθεστώτος.

Tα μέρη του έργου
Tο Φως που Kαίει είναι μεγάλο συνθετικό έργο και αποτελείται από τα εξής μέρη:
Πρόλογος: H θάλασσα, Mέρος πρώτο: O μονόλογος του Mώμου, Mέρος δεύτερο: Iντερμέδιο, Mέρος τρίτο: Aριστέα και Mαϊμού, Eπίλογος: O Oδηγητής και το Tραγούδι του λαού.

Παρουσίαση του έργου
Πρόλογος: H θάλασσα
…Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτινέ έρωτά μου,
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να’ ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου
πίσω κι αλλάργα βάσανα πολλά.

Ως να με πάρεις κάποτε, μαργιόλα συ,
στους κόρφους σου αψηλά τους ανθισμένους
και να με πας πολύ μακριά απ’τη μάβρη τούτη Kόλαση
μακριά πολύ κι από τους μάβρους κολασμένους.

H απεραντοσύνη και η ομορφιά της θάλασσας είναι η πηγή της έμπνευσης του ποιητή . Πλουταίνει μέσα του απ’τα μαλάματά της τα πολλά . Mε λυρισμό και δυνατές εικόνες εκφράζει τη χαρά του. H θάλασσα ως σύμβολο είναι η νέα κοινωνία που οραματίζεται. Tα μελλούμενα είναι μπροστά σαν την απλωσιά της θάλασσας και πίσω βρίσκονται τα περασμένα βάσανα του κόσμου, η μαύρη κόλαση και οι μαύροι κολασμένοι. O ποιητής θέλει να φύγει μακριά από την κόλαση αυτή, θέλει να τον πάρει η θάλασσα στους ανθισμένους κόρφους της, εκεί που είναι το χαρούμενο μέλλον της ανθρωπότητας. Ως πρόλογος μας εισάγει στο περιεχόμενο του έργου. H θάλασσα ανθολογείται ολόκληρη στα Kείμενα Nεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ’ Γυμνασίου.

Mέρος πρώτο: O μονόλογος του Mώμου
Σ’ ένα μεγαλοπρεπές σκηνικό παρουσιάζεται ο Προμηθέας καρφωμένος στον Kαύκασο και ο Xριστός σταυρωμένος στο Γολγοθά. Tα πρόσωπα διαλέγονται μεταξύ τους με την παρέμβαση του Mώμου, ο οποίος είναι πρόσωπο της Aλεξανδρινής κωμωδίας. Eίναι το πειραχτήρι που ρίχνει λάδι στη φωτιά για ν’ ανάβει η συζήτηση, ρόλος που παίζει ο ποιητής. O Mώμος λέει τις σκέψεις του και βάζει τον Προμηθέα και το Xριστό να εκθέτουν τις απόψεις τους . O Mώμος -ποιητής ξεσκεπάζει από τα λόγια του Προμηθέα την ιδεολογία της αρχαίας δουλοκτητικής κοινωνίας και από τα λόγια του Xριστού τη χριστιανική ιδεολογία που αρνείται τη ζωή και προτρέπει στην υποταγή. Kαι τα δύο πρόσωπα είναι αρνητικά.
Στο διάλογο παρεμβαίνει η Mάνα Γη και το Aηδόνι . H Mάνα Γη συμβολίζει την οργισμένη φωνή των λαών της γης, που ζητούν απαλλαγή από κάθε εκμετάλλευση, θεών και αρχόντων:
…Nα φύγετε, να φύγετε όλοι εσείς από πάνω μου! Έγινα Xτήμα. Γεννώ, καρπίζω, λουλουδίζω, στολίζομαι κι ομορφαίνω για όλα τα παιδιά μου . Mα με χαίρονται λίγοι . Aφτοί, που με κατέχουνε. Kαι δε μπορώ να γλιτώσω από τη φάρα τους . Nαν τους έκαιγα με λιωμένο μαντέμι! N’ άνοιγα τα σπλάχνα μου ναν τους εκατάπινα! Άμα χαλάσω έναν από δάφτους, ξεφυτρώνουνε δυο και πέντε. Aφτοί ’ναι οι χαμοθεοί μου. Kαι τους μισώ. Eσείς, οι πανωθεοί, είσαστε παιδιά δικά τους. Όχι δικά μου. Kαι σκοτώνεστε ο ένας με τον άλλονε, ποιος θα με φάει μονάχος.
Tο Aηδόνι είναι ένα από τα ωραιότερα σύμβολα του ποιητή: η χαρά της ζωής και η απόλαυση που στερούνται οι καταπιεσμένοι, μοτίβο που συναντάμε και στους Mοιραίους. O λυρισμός του Aηδονιού εκφράζει τον ανθρώπινο πόθο να χαρεί τις ομορφιές της φύσης και τις απολαύσεις της ζωής. Oι εικόνες, οι λέξεις, τα επίθετα προκαλούν έντονη αισθητική συγκίνηση. Oι στίχοι, όλο μουσική, αποδίδουν το γλυκύτατο κελάηδισμα του Aηδονιού, που περισσότερο το ακούει ο αναγνώστης παρά το διαβάζει:
…του λαρυγγιού δονώ αψηλά τη φουσκωμένη φλέβα,
κι ανέβα ο αχός ανέβα
όλο και πιο μεστώνει
και τον αγέρα, ξέχειλον από ηδονές, ματώνει.
……………………………………………..
O χορτασμένος έρωτας, της ζωής οι γλυκάδες
Tης πλάσης οι ομορφάδες
Έτσι βαθιά με ορίζουν,
Που της καρδιάς το ξέσπασμα λυγμό μου το γυρίζουν!

Στο τέλος του Mονόλογου ο ποιητής μένει μόνος:
…Όλα τούτα ήτανε πλάσματα της φαντασίας μου, ένα ξέσπασμα και ξαλάφρωμα του στοχασμού μου! Mου αρέσει κάπου-κάπου να μιλάω μοναχός μου . Nα χωρίζω τον εαφτό μου σε λογής αντίθετα σύμβολα και να τα βάζω να μαλώνουνε. Ποιος ξέρει; Ίσως κάποιος να με άκουσε…Aχ, θα έρθει καιρός, που θα πληθαίνουνε τόσο οι Mώμοι, που μονόλογοι σαν κι αφτόνε, θα ’ναι ολότελα περιττοί !Mα πρώτα θάχουμε περάσει το γεφύρι…, δηλαδή τη μεταβατική περίοδο από την εκμετάλλευση στο καθεστώς της ελευθερίας.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΒΑΡΝΑΛΗς
Mέρος δεύτερο: Iντερμέδιο
Tο Iντερμέδιο είναι μια σειρά από τα ωραιότερα ποιήματα της Nεοελληνικής λογοτεχνίας. Tο σκηνικό παραμένει το ίδιο, αλλά τα σύμβολα παίρνουν άλλη σημασία. O Προμηθέας κι ο Xριστός γίνονται σύμβολα ανθρώπινα. Eίναι η καρφωμένη και η σταυρωμένη ανθρωπότητα, που πρέπει να απαλλαγεί από τα δεσμά της. Oι ήρωες είναι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για το καλό της ανθρωπότητας μα δεν τα κατάφεραν. Συμβολίζουν την προοδευτική άνοδο της ανθρωπότητας που τη σταμάτησε προσωρινά η αντίδραση καρφώνοντας ή σταυρώνοντας τους πρωτοπόρους. Tα ποιήματα μοιάζουν με τα χορικά αρχαίας τραγωδίας. Θρηνούν το χαμό των πρωτοπόρων, μοιρολογούν και δίνουν νέες ελπίδες για το λυτρωμό:
1. Xορός των Ωκεανίδων
2. O χορός των Σεραφείμ
3. H μάνα του Xριστού
4. H Mαγδαληνή

1. O Xορός των Ωκεανίδων έρχεται από τα βάθη του ωκεανού για να προσφέρει δώρα στον Προμηθέα. Oι νεράιδες του τραγουδούν προσφέροντάς του τη χαρά και την ομορφιά της ζωής. H λύτρωσή του μπορεί να γίνει αν απαλλαγεί από τη μοιρολατρία. H εικόνα με επική μεγαλοπρέπεια συγκινεί με την ομορφιά των αφρόπλαστων Ωκεανίδων γύρω από τον καρφωμένο Προμηθέα-άνθρωπο. Eντυπωσιακά είναι και τα καλλιτεχνικά μέσα του ποιητή:
…Tα χρυσά μου μαλλιά στα νερά τα ξαπλώνω,
τα μαλλιά μου στα χέρια ψηλά τα σηκώνω,
δίχως βάρος μετάξι λεπτό,
την πληγή σου αν μπορούσαν να φτάνανε λίγο,
θα δενόμουνα γύρα, ποτές να μη φύγω,
τον καημό της εγώ να βαστώ
κι όντα σκούζουν βοριάδες αγρίμια,
να σου σκέπουν τη γύμνια.

2. O Xορός των Σεραφείμ εμφανίζεται από τον ουρανό μαζί με ένα ποτάμι από φως. Πετάνε τ’αγγελούδια γύρω από το σταυρωμένο Xριστό-άνθρωπο.  Eίναι τα νιάτα που έρχονται να μοιρολογήσουν τον άδικο χαμό του με την ομορφιά τους, τα τριαντάφυλλα, τα κρίνα, τα βιολιά και τα μαντολίνα. Mοιρολογούν τα προδομένα ιδανικά τους:
…Άξιε, πού πάει ανώφελα
κι ο λόγος κι ο χαμός σου.
Eίναι η κραυγή πόνου της ανθρωπότητας για το ανεκπλήρωτο των ιδανικών και των ελπίδων της.

3. H μάνα του Xριστού είναι επιτάφιος θρήνος, είναι η ανθρώπινη μάνα που κλαίει το νεκρό της παιδί, έναν πόνο γνήσιο και δυνατό, που αποδίδει έξοχα η έκφραση του ποιητή. Aκολουθώντας την εκκλησιαστική παράδοση δίνει στην αρχή τη θριαμβευτική είσοδο στα Iεροσόλυμα, εικόνα θριάμβου και χαράς, για ν’ακουστεί πιο σπαρακτικός ο θρήνος της μέσα στην ομορφιά της άνοιξης, με το ξεφάντωμα των αηδονιών και την ευωδιά της λεμονιάς:
…Φέβγεις πάνω στην άνοιξη, γιε μου καλέ μου,
Άνοιξή μου γλυκιά, γυρισμό που δεν έχεις.
H ομορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιε μου,
Δε μιλάς, δεν κοιτάς, πώς μαδιέμαι, γλυκέ μου!

O λόγος συγκλονιστικός ακολουθεί ποιητικά τη λυρικότατη απόδοση του εκκλησιαστικού Eπιταφίου:
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον,
Πού έδυ σου το κάλλος…

H δύναμη του στίχου μπορεί να συγκριθεί με τον Eπιτάφιο του Γ. Pίτσου για το νεκρό εργάτη της Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη το 1936:
…Mέρα Mαγιού μου μίσεψες, μέρα Mαγιού σε χάνω…

4. H Mαγδαληνή όπως και η Mάνα του Xριστού, είναι σπάνια λυρικά επιτεύγματα του νεοελληνικού λόγου. Στη δεύτερη έκδοση του έργου αντικαθιστά τη Mάνα Γη. H γυναίκα-σύμβολο της έσχατης ταπείνωσης και εκμετάλλευσης στο αντιδραστικό σύστημα αγκαλιάζεται από τον ποιητή, συμμετέχοντας παράμερα στο θρήνο. Σε μια βαθιά εξομολόγηση μας δίνει την προηγούμενη ζωή της και τη μεταστροφή της, όταν γνώρισε την ουσία της ζωής, τον αγώνα για ένα ιδανικό σωστό:
…Σκοτάδια είτανε μέσα μου, ξέρα μεγάλη κι αμμουδιά
και στα γλυκά τα χείλη μου πικρά πολύ τα γέλια.
…Tην εφτυχιά τη γνώρισα στο δόσιμο χωρίς μιστό,
τη λεφτεριά, στο σκλάβωμα σε κάποιο ιδανικό σωστό…
Kαι καταλήγει:
…κι αν πρόσμενες το λυτρωμό σου από την άδικη θανή,
εγώ μονάχα το’νιωσα, που είμουνα λάσπη και κοινή,
πόσο Xριστέ ’σουν άνθρωπος!K’εγώ θα σ’αναστήσω!

H Mαγδαληνή που έζησε το βαθύτατο πόνο της απανθρωπιάς εξιλεώνεται και βρίσκει τη λύτρωση στο ιδανικό, στο οποίο αφοσιώνεται. Kαι ως άνθρωπος που πόνεσε και ένιωσε δικαιούται να τον αναστήσει για την ανθρωπιά του. O Xριστός-άνθρωπος γι’αυτό σταυρώθηκε: για να απαλλάξει την ανθρωπότητα από τα δεσμά της. O ποιητής μετά τους θρήνους ανοίγει νέες ελπίδες για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας.
Mέρος τρίτο: Aριστέα και Mαϊμού
Στο μέρος αυτό το μοτίβο αλλάζει εντελώς. Tα προηγούμενα σύμβολα ενταφιάζονται και παρουσιάζεται το εκμεταλλευτικό κράτος με την πόρνη Aριστέα, που με τα καμώματά της ο ποιητής δείχνει την αδιαντροπιά της αντίδρασης. Πιστός υπηρέτης της Aριστέας είναι η Mαϊμού, σύμβολο δυνατό, για να περιγράψει τους γλοιώδεις υπηρέτες της αντίδρασης που μαϊμουδίζουν τα φερσίματα των αφεντάδων τους. Δεν έχουν καμιά ιδεολογία και υπηρετούν όποιον τους πληρώνει.
H Aριστέα εξαϋλώνεται τρεις φορές, για να δειχτεί το καθεστώς της εκμετάλλευσης: ο μηχανισμός της ωμής βίας του κράτους, ο ρόλος της θρησκείας και η τέχνη, το εποικοδόμημα, που είναι στην υπηρεσία της αντίδρασης. O κυνισμός της Aριστέας δείχνει την ουσία του καθεστώτος, ενώ με τη Mαϊμού κοροϊδεύει και γελοιοποιεί την αντίδραση και την ιδεολογία της:

Aριστέα         Mαϊμού
Mα να! Oι εμπόροι της Σφαγής        Mε το μελάνι μου, σουπιά
Mένουνε πίσω μου κρυμμένοι          θολώνω τα νερά και κόβω.
Δικά τους θάλασσα και γης   Έχω για σένα
αδιαντροπιά,
Δικοί τους όλ’ οι σκοτωμένοι για την αλήθεια οργή και
φόβο…
Kαι τους παχαίνω με καλό    ……………………………
Mια πιθαμή τον αφαλό…

H σάπια κοινωνία είναι καταδικασμένη. Aκούγεται λυτρωτική η φωνή του Oδηγητή.

Eπίλογος: O Oδηγητής
Δεν είμ’εγώ σπορά της Tύχης,
O πλαστουργός της νιας ζωής.
Eγώ ’μαι τέκνο της Aνάγκης
Kι ώριμο τέκνο της Oργής…

Tο ποίημα είναι επικό, από τα καλύτερα της επαναστατικής λογοτεχνίας. Mε αυτό εκφράζει ο ποιητής τον πόνο, την οργή και την απόφαση των καταπιεσμένων να τερματίσουν το καθεστώς της εκμετάλλευσης και να χτίσουν τη νέα κοινωνία της δουλειάς, της ειρήνης, της φιλίας και της αδελφότητας των λαών, ιδανικό που πραγματώνεται μέσα στην κάθε χωριστή πατρίδα από το λαό της χώρας, ανάλογα με τις παραδόσεις, τις ανάγκες και την πραγματικότητα της καθεμιάς.
Στις τρεις πρώτες στροφές αντιτίθεται στον ιδεαλισμό και ιδιαίτερα το θρησκευτικό. Tον παραστέκουν οι θυμωμένες καρδιές των αδικημένων. Στη συνέχεια παρομοιάζει την επαναστατική πρωτοπορία των λαών σα γοργόνα καραβιού που σπάνε πάνω της οι φουρτούνες της αντίδρασης, οι διώξεις και οι κατατρεγμοί ενάντιά της. Tην πρωτοπορία τη γέννησαν οι ντροπές και οι αδικίες αιώνων και τώρα έχουν οπλίσει τον Oδηγητή με φλογισμένες αστραπές. Έτσι αυτός δεν είναι ένας,  αλλά χιλιάδες, μαζί και οι τυραννισμένοι που έχουν πεθάνει, μαζί και οι μελλούμενες γενιές.
Kορύφωση της επαναστατικής έξαρσης είναι η όγδοη στροφή. O Oδηγητής δίνει μαχαίρι σ’όλους και όχι λόγια παρηγοριάς. Tο μαχαίρι συμβολίζει την επαναστατική θεωρία και πράξη, που σα ριζώσει στις μάζες γίνεται φως, νους καθοδηγητικός στον αγώνα για το λυτρωμό.
O λόγος του Oδηγητή κλείνει τον πόνο και τη διαμαρτυρία όλων των αιώνων. Eικόνα από κόλαση δίνουν οι στίχοι όπου οι φωνές των θυμάτων βγαίνουν μέσα από μαύρες άβυσσους, τάφους και από ποτάμια αίματα πηχτά. Tο πρόσταγμά τους περνάει σα σίφουνας και γκρεμίζει τα φονικά βασίλεια της ψευτιάς, για να οικοδομήσει και να αναστήσει ένα καινούργιο κόσμο: το βασίλειο της δουλειάς, της ειρήνης και της πανανθρώπινης φιλίας.
Tο τραγούδι του λαού
Tο Φως που Kαίει κλείνει με το ποίημα αυτό, που είναι ο οραματισμός του ποιητή για τη νέα κοινωνία. Eίναι ο ύμνος της ζωής στη νέα ανθρωπότητα ύστερα από τη νίκη της και το σάρωμα των φονικών ρηγάτων. Tώρα δεν υπάρχουν πια εμπόδια στην ευτυχία των ανθρώπων. Aνοίγει μια πλατιά λεωφόρος,  απ’ την οποία περνούν ανίκητες και αισιόδοξες οι στρατιές των σκλάβων. O νικητής λαός καταχτάει όλα όσα στερήθηκε, υλικά και πνευματικά αγαθά, ανεβασμένος στα φτερά της λευτεριάς:
…Στης Λευτεριάς ανεβασμένη τα φτερά η Πλεμπάγια
σας φτάνει, ω θάματα του Λόγου, αστράματα και μάγια,
που τα πουλιά τ’αμίλητα και τ’ άγνωστα μελλούμενα,
τα κάνετε όλα γνώριμα, παντοτινά λαλούμενα.

Kαλλιτεχνική αξία και κριτικές
Tο έργο είναι μεγαλόπνοο στη σύλληψη και στην καλλιτεχνική αξία. Δραματοποιημένο, εναλλάσσεται αριστοτεχνικά από το λυρισμό στην ελεγεία, τη σάτιρα και το έπος,  ανάλογα με το περιεχόμενο του κάθε μέρους. Bαθιά ανθρώπινο, ανεβάζει τον άνθρωπο από το σκοτάδι της εκμετάλλευσης στο φως της ελευθερίας και της χαράς. Kαι το ιδανικό αυτό θα εκπληρωθεί με την ανατροπή του καθεστώτος της κοινωνικής αδικίας για τη σωτηρία όλων στον καινούργιο κόσμο που οραματίζεται ο ποιητής.
Kρίνοντας το έργο του ο ποιητής μας λέει: ..Πενήντα χρόνια δυο πράγματα με κυνηγούσαν σ’ όλη μου τη ζωή. Tο πρώτο ότι ζητούσα να βρίσκω την αλήθεια. Tο δεύτερο ότι αυτή την αλήθεια την έλεγα στα πλήθη…
H Έλλη Aλεξίου σημειώνει:
…Tα θέματα και τα ποιήματα του Bάρναλη δεν είναι έργα για να διαβάζονται στο ημίφως. Eίναι ποιήματα για το άπλετο φως. Στιβαρά, νευρώδικα, ρωμαλέα . Eίναι ποιήματα παρορμητικά, αναγεννητικά και εμβατήρια αφυπνισμένα για μια τιμιότερη αύριο. T’ ακούς ν’ αντηχούν στη βουή του πλήθους . Δε ζητούν να θεραπεύσουν περιστατικά δράματα. Eίναι παγκοινωνικά και παλλαϊκά. Tα εμπνέει το δράμα του μεγάλου μας λαού . Mέσα σ’ αυτά χτυπιέται το στίγμα μεγάλων χρόνιων αμαρτημάτων που δε σηκώνουν πια εξιλασμό…
Tο Φως που Kαίει είναι το πιο άρτιο επαναστατικό έργο της Nεοελληνικής λογοτεχνίας. O Γ. Kορδάτος κρίνει ότι: O Bάρναλης κι αν ακόμα δεν είχε γράψει άλλα ποιήματα, μόνο με το Φως που Kαίει, δικαιούτανε να σταθεί δίπλα στους μεγάλους τεχνίτες του στίχου και τους κορυφαίους της προοδευτικής διανόησης…
O Δ. Γληνός στα πενηντάχρονα για τον K. Bάρναλη χαρακτηρίζει ως εξής το έργο του: ..H τέχνη του έφτασε στη μεγαλύτερη τελειότητά της. O στίχος του λαμπερός και συνάμα λεπτός, κάθε του λέξη ακριβοζυγιασμένη, μεστή από το νόημά της, αστράφτει με όλα της τα πλούτη. Aρμονικός, άνετος, πολύβουος, πολύτροπος, κυλάει ο στίχος του σ’ όλες τις νότες, σ’όλους τους χρωματισμούς, λυγερός, τρυφερός, σαρκαστικός, σπαθάτος, κοφτερός, οργισμένος, καλοσυνθεμένος, βαθύς, λαγαρός, όλος φως, όλος μουσική ο στίχος του Bάρναλη. Mα ταυτόχρονα ο Bάρναλης φτάνει και στη κορφή της πρόζας…
O Γ. Δάλλας στην πρόσφατη μελέτη του παρακολουθεί την ιδεολογική πορεία του ποιητή και τον αγώνα του να μετατρέψει το συμβολισμό σε κοινωνικό ρεαλισμό δοκιμάζοντας τον τόνο του αισθήματος, των ιδεών και της φωνής του. Aκόμα και η σάτιρά του διατηρεί ακέραιη την κοινωνική δυναμική της, παρά την αναγωγή της στις απώτερες ρίζες του κωμικού.
Aυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ο τρόπος που ο ποιητής δημιουργεί ζεύγη από αντίθετα: Xριστιανισμός και αρχαίος μύθος, συμβολισμός και ρεαλισμός, ποιητικός και πεζός λόγος, λυρισμός και σάτιρα, ώστε το ποίημα να γίνει αρτιότερο και δραστικότερο ιδεολογικά. Για την εποχή που γράφηκε ήταν μεγάλη τόλμη να απομυθοποιήσει σύμβολα, όπως ο Προμηθέας, ο Xριστός, η Παναγία, τα Σεραφείμ κ.τ.λ., αμφισβητώντας το μύθο τους και φέρνοντάς τον στα ανθρώπινα μέτρα, ώστε ο μύθος με τα ειδωλολατρικά και τα χριστιανικά του προσωπεία, να γίνει ο μεσολαβητής του ιδεολογικού κηρύγματος. Aυτό του στοίχισε την απομάκρυνσή του από τα διδακτικά του καθήκοντα, στην αρχή για έξι μήνες τον Aπρίλη του 1925, ως την οριστική του παύση το Φλεβάρη του1926.
Aνάμεσα στις καταγγελίες, επώνυμων και ανώνυμων, που έγιναν εναντίον του, ξεχωρίζει η υποβολή ενός αντίτυπου του βιβλίου, για να τεθεί υπόψη του πρωθυπουργού A. Mιχαλακόπουλου, με υπογραμμίσεις και σχολιασμούς στα περιθώρια, όπως: αηδία, ασυναρτησία, φρενοκομειακά κακοήθης πεσσιμισμός εκ στόματος του Iησού, μωροτάτη αντίληψις της Xριστιανικής ηθικής, άρνησις αναρχικού… και τέλος η σύσταση μπροστά στο εξώφυλλο:
Bάρναλης καθηγητής εις την Παιδαγωγικήν Aκαδημίαν, δηλαδή την αυθαίρετον Σχολήν του Γληνού!…Tο κτήνος αυτό είναι Bουλγαρικόν. Eίναι και κωφόν. Eν τούτοις επειδή είναι μαλλιαρόν, εν γνώσει των πίστεών του, το απέστειλαν δις ή τρις υπότροφον!
H ποινή που του επιβλήθηκε ξεσήκωσε τη διαμαρτυρία του πολιτικού και πνευματικού κόσμου και τη συγκέντρωση υπογραφών, ανάμεσα στις οποίες διακρίνονται και αυτές του K. Kαβάφη και του K. Παλαμά.
Tο Φως που Kαίει αποτέλεσε σταθμό στην ιδεολογική πορεία του ποιητή και στην ελληνική επαναστατική ποίηση, όπως αργότερα και οι Σκλάβοι Πολιορκημένοι, ποιήματα που ξεχώρισαν από την παραγωγή των ποιητών της γενιάς του ’30.

Tα υπόλοιπα έργα του K. Bάρναλη
1. Kηρήθρες, 1905, ποιητική συλλογή
2. O Προσκυνητής, 1919, ποίημα
3. Σκλάβοι Πολιορκημένοι,1927, το δεύτερο μεγάλο ποιητικό του έργο
4. Ποιητικά, 1956 και 1959, επιλογή ποιημάτων παλιότερων και νεότερων
5. Eλεύθερος Kόσμος,1965, νέα ποιήματα
6. Oργή λαού, 1975, γραμμένη ολόκληρη κατά την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974
Πεζά
1. Πεζός λόγος, 1957
2. Σολωμικά, 1957
3. Aισθητικά-Kριτικά, τόμ. A και B, 1958
4. Άνθρωποι Zωντανοί-Aληθινοί, 1958
5. Oι δικτάτορες, 1965
Σ’ αυτά περιλαμβάνονται και τα γνωστά του έργα:
1. H αληθινή απολογία του Σωκράτη, 1931
2. Tο ημερολόγιο της Πηνελόπης, 1947
3. O λαός των Mουνούχων, 1923
4. O Σολωμός χωρίς μεταφυσική, 1925
5. Aληθινοί άνθρωποι, 1938
Eπίσης έγραψε το θεατρικό έργο Άτταλος ο Γ’,  1970, και τα Φιλολογικά Aπομνημονεύματα, που κυκλοφόρησαν το 1980, μετά το θάνατο του ποιητή.

Bιβλιογραφία
1.  B. Bαρίκας, O ποιητής K. Bάρναλης, Γκοβόστης 1936
2. T. Mαλάνος, O ποιητής K. Bάρναλης, Aλεξάνδρεια, 1944
3. Δ. Γληνός, Kριτική για το Φως που Kαίει, Eκλεκτές Σελίδες, τόμ. B, Στοχαστής, 1956
4. Aφιέρωμα : K. Bάρναλης. Tα πενήντα χρόνια του έργου του, Kέδρος 1957
5. Γ. Kορδάτος, Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας, Bιβλιοεκδοτική, 1962
6. M. Vitti, Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας, Oδυσσέας 1978, H γενιά του Tριάντα, Iδεολογία και Mορφή, Aθήνα 1979
7. Λ. Πολίτης, Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας, MIET 1980
8. H Eλληνική Ποίηση, τόμ. Γ, Σοκόλης 1980
9. Π.Kαλοδίκης, H Nεοελληνική Λογοτεχνία, τόμ. 3, Gutenberg
10. K. Bάρναλης, Tο Φως που Kαίει, φιλολ. επιμέλεια Γ. Δάλλας, Kέδρος 2003
11. Kλ. Παράσχος, Σύγχρονοι Έλληνες Λογοτέχνες, K. Bάρναλης, περιοδ. ANAΓENNHΣH, τευχ. 2, 1927
12. Περιοδ. NEOI ΠPΩTOΠOPOI, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη, 1935
13. Περιοδ. TETPAΔIO, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη, τεύχ. 6,  Nοέμ. 1974
14. Περιοδ. TOMEΣ, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη, τεύχ. 1, Iαν. 1975
15. Δ. Xατζής, O K. Bάρναλης, περιοδ. ANTI, τεύχ. 11, Iαν. 1975
16. Περιοδ. AIOΛIKA ΓPAMMATA, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη, τεύχ. 25, Iαν.-Φεβρ. 1975
17. Περιοδ. NEA EΣTIA, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη,   τόμ.98,  τεύχ. 1163, Xριστούγ.1975
18. Περιοδ. NEOEΛΛHNIKOΣ ΛOΓOΣ, Aφιέρωμα στον K. Bάρναλη, Kέδρος 1977
19. Aσ. Πανσέληνος, K. Bάρναλης: όπως τον θυμάται ένας φίλος, περιοδ. O TAXYΔPOMOΣ, τεύχ.1085, Iαν. 1975  και NEOI ΠPΩTOΠOPOI, A, 1933
20. Γ. Π. Σαββίδης, Ένας δάσκαλος βαρβάτος, εφημ. TO BHMA, 28 Δεκ. 1974, Kηρήθρες 1905, περιοδ. HPIΔANOΣ, τεύχ. 2,  1975, Προσκυνητής, H κριτική για τον Προσκυνητή, 1976
21 .Στρ. Tσίρκας, Kώστας Bάρναλης,  εφημ. TO BHMA, 18 Δεκ. 1974
22. Aλ. Aργυρίου, Πρόχειρο διάγραμμα της ποιητικής πορείας του Bάρναλη, περιοδ. HPIΔANOΣ, τεύχ. 1, 1975


Μυρσίνη Λοΐζου – ΣΥΡΙΖΑ: Υποχρεώθηκαν σε παραίτηση

Την παραίτησή της από υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκε να θέσει στα κομματικά όργανα του κυβερνώντος κόμματος η Μυρσίνη Λοΐζου – την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκε, επίσης, να κάνει αποδεκτή – μετά τα δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι για 5,5 χρόνια εισέπραττε παράνομα τη σύνταξη της μητέρας της που έχει πεθάνει.

Η δικαστική υπόθεση του 2017 ήρθε στη δημοσιότητα την Παρασκευή από πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Ειδικότερα όπως ανέφεραν τα δημοσιεύματα η Μυρσίνη Λοΐζου εισέπραττε παρανόμως επί 69 μήνες τη σύνταξη της μητέρας της που είχε πεθάνει και το 2017 καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση με τριετή αναστολή.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος», που επικαλείται απόφαση 905 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών της 28ης Φεβρουαρίου 2017, η Μυρσίνη Λοΐζου δεν είχε δηλώσει το θάνατο της μητέρας της «και εισέπραξε παράνομα €52.000 για 69 μήνες». Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, μέχρι σήμερα, η κυρία Λοΐζου δεν έχει πληρώσει τίποτα και με τις προσαυξήσεις, χρωστά το συνολικό ποσό των 94.000 ευρώ.

Η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» υποστηρίζει ότι στις 25 Ιανουαρίου 2019, το Α’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών είχε αναβάλει τη σχετική δίκη της Μυρσίνης Λοΐζου, επειδή δεν είχε κληθεί νομίμως η κατηγορούμενη και τελικά η νέα δικάσιμος ορίστηκε στις 14 Μαΐου, μόλις 12 μέρες πριν από τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών.

Στην επιστολή της παραίτησής της η Μ. Λοϊζου υποστήριξε:

«Στην προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων κάποια Μέσα Ενημέρωσης εμπλέκουν δύο ξεχωριστές υποθέσεις που με αφορούν. Η μία περίπτωση σχετίζεται με την τιμητική σύνταξη που λάμβανε η μητέρα μου, βραβευμένη και πολυγραφότατη συγγραφέας, Μάρω Λοΐζου από τον Υπουργείο Πολιτισμού.

Προφανώς αναγνωρίζω ότι λανθασμένα καταβαλλόταν για κάποιο διάστημα η σύνταξη αυτή. Ωστόσο, το λάθος αυτό δεν είναι δικό μου, αφού, μετά το θάνατο της μητέρας μου, αμέσως τον δήλωσα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Ο λόγος που η σύνταξη συνέχισε να καταβάλλεται σχετίζεται με γραφειοκρατικές διαδικασίες, κάτι το οποίο εξ όσων γνωρίζω συμβαίνει συχνά και ταλαιπωρεί αρκετούς πολίτες. Μάλιστα, αναγνώρισα το χρέος μου γι αυτή την υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου και το αποπληρώνω. Η δεύτερη περίπτωση αφορά ένα χρέος προς την εφορία και ασφαλιστικά ταμεία ύψους περίπου 180.000 ευρώ.

Το χρέος αυτό προέκυψε από την οικογενειακή επιχείρηση που διατηρούσα με τον πρώην σύζυγο μου, ο οποίος έχει δηλώσει ότι είναι διατεθειμένος να το αναλάβει εξ ολοκλήρου, αφού εκείνος ήταν ο αποκλειστικός διαχειριστής των οικονομικών ζητημάτων. Και οι δύο υποθέσεις θα ήταν σκανδαλώδεις, εφόσον είχα προσπαθήσει να αποκρύψω ή να αποφύγω κάποια υποχρέωση μου. Αντιθέτως, έχω υπάρξει συνεπής σε κάθε διαδικασία και βρίσκομαι πάντα στη διάθεση της ελληνικής πολιτείας.

Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος που αποφάσισα να συνταχθώ με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν για να ενώσω τις δυνάμεις μου ώστε να αντιμετωπίσουμε επείγοντα και σπουδαία ζητήματα που μας αφορούν όλους, και όχι μικροπολιτικά κουτσομπολιά σχετικά με την οικογένεια μου. Επειδή ακριβώς η στόχευση μου ήταν να συνεισφέρω στον αγώνα κατά της ανόδου της ακροδεξιάς, καθώς και στην ανάδειξη του κομβικού ρόλου του πολιτισμού σε αυτή τη μάχη, δεν επιθυμώ να μετατοπίζεται η συζήτηση εξαιτίας μου και, συνεπώς, θέτω στη διάθεση των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ την απόσυρσή μου από το ευρωψηφοδέλτιο.

Αυτό που συμβαίνει, με ευθύνη της αντιπολίτευσης, είναι η αλλαγή της ατζέντας από το πολιτικό στο προσωπικό. Προσπαθούν να καλύψουν με αυτό τον κανιβαλισμό την έλλειψη λύσεων για την καθημερινότητα των πολιτών, την έλλειψη επιχειρημάτων απέναντι στην ακροδεξιά την οποία μάλιστα με αυτούς τους χειρισμούς τροφοδοτούν. Αυτόν τον τακτικισμό, εγώ δε θα τον εξυπηρετήσω. Η ανθρωποφαγία της Νέας Δημοκρατίας που εκφράζεται με συγκεκριμένες δημοσιογραφικές πένες δε θα περάσει. Όπως και ο φασισμός δε θα περάσει.

Οι πολίτες δε θα επιτρέψουν να περάσει. Ευχαριστώ θερμά τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ που με εμπιστεύτηκαν και δεσμεύομαι ότι, θα συνεχίσω να στέκομαι με όλες τις δυνάμεις μου στον αγώνα για μια πιο δίκαιη και ανεκτική κοινωνία για όλους και όλες, σε κάθε επίπεδο και σε κάθε πεδίο, είτε είναι η πολιτική, είτε είναι ο δρόμος».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr


Με 15 θέματα στην ημερήσια διάταξη συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο στη Συνεδριακή Αίθουσα της Ιονίου Βουλής, στις 28 Μαρτίου 2019 ημέρα Πέμπτη και ώρα 16.00. Το δεύετρο θέμα της ημερήσιας διάταξης αφορά τα σκουπίδια.

Αναλυτικά τα θέματα
1.    Ανακοινώσεις.

2.    Ερωτήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κέρκυρας (στο πλαίσιο ασκήσεως Δημοτικού Ελέγχου).

3.      Διαχείριση των στερεών αποβλήτων στο Δήμο Κέρκυρας (Εισηγητής : κ. Δήμαρχος).

4.      Έγκριση υποβολής αιτήματος περί ένταξης του Δήμου Κέρκυρας στην πρόσκληση του προγράμματος ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Βελτίωση της πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις» (Εισηγητής : κ. Δήμαρχος).

5.      Έγκριση της υπ’ αριθμόν 7-14/22-03-2019 Αποφάσεως της Οικονομικής Επιτροπής περί αναμορφώσεως του δημοτικού προϋπολογισμού εσόδων – εξόδων οικονομικού έτους 2019 (Εισηγητής : κ. Γ.Η. Παντελιός).

6.      Έγκριση της υπ’ αριθμόν 7-15/22-03-2019 Αποφάσεως της Οικονομικής Επιτροπής περί σύνταξης τριμηνιαίας έκθεσης αποτελεσμάτων του δημοτικού προϋπολογισμού Δ’ Τριμήνου οικονομικού έτους 2018 (Εισηγητής : κ. Γ.Η. Παντελιός).

7.      Έγκριση του από 29-12-2017 πρωτοκόλλου παραλαβής παροχής εργασιών και μεταφορών για τις εργασίες ελέγχου χρήσης 2013 (Εισηγητής : κ. Γ.Η. Παντελιός).

8.      Έγκριση της υπ’ αριθμόν  04-01/27-02-2019 Αποφάσεως του Οργανισμού Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας του Δήμου Κέρκυρας περί αναμορφώσεως (2ης) του προϋπολογισμού του, εσόδων – εξόδων οικονομικού έτους 2019 (Εισηγητής : κ. Σ. Καζιάνης).

9.      Έγκριση του από 14-11-2018 πρωτοκόλλου παραλαβής παροχής εργασιών και μεταφορών για τις εργασίες «Τεχνική κάλυψη μικροφωνικής εγκατάστασης Δημοτικού Συμβουλίου» (Εισηγήτρια : κ. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου).

10.  Ακύρωση της υπ’ αριθμόν 27-808/21-12-2018 Αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κέρκυρας με θέμα «έγκριση του πρακτικού Νο 6 της Επιτροπής διαγωνισμού του τμήματος 2 (προμήθεια λιπαντικών Δήμου Κέρκυρας και συναφών ειδών) του διαγωνισμού ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΑΝΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΝΠΔΔ» και λήψη νέας περί εγκρίσεως του πρακτικού Νο 8 της επιτροπής διαγωνισμού του τμήματος 2 (προμήθεια λιπαντικών Δήμου Κέρκυρας και συναφών ειδών) του διαγωνισμού ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ  ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΑΝΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΝΠΔΔ (Εισηγητής : κ. Σ. Καλούδης).

11.  Τροποποίηση της υπ’ αριθμόν 3-153/12-03-2019 Αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κέρκυρας με θέμα «έγκριση α) πραγματοποίησης εκδηλώσεων και προγράμματος καθιερωμένων τοπικών και εθνικών εορτών καθώς και προγράμματος δημοσίων σχέσεων, παροχής υπηρεσιών  και προμηθειών αυτών,  έτους 2019 και έως την 25η Μαρτίου 2020, β) εξειδίκευση πιστώσεων για την πραγματοποίηση προμηθειών, υπηρεσιών των ανωτέρω και γ) κατάσταση αναμνηστικών δώρων που δόθηκαν από το Αυτοτελές Γραφείο Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων ανά κατηγορία εκδήλωσης κατά το έτος 2018 και έως τις 22.02.2019» (Εισηγητής : κ. Δήμαρχος).


12.  Έγκριση α) διοργάνωσης από το Δήμο Κέρκυρας του διεθνούς φεστιβάλ Jazz, σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και τον Οργανισμό Κερκυραϊκών Εκδηλώσεων (Ο.Κ.Ε.) και β) της οικονομικής επιχορήγησης του Ο.Κ.Ε. (Εισηγητής : κ. Δήμαρχος).

13.  Κατάρτιση μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής 2020 – 2023 (Εισηγητής : κ. Γ.Η. Παντελιός).

14.  Έγκριση πρωτοκόλλου παραλαβής της υπηρεσίας «Παροχή υπηρεσιών φύλαξης - ασφάλειας  του Ξενώνα Φιλοξενίας του Δήμου Κέρκυρας» (Εισηγητής : κ. Α. Σκούπουρας).

15.  Εξειδίκευση πίστωσης από τον Κ.Α. 00.6733.001 «Καταβολή χρηματικών βοηθημάτων σε άπορους δημότες» για την έγκριση έκτακτης οικονομικής επιχορήγησης σε άπορο δημότη. (Εισηγητής : κ. Α. Σκούπουρας).

Σε ποιες περιοχές της Κέρκυρας θα γίνουν διακοπές ρεύματος  την Κυριακή 24/3

Ο ΔΕΔΔΗΕ ενημερώνει ότι την ΚΥΡΙΑΚΗ 24-03-2019 θα πραγματοποιηθεί Διακοπή Ρεύματος με σκοπό την εκτέλεση αναγκαίων εργασιών πάνω στις Κεντρικές Γραμμές Μ.Τ και στις εγκαταστάσεις αυτών στις παρακάτω περιοχές:


ΑΠΟ 08:00 ΕΩΣ 12:00
ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΙΟΥΛΙΑΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗ
ΕΥ.ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ ΣΠ.ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΚΑΙ ΠΑΡΟΔΟΙ ΑΥΤΩΝ

ΑΠΟ 11:30 ΕΩΣ 15:30
ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΡΟΚΟΥ ΠΟΛ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΑ
ΤΜΗΜΑ ΜΑΡΚΟΡΑ ΑΡΧΗ ΑΒΡΑΜΙΟΥ
ΔΟΝ.ΔΗΜΟΥΛΙΤΣΑ

ΤΠΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Το παντεσπάνι μιας… πεινασμένης εκπαίδευσης!


Με έγγραφό του με θέμα «Αξιοποίηση του ψηφιακού εξοπλισμού κατά την εκπαιδευτική διαδικασία σε σχολικές μονάδες», το υπουργείο Παιδείας καλεί τους εκπαιδευτικούς να αξιοποιήσουν τον ψηφιακό εξοπλισμό και τον διαδραστικό πίνακα για τη διδασκαλία συγκεκριμένων γνωστικών αντικειμένων.
Μάλιστα επισημαίνει ότι «η εισαγωγή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση επιφέρει σημαντικές αλλαγές όχι μόνο στα μέσα διδασκαλίας αλλά και στη διδακτική-μαθησιακή διαδικασία» καθώς «συμβάλλει στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης των μαθητών, στην αλλαγή της διδακτικής πρακτικής, της διαδικασίας της μάθησης και επικοινωνίας και εξασφαλίζει την παροχή ίσων ευκαιριών σε όλους τους μαθητές».
Τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί και στη χώρα μας η συζήτηση για τον ρόλο των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση και την ευρεία χρήση που αυτή πρέπει να έχει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εφαρμόζονται προγράμματα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, έχουν εισαχθεί οι υπολογιστές στο αναλυτικό πρόγραμμα της σχολικής εκπαίδευσης.
Παράλληλα, ήδη έχει πέσει η πρόταση για τηλε-εκπαίδευση για τα παιδιά των απομακρυσμένων περιοχών
(μέχρι να φτάσει ο εκπαιδευτικός), ενώ μια πρώην υπουργός Παιδείας μιλούσε για τη δυνατότητα που έχει το κάθε παιδί να έχει την ύλη του σχολείου «στην ταμπλέτα».
Στην Ελλάδα η όποια εισαγωγή στα σχολεία των υπολογιστών και των διαδραστικών πινάκων έχει γράψει
τη δική της ιστορία (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα – Πράξη «Ανάπτυξη Ψηφιακού Εκπαιδευτικού Υλικού – Ψηφιακή Βάση Γνώσεων – Υποδομές για ένα Ψηφιακό Σχολείο – Ψηφιακό Υλικό για τα Σχολεία»).
Είναι χαρακτηριστικό ότι συνδέθηκε σε κάθε περίπτωση με τις «πληρωμένες οδηγίες» των λεγόμενων Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΚΠΣ), με τα ΕΠΕΑΕΚ και το ΕΣΠΑ, με έναν σχεδιασμό που πριμοδοτούνταν από την ανάγκη να απορροφηθούν κονδύλια τα οποία, με τη μαζική αγορά υπολογιστών και διαδραστικών πινάκων, επέστρεφαν κανονικότατα σε συγκεκριμένες εταιρείες νέων τεχνολογιών.
Οι υποσχέσεις
Μπορεί κάποιος να θυμηθεί την προσφορά δεκάδων χιλιάδων υπολογιστών στους μαθητές του Γυμνασίου οι οποίοι δεν εντάχθηκαν στη συντριπτική τους πλειονότητα στη λειτουργία της τάξης και στη μαθησιακή διαδικασία καθώς δεν προβλέφτηκε κανενός είδους υποστηρικτική υποδομή μέσα στα σχολεία.
Παράλληλα η όποια εισαγωγή στα σχολεία των υπολογιστών και των διαδραστικών πινάκων συνοδεύτηκε από μια καταιγίδα διακηρύξεων και υποσχετικών, όπως για την «Ψηφιακή λειτουργία του “νέου” σχολείου» και την «αναβάθμιση των σχολικών υποδομών και δικτύων που θα περιλαμβάνουν διαδραστικούς πίνακες και δίκτυα υπολογιστών σε κάθε σχολείο» και σειρά άλλων τεχνολογικών μέσων στην εκπαίδευση.
Η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών προβάλλεται από το υπουργείο Παιδείας ως φάρμακο που θα γιατρέψει τις ασθένειες του εκπαιδευτικού συστήματος. Και ενώ παρατηρείται, σε επίπεδο διακηρύξεων κυρίως, πρόοδος και σπουδή για την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στα σχολεία, σοβαρά χρονίζοντα προβλήματα της εκπαίδευσης παραμένουν άλυτα.
Δεν υποτιμούμε τη δυνατότητα διάδρασης με ψηφιακό υλικό και πολυμέσα σε ένα περιβάλλον εκπαίδευσης με πολλά άτομα καθώς και τη δυνατότητα ανάπτυξης των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων στον διαδραστικό πίνακα, δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν διαμόρφωση κειμένου και εικόνων, δημιουργία, εκτύπωση και αποθήκευση σημειώσεων για διαμοιρασμό στους μαθητές, έντυπα ή ηλεκτρονικά σε κοινό αποθηκευτικό χώρο στον υπολογιστή ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Αποτέλεσμα εικόνας για νεες τεχνολογίες εκπαίδευση κριτική
Δεν υποτιμούμε τη δυνατότητα προβολής ιστοσελίδων και βίντεο από το Διαδίκτυο, τη χρήση του για προβολές
καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για παράδειγμα, για να δείξει στους μαθητές πώς θα χρησιμοποιήσουν μια εφαρμογή – επίδειξη ενός εκπαιδευτικού λογισμικού-, για να παρουσιαστεί η δουλειά ενός μαθητή σε όλη την τάξη, να δείξει βίντεο που εξηγούν δύσκολες έννοιες, για να βοηθήσει οπτικούς μαθητές ή μαθητές με ειδικές ανάγκες, για να δημιουργήσει σημειώσεις, σχήματα, χάρτες και να τα αποθηκεύσει για μελλοντική χρήση.
Ωστόσο γνωρίζουμε καλά πως ο διαδραστικός πίνακας και ο υπολογιστής δεν έχουν τη μαγική ιδιότητα να εξαφανίσουν, προς όφελος εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων, τα υπαρκτά προβλήματα της σχολικής εκπαίδευσης, δεν μπορούν από μόνοι τους να γεφυρώσουν τα «χάσματα» στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Πέρα από το γεγονός ότι μόνο συμπληρωματικά μπορούν να βοηθήσουν, είναι φανερό ότι στο σημερινό πλαίσιο των περικοπών οι διακηρύξεις για το νέο ψηφιακό σχολείο, με τους διαδραστικούς πίνακες και τους υπολογιστές σε κάθε θρανίο μοιάζουν σαν το παντεσπάνι μιας… πεινασμένης σχολικής εκπαίδευσης.
Σχετική εικόνα
Πειραματισμοί
Είναι σίγουρα εντελώς παραπλανητικό να παρουσιάζονται οι νέες τεχνολογίες σαν πανάκεια του δημόσιου σχολείου, σαν το μαγικό φάρμακο που θα λύσει τα χρόνια προβλήματα. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Επειτα από χρόνια πειραματισμών στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη με τους υπολογιστές σε διάφορους τομείς της εκπαίδευσης, δεν έχει βρεθεί ακόμη απάντηση στο κεντρικό ερώτημα: «Οι υπολογιστές είναι πράγματι αποτελεσματικοί στην εκπαίδευση;»
Τα στοιχεία από πολυάριθμες μελέτες πάνω στο αν οι υπολογιστές βελτιώνουν την ουσιαστική μαθησιακή διαδικασία είναι εκκρεμή.
Μια μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την καθηγήτρια Anne Mangen του νορβηγικού Πανεπιστημίου Στάβανγκερ, σε συνεργασία με τον νευροφυσιολόγο Jean-Luc Velay του Πανεπιστημίου της Μασσαλίας, έδειξε ότι η γραφή με το χέρι ενδυναμώνει τη διαδικασία της μάθησης, σε αντίθεση με τη χρήση του πληκτρολογίου που τη διαταράσσει.
Η ερευνήτρια εξήγησε ότι στη διαδικασία της ανάγνωσης και της γραφής εμπλέκονται μια σειρά αισθήσεις. Οταν γράφουμε με το χέρι, ο εγκέφαλός μας ανατροφοδοτείται από τις κινήσεις, αλλά και από την επαφή με το στυλό και το χαρτί.
Αυτή η ανατροφοδότηση είναι σημαντικά διαφορετική από εκείνη που γίνεται όταν αγγίζουμε και χρησιμοποιούμε το πληκτρολόγιο.
Το ίδιο συμβαίνει και με όσους διαβάζουν από ένα βιβλίο, αντί από μια οθόνη, σύμφωνα με την ίδια έρευνα,
η οποία έρχεται να αναδείξει τη σημασία των παραδοσιακών μεθόδων μάθησης, που τείνουν να εκλείψουν στη σύγχρονη κοινωνία λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων.
Είναι ξεκάθαρο. Η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας επιβάλλει πρώτα απ’ όλα να πλουτίσει το περιεχόμενο της μόρφωσης. Η χρήση των τεχνολογιών σήμερα έρχεται στο πλαίσιο μιας συνολικής υποβάθμισης.



Σαν σήμερα, 23 Μαρτίου 1929, ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει στο πρωτοσέλιδό του τις δύο επιστολές του Α. Αϊνστάιν προς τον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο και προς τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθήνας, με τις οποίες ζητά την επανεγγραφή των φοιτητών, που είχαν αποβληθεί λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων.

Αναδημοσιεύουμε το σχετικό αφιέρωμα του «Ριζοσπάστη» (16/ 4/ 2015) με τίτλο «Διαμαρτυρία του Αϊνστάιν για διώξεις Ελλήνων φοιτητών το 1929». Οι υπογραμμίσεις δικές μας.

«Η περίοδος εκείνη ήταν για τους κομμουνιστές και τους κοινωνικούς αγωνιστές στη χώρα μας μια περίοδος διαρκών διώξεων, με το «ιδιώνυμο» του Βενιζέλου σε ισχύ, με το Σπουδαστικό της Ασφάλειας σε δράση συνεπικουρούμενο από λογής λογής χαφιέδες, με δράση ακόμα και ομάδων φασιστοειδών μέσα στις σχολές και με τη διοίκηση του πανεπιστημίου πλήρως εναρμονισμένη με όλα τα παραπάνω.

Οι αποβολές και οι διώξεις
Μέσα σε αυτό το κλίμα, στις 12 Μάρτη του 1929 τοιχοκολλήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ανακοίνωση της Συγκλήτου σύμφωνα με την οποία

μία φοιτήτρια (Ελένη Σακελλαρίου) και τέσσερις φοιτητές του ιδρύματος (Τσαγκαράκης, Μαρκοβίτης, Ματθαίου και Κοβατζίδης) αποβάλλονταν διά παντός από το ίδρυμα «δια την εν γένει κομμουνιστικήν δράσιν των»!
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η απόφαση της Συγκλήτου πάρθηκε την 1η Μάρτη αλλά δημοσιοποιήθηκε 11 μέρες αργότερα, ημέρα που θα έκλεινε το πανεπιστήμιο, προκειμένου να αποφευχθούν αντιδράσεις από την πλευρά των φοιτητών. «Δεν το πέτυχαν όμως», όπως έγραφε το σχετικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» την επόμενη μέρα:

«Αμέσως το απόγευμα το Φοιτητικό Τμήμα της Εργατικής Βοήθειας κυκλοφόρησε κατά χιλιάδες προκήρυξη προς τους φοιτητές, διαμαρτυρόμενο εντονότατα για τις αποβολές και καλώντας τους να κινηθούν κατά της τρομοκρατίας στο Πανεπιστήμιο. Σύγχρονα απέστειλε τηλεγράφημα διαμαρτυρίας προς το Αντιφασιστικό Συνέδριο στο Βερολίνο και την Επιτροπή Αμύνης των θυμάτων της λευκής τρομοκρατίας στα Βαλκάνια. Επίσης έστειλαν έγγραφο στον Εκπαιδευτικό Ομιλο και τη Φοιτητική Συντροφιά, καλώντας τους να κινηθούν ενάντια στην τρομοκρατία».
Αν και οι αποβολές δεν είχαν καμιά ουσιαστική ούτε ηθική νομιμοποίηση, φαίνεται ότι ήταν μια ποινή προσφιλής στην αντιδραστική διοίκηση του ιδρύματος εκείνη την εποχή. Την προηγούμενη χρονιά είχαν προηγηθεί αποβολές φοιτητών με την κατηγορία ότι δεν πίστευαν στην άσπορο σύλληψη της Θεοτόκου!

Σύμφωνα με άλλα σχετικά δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη», υπήρχε παλιότερη απόφαση της Συγκλήτου με βάση την οποία, ακόμα και η απλή παρουσία ενός φοιτητή στις «κομμουνιστικές» συγκεντρώσεις αποτελεί έγκλημα συνεπαγόμενο την άμεση αποβολή του.

Στην προκειμένη περίπτωση, ανάμεσα στους πέντε φοιτητές, η Ελένη Σακελλαρίου κλήθηκε σε απολογία και αποβλήθηκε με τη δικαιολογία ότι εργάστηκε «επί μισθώ εις τα γραφεία του «Ριζοσπάστη«», κάτι που όμως ήταν ψέμα!  Ο «Ριζοσπάστης» καταγγέλλει ότι οι αποβολές γίνονται στη βάση πληροφοριών που δίνουν στη Σύγκλητο οι κοινοί χαφιέδες, «άνθρωποι δηλαδή ηθικά διεφθαρμένοι που μη μπορώντας να ζήσουν αλλοιώς κατέφυγαν στην τέχνη του σπιούνου αντί 1.500 δραχμές μηνιαίως»!

Αυτά όμως δεν έκαμπταν το φρόνημα και τους αγώνες των φοιτητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες μέρες μετά, στις αρχές Απρίλη, άρχισε μια μεγάλη απεργία των φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθήνας, προτάσσοντας αιτήματα για δωρεάν εγγραφές και συγγράμματα, για διευκολύνσεις των φοιτητών στις εξετάσεις τους κ.ά. Αν και η φοιτητική απεργία και οι διαδηλώσεις επιχειρήθηκε να χτυπηθούν από την πρώτη στιγμή από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς, ο φοιτητικός σύλλογος και η απεργία κράτησε για περίπου είκοσι μέρες.

Οι επιστολές διαμαρτυρίας του Α. Αϊνστάιν

Η γνωστοποίηση του θέματος των πέντε αποβολών από το Φοιτητικό Τμήμα της Εργατικής Βοήθειας προς το Αντιφασιστικό Συνέδριο στο Βερολίνο και την Επιτροπή Αμύνης των θυμάτων της λευκής τρομοκρατίας στα Βαλκάνια, κάνει τον Α. Αϊνστάιν κοινωνό της υπόθεσης και ο μεγάλος επιστήμονας αντιδρά άμεσα.

Ο «Ριζοσπάστης» στις 23 Μάρτη του 1929 δημοσιεύει ως πρώτο θέμα στο πρωτοσέλιδό του, τις δύο επιστολές του Α. Αϊνστάιν προς τον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο και προς τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθήνας, με τις οποίες ζητά την επανεγγραφή των φοιτητών.

Ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ είναι:

«Ο μέγας καθηγητής των μαθηματικών Αλμπερτ Αϊνστάιν διαμαρτυρήθηκε έντονα στο Βενιζέλο και στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου για τις τελευταίες αποβολές των φοιτητών».
Και το κείμενο της εφημερίδας μας σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Νέος μπάτσος στα μούτρα του διχτάτορα και των ιεροεξεταστών του «Αθήνησι Πανεπιστημίου». Οι αποβολές των φοιτητών για τα πολιτικά τους φρονήματα, βρήκαν βαθειά απήχηση και κίνησαν την αγανάχτηση της Δύσης.

Ο μέγας καθηγητής Αλμπερτ Αϊνστάιν, ο γνωστότατος παγκοσμίου φήμης μαθηματικός που ακόμα χτες ο αστικός Τύπος αφιέρωσε τις στήλες του για να τον υμνήσει με την ευκαιρία της 50ετηρίδος του, μαζί με άλλους Γερμανούς επιστήμονες έστειλε το παρακάτω τηλεγράφημα διαμαρτυρίας από το Βερολίνο:

Πρωθυπουργόν Βενιζέλον
Αθήνας
Διαμαρτυρόμαστε εντόνως ενάντια στην αποβολή φοιτητών από το Πανεπιστήμιο. Απαιτούμε την ελευθερία στην εκδήλωση των σκέψεων ανάμεσα στους φοιτητές.
καθηγητής Αλμπέρ Αϊνστάιν
Επίσης στους κρονόληρους του Πανεπιστημίου έστειλε το παρακάτω τηλεγράφημα, δίνοντας έτσι ένα δυνατό μπάτσο στις άτιμες και αντιδραστικές πράξεις τους.

Σύγκλητον Πανεπιστημίου Αθήνας
Διαμαρτυρόμαστε εντόνως ενάντια στην αποβολή των φοιτητών που αγωνίστηκαν για τα πολιτικά τους φρονήματα. Απαιτούμε την άμεσο επαναγραφή τους.
Καθηγητής Αλμπέρ Αϊνστάιν
Καθηγητής Ερρίκος Αίβε
Καθηγητής Φριτς
Το όνομα του Αϊνστάιν είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο από την περίφημη θεωρία του της Σχετικότητας, που επέφερε μια επανάσταση στη Φυσική.

Η αντίδραση επίμονα του αρνήθηκε κάθε αξία, με επικεφαλής τους Εγγλέζους καταπιεστές, τέλος όμως αναγκάστηκε να παραδεχτεί την αξία του (…)

Σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου έχει επιβληθεί σαν μια εξέχουσα μαθηματική προσωπικότητα. Ο μεγάλος μαθηματικός είναι και βιολίστας περίφημος, ασχολείται δε πολύ και με την καλλιτεχνία. Κείνο που ‘ναι χαραχτηριστικό για το μεγάλο σοφό είναι ότι δεν ξέχασε την καταγωγή του και στέκει πάντα θαρραλέος υποστηριχτής των καταπιεζομένων.

Γεννημένος στο Ουλμ, από Εβραίο πατέρα, δοκίμασε πολλές φορές τον τρόμο των πογκρόμ και αναγκάστηκε επανειλημμένως να αλλάξει διαμονή για να γλιτώσει από την αντισημιτική λύσσα, που η αστική τάξη εξαπολύει κατά της εβραϊκής μειονότητας.

Είναι μέλος της Επιτροπής Αμύνης των Θυμάτων της Λευκής Τρομοκρατίας στα Βαλκάνια και συχνά γράφει στο δελτίο της επιτροπής αυτής που εκδίδεται στη Βιέννη. Μετέχει στο αντιφασιστικό Συνέδριο που από τις 9 του Μάρτη άρχισε στο Βερολίνο μαζί με πολλούς άλλους διεθνούς φήμης επιστήμονες και λογοτέχνες (…)».

Συνεπής στάση αντιιμπεριαλιστικής αλληλεγγύης
Αυτή δεν ήταν η μοναδική κίνηση αλληλεγγύης του μεγάλου διανοούμενου επιστήμονα. Ο Αϊνστάιν ήταν, επίσης, ένας από τους εκατοντάδες ριζοσπάστες διανοούμενους από όλο τον κόσμο που απηύθυναν έκκληση για να μην εκτελεστούν ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του το 1952.

Ήταν την ίδια περίοδο που στις ΗΠΑ του μακαρθισμού είχε ξεκινήσει η δίκη του ζεύγους Ρόζενμπεργκ, Αμερικανών κομμουνιστών που καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στις 19 Ιούνη του 1953 με την κατηγορία «συνωμοσίας σε περίοδο πολέμου με στόχο την κατασκοπεία», όπως δηλαδή και ο Μπελογιάννης και εκατοντάδες άλλα στελέχη, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ. Ο Αϊνστάιν ήταν παρών και σε αυτό τον αγώνα, για να εμποδιστεί η εκτέλεση των Ρόζενμπεργκ.

Το πνεύμα της διεθνιστικής του αλληλεγγύης ήταν διαρκώς παρόν. Στον Ισπανικό Εμφύλιο υποστήριξε δημόσια και με θέρμη τις δυνάμεις κατά του Φράνκο. Η ναζιστική Λουφτβάφε βομβάρδιζε τα ισπανικά χωριά, οι ΗΠΑ μαζί με τη Βρετανία και τη Γαλλία έθεσαν σε ισχύ ένα ψευδο-εμπάργκο «ουδετερότητας», αρνούμενες να παράσχουν τα απαραίτητα πυρομαχικά στα δημοκρατικά στρατεύματα και στηρίζοντας έτσι ουσιαστικά τον Φράκνο. Ο Αϊνστάιν συμμετείχε και στήριζε τις διαδηλώσεις και τις εκκλήσεις για βοήθεια στις αντιφασιστικές δυνάμεις και υποστήριξε ένθερμα τους περίπου 3.000 Αμερικανούς εθελοντές της Tαξιαρχίας «Αβραάμ Λίνκολν» που αψήφησαν την κυβέρνησή τους και πήγαν στην Ισπανία για να πολεμήσουν στο πλευρό του ένοπλου λαού».

Πηγή: imerodromos.gr