ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Loading...

Αυτοί είναι οι νεκροί του Πολυτεχνείου: Αριθμοί, ονόματα και διευθύνσεις πέρα από κάθε
αμφισβήτηση



Η αμφισβήτηση της ύπαρξης νεκρών κατά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τη Χούντα, τον Νοέμβρη του 1973, αποτελούσε σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ένα συστατικό στοιχείο της ρητορείας ακροδεξιών ομάδων, που όμως παρέμεναν εξοβελισμένες από τον δημόσιο διάλογο και απομονωμένες.

Με τις εκ θεμελίων ανατροπές που επέφερε η κρίση και τα μνημόνια στην ελληνική κοινωνία όμως, και καθώς η κριτική στο πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε ως αποτέλεσμα ενίοτε, όπως λέει η παροιμία, μαζί με τα απόνερα να πετιέται και το μωρό, δηλαδή η κριτική στη φαυλότητα να συμπαρασύρει και τα όποια δημοκρατικά κεκτημένα, οι περιθωριακές αυτές απόψεις έγιναν ξαφνικά «της μόδας», μέσα είτε από επίσημους διαύλους (κόμματα, ΜΜΕ) είτε από ανεπίσημους, όπως οι διάφορες σελίδες στο διαδίκτυο.

Όμως η ιστορική αλήθεια δεν είναι εύκολο να παραχαραχθεί, ειδικά όταν υπάρχουν μαρτυρίες και τεκμήρια, όπως αυτά που παρουσιάζονται στην έρευνα «Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες» του ιστορικού και διευθυντή ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών -κατά την περίοδο συγγραφής του πονήματος- Λεωνίδα Καλλιβρετάκη.

Διερευνώντας τις «ανακοινώσεις» του καθεστώτος Παπαδόπουλου (επίσημα γινόταν λόγος για 4 νεκρούς), τις φήμες που ανέβαζαν τους νεκρούς μέχρι και σε 500, τον κατάλογο του δημοσιογράφου Γρηγόρη Παπαδάτου με τους 59 νεκρούς, του στρατιώτη Τσαγκουρνή, τις «αποκαλύψεις» του πρώην πράκτορα της ΚΥΠ Πίμπα, τον κατάλογο του εισαγγελέα Τσεβά και άλλες πηγές, η έρευνα του ΕΙΡ καταλήγει:

«Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.

Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.

Μέχρι τη στιγμή αυτή (σ.σ., το 2004), έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο. Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.

Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.

Ο κατάλογος των νεκρών

Επώνυμοι νεκροί των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973 κατά χρονολογική κατάταξη (προσωρινός κατάλογος)

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (Γ Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα. Σε ορισμένους καταλόγους νεκρών αναφέρεται ανακριβώς ως «Κώστας Μικρώνης».

Διαβάστε αναλυτικά την έρευνα του ΕΙΡ και του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ: Τεχνητή όξυνση και κάλπικες διαχωριστικές γραμμές
Στη δήθεν μεταμνημονιακή εποχή, όπου η Ελλάδα σαν «μια κανονική χώρα ανακτά το δικαίωμά της να ορίζει τις τύχες και το μέλλον της, χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς», σύμφωνα με τους πρωθυπουργικούς ισχυ­ρισμούς, τα τεχνικά κλιμάκια του κουαρτέτου κατέφθασαν και πάλι στην Αθήνα. Πριν, καλά-καλά, κλείσει ένας μήνας από τις διθυραμβικές κυβερνητικές εξαγγελίες περί «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια και την επιτροπεία», οι εκπρόσωποι των δανειστών, ασκώντας επιτόπιο αυστηρό έλεγχο στα κρίσιμα -για την εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων- υ­πουργεία, εγκαινίασαν την έναρξη της περίφημης «νέας επο­χής»! Η επιτροπεία των τριμηνιαίων ελέγχων, που θα κα­ταλήγουν σε εκθέσεις «συμμόρφωσης» ώστε να αποκλείονται παρεκκλίσεις από τους διατεταγμένους στόχους, επί το έργον! Στο επίκεντρο, ο ελληνικός κρατικός προϋπολογισμός για το 2019…
Καθώς η προεκλογική περίοδος έχει αρχίσει και μέσα σε ένα, το πολύ, χρόνο θα έχουν γίνει τρεις εκλογικές αναμετρήσεις -ευρωεκλογές, αυτοδιοικητικές εκλογές και βουλευτικές-η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδύεται σε μια συντονισμένη εκστρατεία παραπλάνησης του λαού, καλλιεργώντας νέες προσδοκίες και αυταπάτες.
Πασχίζει να δημιουργήσει την εντύπωση πως θα ακολουθήσει, στο εξής, μια φιλολαϊκή, φιλεργατική πολιτική παροχών, σταδιακής ανάκτησης απωλειών, επαναφοράς εργατοσυνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ακύρωσης νομοθετημένων μέτρων. Με το ζήτημα της ψηφισμένης, από την ίδια, περικοπής των συντάξεων να αποτελεί το μεγάλο κυβερνητικό όπλο ασύστολης ψηφοθηρίας.
Το μόνο βέβαιο είναι πως η κυβέρνηση Α. Τσίπρα, όπως η ίδια έχει διαβεβαιώσει τους δανειστές και την ελληνική ολιγαρχία και όπως έχει πράξει -με την απαιτούμενη ευλυγισία- αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, θα «τιμήσει» τις δεσμεύσεις της για την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων. Το πλαίσιο είναι δεδομένο. Αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος με την άνευ προηγουμένου φορομπηξία, αιματηρή λιτότητα, δραστική περικοπή των κοινωνικών δαπανών, συνέχιση της μνημονιακής βαρβαρότητας εν ολίγοις, για να επιτευχθούν τα θηριώδη πλεονάσματα και να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών. Και στο περιθώριο, δημιουργείται και ο λεγόμενος «δημοσιονομικός χώρος», από τον «ακριβή προσδιορισμό» του οποίου θα προκύψουν τα όποια «φιλολαϊκά μέτρα», μετά από αυστηρό έλεγχο και έγκριση των δανειστών. Ταυτόχρονα, χιλιάδες πλειστηριασμοί λαϊκής κατοικίας εκτυλίσσονται σε μια πρωτοφανή επιχείρηση καταλήστευσης της λαϊκής περιουσίας.
Με ένα λαό, λοιπόν, φτωχοποιημένο και εξαθλιωμένο, αποτέλεσμα και της δικής της αντιλαϊκής πολιτικής, η κυβέρνηση επιχειρεί μια αναδιανομή της φτώχιας, παριστάνοντας την «κοινωνικά ευαίσθητη». Κόβει από τον ένα, δίνει ψίχουλα στον άλλο. Λεηλατεί όλο το λαό με τους έμμεσους -κατεξοχήν αντιλαϊκούς φόρους που έχουν εκτοξευθεί επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε πρωτοφανή ύψη- και τους άμεσους φόρους, και κατόπιν «επιστρέφει» σε κάποιες λεηλατημένες κοινωνικές ομάδες κάποια από τα κλεμμένα. Κριτήριό της δεν είναι η άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής, όπως υποκριτικά διατείνεται, αλλά η εκλογική αποδοτικότητα του κάθε «φιλολαϊκού» της μέτρου. Και βέβαια δεν φείδεται σκανδαλωδών παροχών προς την οικονομική ολιγαρχία, σαν πειθήνιος υπηρέτης των συμφερόντων της. Αυτό ήταν το πλαίσιο, αυτή ήταν η λογική, αυτές ήταν οι επιδιώξεις των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ.
Η πραγματική διαχωριστική γραμμή
Ο δεύτερος στυλοβάτης της μνημονιακής βαρβαρότητας, ο Κυρ. Μητσοτάκης, με τις εξαγγελίες του στη ΔΕΘ, πλειοδότησε σε νομιμοφρροσύνη απέναντι στους ιμπεριαλιστές και την ελληνική πλουτοκρατία. Προετοιμαζόμενος για τον πρωθυπουργικό θώκο, εμφανίστηκε σαν ο σταθερός, αξιόπιστος και αποτελεσματικότερος εγγυητής των συμφερόντων τους, υποσχόμενος προσήλωση στην αδιασάλευτη εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων και απρόσκοπτη συνέχιση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων.
Επί της ουσίας, οι εξαγγελίες του νυν και του εν δυνάμει πρωθυπουργού συνέκλιναν. Οι διαφοροποιήσεις που υπήρξαν ήταν δευτερεύουσας σημασίας. Οι διαφορές τους είναι πλέον δυσδιάκριτες. Περιορίζονται βασικά στη συνθηματολογία και την υποκριτική επίκληση ιδεολογικών διαφορών. Οι ομοιότητές τους, στην πραγματικότητα, είναι πολλές και ουσιαστικές. Ξέφρενη αντιλαϊκή επίθεση, υποσχέσεις -προεκλογικού χαρακτήρα- πενιχρών παροχών στο λαό, προκλητικές παροχές και ρυθμίσεις για το μεγάλο κεφάλαιο, πειθήνια συμμόρφωση και υποταγή σε ΗΠΑ και ΕΕ.
Ευρύτατα λαϊκά στρώματα διαπιστώνουν πλέον αυτή την πραγματικότητα. Πείθονται πως η βασική πολιτική γραμμή των κομμάτων του νέου διπολισμού (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ) ταυτίζεται. Το κυβερνητικό κόμμα αντιμετωπίζει την αυξανόμενη λαϊκή αποστροφή και υπόκωφη οργή. Και η ΝΔ, αν και σταθερά πρώτη στις δημοσκοπήσεις, αδυνατεί να δημιουργήσει ισχυρό λαϊκό ρεύμα και αδιαμφισβήτητη δυναμική εξουσίας.
Γι αυτό και τα δυο κόμματα, που εκπροσωπούν το σημερινό δίπολο εξουσίας, εντείνουν τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού του λαού από τα πραγματικά προβλήματα. Προσπαθούν να δημιουργήσουν πολιτική ένταση και πόλωση με ασήμαντες αφορμές και ανούσια ζητήματα, ανασύρουν υπαρκτά σκάνδαλα ή κατασκευάζουν ανύπαρκτα, στήνουν ένα άθλιο προεκλογικό σκηνικό φτηνής αντιπαράθεσης.
Όσο η ημέρα των εκλογών πλησιάζει και όσο οι δημοσκοπήσεις, ακόμα και οι προκλητικά στημένες με κραυγαλέα αποτύπωση των πολιτικών σκοπιμοτήτων της μιας ή της άλλης πλευράς, αδυνατούν να προεξοφλήσουν ποσοστό αυτοδυναμίας στη ΝΔ ή κλείσιμο της ψαλίδας με τη ΝΔ για το ΣΥΡΙΖΑ, οι κούφιες κοκορομαχίες, οι φτηνές προσωπικές επιθέσεις, η τεχνητή όξυνση και πόλωση, οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές και τα ψευτοδιλήμματα, θα μονοπωλούν την αστική πολιτική αντιπαράθεση. Είναι κοινή επιδίωξη να συγκαλυφθεί το γεγονός πως η ουσιαστική ταύτισή τους και η συνέργεια στην υλοποίηση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής είναι το κύριο στοιχείο, πως οι προβαλλόμενες διαφοροποιήσεις το δευτερεύον, πως η πραγματική διαχωριστική γραμμή είναι ανάμεσα σε αυτά τα δυο κόμματα -υπηρέτες της ολιγαρχίας και του ιμπεριαλισμού- και το λαό.
Γενικευμένη σήψη, βαθιά κρίση
Στη μνημονιακή εποχή που συνεχίζουμε να διανύουμε, το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα έχει πλήρως απαξιωθεί στη συνείδηση του λαού. Βαθιά κρίση διαπερνά όλα τα κόμματα που το συναποτελούν. Γενικευμένη πολιτική σήψη, μεγάλα αδιέξοδα, αβεβαιότητα και ρευστότητα, το χαρακτηρίζουν. Η μεγάλη «κινητικότητα» βουλευτών και πολιτευτών, που με μοναδική ευκολία αλλάζουν κόμμα, για μια βουλευτική έδρα ή υπουργική θέση, αποτελεί μια ακόμη πιστοποίηση του εκφυλισμού του. Τα πολιτικά και ιδεολογικά σύνορα μεταξύ των αστικών κομμάτων, στα πλαίσια της αστικής -πάντα- ιδεολογίας και πολιτικής, έχουν γίνει διάτρητα. Η σύγκλισή τους κραυγάζει.
Τα περιθώρια άσκησης διαφοροποιημένης πολιτικής είναι εξαιρετικά στενά. Η μνημονιακή δεσποτεία και τα συμφέροντα της ελληνικής ολιγαρχίας στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης τα προσδιορίζουν, με ασφυκτικό τρόπο, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικών παρεκκλίσεων. Γι αυτό και τα συνθήματα περί «προόδου και συντήρησης», περί «Αριστεράς και Ακροδεξιάς» ηχούν σαν φάρσα. Γι αυτό και ο «κανένας» και το «κανένα», το λευκό και το άκυρο, οι αναποφάσιστοι, εξακολουθούν να έχουν υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.
Οι πολυετείς προσπάθειες ανασυγκρότησης της λεγόμενης Κεντροαριστεράς πέφτουν στο κενό, η μια μετά την άλλη. Το ΚΙΝΑΛ, χρεοκόπησε εν τη γενέσει, μετά την ΕΛΙΑ και τη ΔΗΣΥ, για να αναφερθούν οι πιο «σοβαρές» προσπάθειες. Τα εγχειρήματα δημιουργίας νέων κομμάτων-εφεδρειών αποτυγχάνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το, εκτοξευμένο για μια περίοδο, Ποτάμι. Κάθε τι «νέο», που προβάλουν τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία για να χειραγωγήσουν τις πολιτικές εξελίξεις και να εγκλωβίσουν τη λαϊκή χειραφέτηση, αποδεικνύεται -ταχύτατα- πως είναι τόσο «παλιό» όσα και τα υπάρχοντα «παλιά».
Τα επίχειρα της ακραία αντιλαϊκής πολιτικής που όλοι τους υπηρετούν.
Πηγή: prologos.gr



ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ…

Αγωνιστικά
Για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού
Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και των μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ
Για την πάλη ενάντια σε ιμπεριαλισμό, φασισμό, ρατσισμό, πόλεμο

Στη σημερινή σκληρή εποχή, που μαζί με το αιώνιο μνημόνιο της καθαρής εξόδου, έχουν προδοθεί και οι λέξεις του αγώνα για μια καλύτερη ζωή, το μήνυμα του Πολυτεχνείου δεν είναι απλά ένα φωτεινό σημάδι της ιστορικής μνήμης. Θυμίζει ότι και στην πιο σκοτεινή εποχή, απέναντι στην πιο ανάλγητη εξουσία, οι λαϊκοί και νεολαιίστικοι αγώνες είναι που γράφουν την ιστορία, οι ιδέες της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της ανατροπής θρέφουν το μέλλον.

Γιατί το Πολυτεχνείο έγινε ορόσημο επειδή ήταν αγώνας με αιτήματα καθαρά, για το καθημερινό πρόβλημα, αλλά και για να φύγει η Χούντα και η αμερικανοκρατία, που άγγιξαν τους πάντες, αγκαλιάστηκαν από τη νεολαία και εμπνεύσανε την ηρωική εξέγερση. Γιατί οργανώθηκε με συνελεύσεις και δημοκρατικές διαδικασίες, με συνάντηση των φοιτητών με τους εργάτες, τους μαθητές. Γιατί από την Αριστερά ο Νοέμβρης είχε το δόσιμο των αγωνιστών της και την παντοτινή λάμψη των ιδεών της ανατροπής, αλλά όχι γραμμές επιτελείων που υποτάσσονταν στον «κοινό νου» της ηττοπάθειας και του συμβιβασμού. Γι’ αυτό δεν είναι μάταιη γενναιότητα, ούτε ηρωισμός μιας περασμένης εποχής το Πολυτεχνείο. Είναι δράση που έρχεται από την αισιοδοξία της θέλησης, γιατί όπως στην κοινωνία και στην εργασία, έτσι και στο σχολείο, χωρίς την εκπαιδευτική κοινότητα, το ζωντανό στοιχείο της εκπαίδευσης, δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα –ούτε μέλλον.

Στο δρόμο του Νοέμβρη, λοιπόν, απέναντι στην απειλή για τη δημόσια εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα που ορθώνει η πολιτική της αγοράς και της εργοδοσίας, των μνημονίων, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, όπως εφαρμόζεται και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στα χνάρια των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Μαζί με τις μαχόμενες κοινωνικές δυνάμεις ενάντια στη φτώχεια, τη φοροληστεία και τις αναδιαρθρώσεις που φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στον εργαζόμενο λαό. Στον αγώνα ενάντια στον κίνδυνο που φέρνει κοντά μας η αμερικανατοϊκή ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου, το φασισμό που σηκώνει κεφάλι, το ρατσισμό, το σκοταδισμό που απειλεί τους μαθητές μας.

Επειδή η γιορτή για το Πολυτεχνείο την Παρασκευή στα σχολεία πρέπει να είναι μια από τις εμπνευσμένες στιγμές της σχολικής ζωής, να δώσουμε τη μάχη ενάντια στο ψέμα, τη συκοφάντηση από τους ακροδεξιούς και τους φασίστες, που φοβούνται το αντικαθεστωτικό μήνυμα του Νοέμβρη. Να αντισταθούμε όμως και στην τυποποίηση που βάζει την εξέγερση στο μουσείο και το νόημά της στη λήθη.

Και στις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις ανήμερα να φωνάξουμε πάλι.  Ψωμί-παιδεία-ελευθερία
Με τα Πολυτεχνεία της εποχής μας κόντρα στη χούντα των αγορών, τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο
Κι αν δεν καταλαβαίνεις
ψάξε Μεσολόγγι
Μακρόνησο και Νοέμβρη.
Γ. Ζιόβας, «Μήνυμα»


Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων –Σ.  Εργατοτεχνιτών οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων – Σ. Ξενοδοχοϋπαλλήλων: «Τιμούμε τους νεκρούς μας συνεχίζοντας τους αγώνες τους»

Ανακοίνωση - Kάλεσμα συμμετοχής στη διαδήλωση για το Πολυτεχνείο το Σάββατο 17 Νοέμβρη, στις 6 το απόγευμα στο Σαρόκο από τον Κερκυραϊκό Σύνδεσμο Ιδιωτικών Υπαλλήλων, το Σύνδεσμο Εργατοτεχνιτών οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων και το Σύνδεσμο Ξενοδοχοϋπαλλήλων.


Αναλυτικά η ανακοίνωση:

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΤΟ ΣΑΡΟΚΟ

Οι αγωνιστικές παρακαταθήκες του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας από τον αταλάντευτο και διαρκή αγώνα ενάντια στη φασιστική, αμερικανοΝΑΤΟική δικτατορία, αλλά και η αλύγιστη στάση των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα στις φυλακές, στα βασανιστήρια και τις εξορίες αποτελούν οδηγό και εμπνέουν τα σημερινά αγωνιστικά βήματά μας.

Τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για την εργατική τάξη της χώρας μας, τη νεολαία σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός συνεχίζει να συνθλίβει κατακτήσεις και δικαιώματα. Η φετινή επέτειος και η διαδήλωση, αποκτούν από τις ίδιες τις εξελίξεις περιεχόμενο πιο επίκαιρο από ποτέ, ενάντια στη βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ “σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ” βρίσκεται χωμένη ως το λαιμό στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Έχει κάθε λόγο να θέλει να σβήσει από τη μνήμη του λαού μας τα βαμμένα με αίμα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα στην πύλη του Πολυτεχνείου. Είναι η κυβέρνηση που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε μία απέραντη βάση του ΝΑΤΟ, που ξεπλένει ως σύγχρονο πλυντήριο καθημερινά το ρόλο του, το ρόλο των αμερικανικών κυβερνήσεων, των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Το ΝΑΤΟ δεν είναι παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας, όπως αναφέρει η κυβέρνηση! Όπου πηγαίνει σπέρνει το θάνατο και την καταστροφή. Είναι η δολοφονική μηχανή των ιμπεριαλιστών, δεν αναγνωρίζει σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα.
Με τη μαζική συμμετοχή στην πορεία και στις εκδηλώσεις και στο νησί μας οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα στείλουν μήνυμα εναντίωσης στη μετατροπή της χώρας μας σε απέραντο πολεμικό ορμητήριο, που την καθιστά “μαγνήτη” επιθέσεων στο φόντο των πολύ οξυμένων ανταγωνισμών.

Σήμερα απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κεφαλαίου, κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της ΕΕ, του ΔΝΤ, του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει για την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα άλλη επιλογή παρά μόνο ο συνεχής συνεπής ταξικός αγώνας αντίστασης και αντεπίθεσης, η οργάνωση, ο αγώνας με σύνθημα “Οι ανάγκες μας μπροστά και όχι τα κέρδη των λίγων”. Με αυτό το περιεχόμενο πραγματοποιούνται καθημερινά αγωνιστικές πρωτοβουλίες στους κλάδους και σε χώρους δουλειάς, σε αυτόν το δρόμο θα βαδίσουμε για την επιτυχία της πανεργατικής – πανελλαδικής απεργίας στις 28 Νοέμβρη.

Είναι ανάγκη σήμερα να δυναμώσει ο διεκδικητικός αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων. Να δυναμώσει συνολικά ο αγώνας που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες μας, απομονώνοντας τις δυνάμεις εκείνες που σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο υπονομεύουν τους αγώνες, τις διεκδικήσεις μας, που χτυπούν το δικαίωμα στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση, που φέρνουν ξανά μέσα στα σωματεία το “Συνδικαλιστικό” της Ασφάλειας, ασφαλίτες, όπλα και χωροφύλακες. Να είναι σίγουροι ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα ξέρει και έχει τον τρόπο να τους αντιμετωπίσει.

Τα οράματα και τα ιδανικά για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο είναι ο ασφαλής και ο μόνος δρόμος για να μπορέσουμε να οργανώσουμε και να προσανατολίσουμε τους αγώνες μας. Έτσι τιμούμε τους νεκρούς μας και δικαιώνουμε τους αγώνες τους. Έτσι απαντάμε στους σημερινούς υμνητές της χούντας, στους φασίστες – δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, στα τσιράκια και τους μπράβους των αφεντικών που δεν θα πρέπει να βρίσκουν μέρος να σταθούν.
Έτσι θα συμβάλουμε αποφασιστικά ώστε να γίνουν πράξη τα συνθήματα των αγωνιστών της αντιδικτατορικής πάλης και του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΟΥ ’73, “ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ”, “ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ”, “ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ”.

Καλούμε τον λαό του νησιού μας να συμμετέχει μαζικά στην συγκέντρωση και στην πορεία που θα ακολουθήσει τιμώντας την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Σάββατο 17 Νοέμβρη, στις 6 το απόγευμα στο Σαρόκο. Τιμούμε τους νεκρούς μας συνεχίζοντας τους αγώνες τους!

ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

 Αγωνία για αγνοούμενη ηλικιωμένη από τον Στρινίλα Κέρκυρας

Άκαρπες αποβαίνουν μέχρι αυτή την ώρα οι προσπάθειες εντοπισμού μίας υπερήλικας 90 ετών, από το Στρινίλα Κέρκυρας, που έχει να δώσει σημεία ζωής περίπου δύο εικοσιτετράωρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, η 90χρονη, που φέρεται ότι πάσχει από άνοια, έφυγε από το σπίτι της την Τρίτη το απόγευμα κατευθύνθηκε προς ένα μοναστήρι της περιοχής και έκτοτε δεν έχει δώσει σημεία ζωής.

Όπως ανέφερε στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Κέρκυρας πύραρχος Ανδρέας Ρίζος, «πεζοπόροι πυροσβέστες, αστυνομικοί και εθελοντές των ομάδων διάσωσης "οργώνουν" από το απόγευμα της Τετάρτης (14/11) τις χαράδρες της περιοχής του Στρινίλα, χωρίς όμως οι έρευνές τους να έχουν, μέχρι αυτή την ώρα, αίσιο αποτέλεσμα».

Η επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη.


Εργασίες στο λιμάνι της Λευκίμμης

Από χθες, Τετάρτη ξεκίνησαν οι εργασίες καθαρισμού και εκβάθυνσης του λιμανιού της Λευκίμμης, όπως αναφέρουν κάτοικοι της Λευκίμμης που δημοσίευσαν σχετικές φωτογραφίες στα social media.


Είναι αλήθεια ότι εδώ κα δέκα χρόνια οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν για την άθλια κατάσταση και τη βρωμιά που υπήρχε στο λιμάνια, αλλά οι αρμόδιοι αγρόν ηγόραζον, κανείς ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε.
Ίσως η εξήγηση βρίσκεται στην παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ή και στη φημολογούμενη μεταφορά των απορριμμάτων.


Ομόφωνο «όχι» της Ιερατικής σύναξης Κέρκυρας στη συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου

Ομόφωνο ψήφισμα έλαβαν οι ιερωμένοι της Κέρκυρας κατά της συμφωνίας που ανακοίνωσαν ότι προτίθενται να υπογράψουν η κυβέρνηση και η Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Σε έκτακτη σύγκληση της που έγινε το πρωί της Τετάρτης 14 Νοεμβρίου η Ιερατική Σύναξη της Ι.Μ. Κερκύρας, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας κ. Νεκταρίου, εξέδωσε ομόφωνο ψήφισμα με το οποίο θέτει τις αντιρρήσεις της. Συγκεκριμένα τα κεφαλαιώδη ζητήματα στα οποία διαφωνεί αφορούν την αναθεώρηση του Συντάγματος στην οποία έχει διατυπωθεί η πρόταση για θρησκευτική ουδετερότητα και το δεύτερο ζήτημα αφορά τη μισθοδοσία των κληρικών. Στην ΕΡΤ Κέρκυρας μίλησε ο πατήρ Θ. Μουτζιανός.

ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

“Οἱ ἱερεῖς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξῶν καί Διαποντίων Νήσων συμμετείχαμε σέ ἔκτακτη ἱερατική σύναξη ἡ ὁποία ἔγινε ὑπό τήν προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Νεκταρίου τήν Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018 στό Πνευματικό Κέντρο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας. Θέμα τῆς συνάξεως ἦταν οἱ ἐξελίξεις οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν τόσο τήν ἐπικείμενη συνταγματική ἀναθεώρηση, ὅσο καί τήν θέση μας στήν ἑλληνική κοινωνία, ὕστερα ἀπό τήν αἰφνίδια ἀνακοίνωση προθέσεως συμφωνίας μεταξύ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Τσίπρα.
Οἱ ἱερεῖς, ὕστερα ἀπό συζήτηση καί κατάθεση προβληματισμῶν, ὁμοφώνως ἐγκρίνουμε καί ὑπογράφουμε τό κάτωθι ψήφισμα:
1. Ἐκφράζουμε τήν βαθιά ἀνησυχία μας καί τήν ἀντίθεσή μας στήν πρόταση τοῦ κυβερνῶντος κόμματος γιά ἀναθεώρηση τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος τῆς χώρας μας μέ τήν εἰσαγωγή τῆς πρότασης: «Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτική οὐδέτερη». Κατ’ ἀρχάς ἡ δήλωση αυτή διαγράφει μέ τόν πλέον ἐπίσημο τρόπο ἕνα συστατικό στοιχεῖο τῆς ταυτότητας τῆς πατρίδος μας, ὅπου Πολιτεία καί Ἐκκλησία πορεύονται ἀπό τά χρόνια τοῦ Βυζαντίου μέ συναλληλία. Ἡ θρησκευτική οὐδετερότητα τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας θά ἔχει ἄμεσες συνέπειες στόν τρόπο λειτουργίας τοῦ κράτους ἔναντι τῶν παραδόσεων τοῦ λαοῦ μας, οἱ ὁποῖες εἶναι κατοχυρωμένες θεσμικά. Εἶναι πιθανόν νά καταργηθοῦν γιά παράδειγμα ἀπό ἐπίσημες ἑορτές τοῦ κράτους οἱ ἑορτές τῆς πίστεώς μας, ὅπως τά Χριστούγεννα, τά Θεοφάνεια, ἡ Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ μνήμη τῶν τοπικῶν Ἁγίων, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται γιά τίς ἀργίες ἀπό τήν ἐργασία, ἀπό τά μαθήματα τῶν σχολείων, ἀπό τό δικαίωμα στολισμοῦ τῶν πόλεων, ἀπό τήν τέλεση λιτανειῶν, εφόσον ὅλες αὐτές οἱ ἐκδηλώσεις θά θεωροῦνται στοιχεῖα τοῦ ἰδιωτικοῦ βίου τῶν ἀνθρώπων καί ὄχι τῆς δημόσιας παράδοσης. Παράλληλα, δέν ἀποκλείεται νά τεθοῦν ζητήματα ὅπως ἡ ἀφαίρεση τοῦ σταυροῦ και τῶν εἰκόνων ἀπό δημόσιους χώρους, ἀπό τά σχολεῖα, τά δικαστήρια, ἐνῶ καί τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν αὐτομάτως θά μετατραπεῖ σέ Θρησκειολογία.
Ἡ μέχρι τώρα συμπόρευση Πολιτείας καί Ἑκκλησίας εἶναι σύμφωνη μέ τα πατροπαράδοτα τοῦ λαοῦ μας, ενῶ οὐδέποτε ἐτέθη ζήτημα παραβίασης τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καί ὅλων τῶν δκαιωμάτων τῶν ἑτεροδόξων, τῶν ἀλλοθρήσκων, τῶν θρησκευτικῶς ἀδιαφόρων, τῶν ἀθέων, καθότι προστατεύονται ἐπαρκῶς ἀπό τό ἄρθρο 13 τοῦ ὑφιστάμενου Συντάγματος.
Ἐπικρατοῦσα θρησκεία σημαίνει μέχρι σήμερα ὅτι ἡ πολιτεία ἀναγνωρίζει ὡς θρησκεία τοῦ κράτους τήν πίστη τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποία ἀκολουθεῖ ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων. Ὅπως παρατηρεῖ, ἄλλωστε, ὁ Σεβασμιωτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: «Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία δέν μπορεῖ νά εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη ὅταν εἶναι ὑποχρεωμένη νά προστατεύση τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης, βάσει τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης».
Διαμαρτυρόμεθα λοιπόν γιά τήν πρόταση καί ζητοῦμε τό ἄρθρο 3 νά παραμείνει ὥς ἔχει.
2. Σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στό θέμα τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ἐκφράζουμε τήν βαθιά ἀνησυχία μας γιά τήν ἀνακοινωθεῖσα πρόθεση συμφωνίας γιά τούς κάτωθι λόγους:
α. διότι ἔγιναν διαπραγματεύσεις ἐν κρυπτῷ μεταξύ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὡσάν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νά μήν διοικεῖται ἀπό τήν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, ἀλλά μόνον ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο. Τήν ἴδια στιγμή, γιά ἕνα θέμα τό ὁποῖο ἔχει ἄμεσες συνέπειες στήν ζωή τόσο ἡμῶν τῶν ἰδίων ὅσο καί τῶν οἰκογενειῶν μας, καθότι οἱ περισσότεροι εἴμαστε ἔγγαμοι καί γονεῖς, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐφάνη σάν νά μήν ἐνδιαφέρεται γιά τήν γνώμη μας, σάν νά μήν ἐνδιαφέρεται γιά τούς ἱερεῖς, τά παιδιά του, τά παιδιά ὅλων τῶν ἐπισκόπων!
β. Ἡ ὅλη μεθόδευση τῆς συμφωνίας εἶναι τό εὐχαριστῶ γιά τό ὅτι ἐπί δέκα χρόνια στά ὁποῖα ἐκράτησε καί κρατᾶ ἡ οἰκονομική κρίση στήν πατρίδα μας, ἡ Ἐκκλησία καί ἰδιαίτερα οἱ ἐνορίες καί οἱ ἱερεῖς, ὡς ἀχθοφόροι τῆς ἀγάπης, τρέξαμε καί θά συνεχίσουμε νά τρέχουμε προκειμένου νά συλλέξουμε τόν ἐπιούσιο ἄρτο τῶν ἀνθρώπων πού μαστίζονται ἀπό τήν κρίση καί ἔχασαν τήν ἀξιοπρεπῆ ζωή καί διαβίωσή τους. Οἱ ἱερεῖς, εἴτε μέ τά συσσίτια, εἴτε μέ τά κοινωνικά παντοπωλεῖα, μέ τήν συγκέντρωση ρούχων καί φαρμάκων προσπαθήσαμε νά στηρίξουμε τό σύνολο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, γιά νά μήν καταρρεύσει. Τό μεγαλύτερο προνοιακό ἔργο τῆς πατρίδας μας τό ἔχει ἀναλάβει ἡ Ἐκκλησία καί οἱ προνοιακές μονάδες εἶναι οἱ ἄριστες, σέ σύγκριση μάλιστα καί μέ τίς κρατικές. Ἀντί τοῦ μάνα λοιπόν χολή; Ἀντί τοῦ εὐχαριστῶ ὁ διωγμός καί ὁ ἐμπαιγμός;
γ. Ἡ ὅλη ἐπιχειρηματολογία περί τῆς προθέσεως συμφωνίας στηρίζεται οὐσιαστικά στό ὅτι τό ἑλληνικό κράτος δέν ἔχει ἀναγνωρίσει ἐπίσημα ὅτι ὀφείλει στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀποζημίωση γιά τήν ἀναγκαστική ἀπαλλοτρίωση τῆς περιουσίας της, καί γι’ αὐτό χορηγεῖ τούς μισθούς τῶν κληρικῶν. Ὅταν ὅμως τό ἑλληνικό κράτος ἐν τοῖς πράγμασι (de facto) χορηγεῖ αὐτήν τήν μισθοδοσία, μέ πρώτη ἀπόφαση τῆς Δ’ Ἐθνοσυνέλευσης τοῦ 1829 καί μέ ὁριστική καταβολή τῶν ὑπεσχημένων ἀπό τό 1945 (μέρους τοῦ μισθοῦ), τό 1968 (πλήρης ἐξομοίωση τῶν κληρικῶν μέ τούς ὑπόλοιπους δημοσίους ὑπαλλήλους) καί τό 2013 μέ τήν ἔνταξη τῶν κληρικῶν στήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν, τί ἄλλο μαρτυρεῖ παρά τήν ἀναγνώριση ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας ὅτι ὀφείλει στήν Ἐκκλησία;
Σκόπιμα (;) ὁ Ἁρχιεπίσκοπος σπεύδει νά χαιρετίσει τήν συμφωνία ὡς τήν πρώτη ἐπίσημη ἀναγνώριση ἀπό τήν πλευρά τοῦ κράτους ὅτι μισθοδοτεῖ τόν κλῆρο ἀντί τῆς περιουσίας πού ἀπαλλοτρίωσε. Μήπως ὅμως ἡ ἔμμεση παραίτηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό ὅποιο δικαίωμα ἄλλης ἀποζημίωσης, ἔστω καί μέ ἀμφίβολα ἀποτελέσματα (ἄν καί ἡ ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων τό 1994 γιά τήν μοναστηριακή περιουσία, διά τῆς ὁποίας δικαιώθηκαν οἱ Μονές πού προσέφυγαν σ’ αὐτό ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους πού ἐπεχείρησε νά ἀπολλοτριώσει γιά μία ἀκόμη φορά τίς περιουσίες τους μέ τόν νόμο Τρίτση τοῦ 1987, δείχνει ὅτι ὅταν ὑπάρχει θέληση, προετοιμασία καί ἀποφασιστικότητα ὅλα γίνονται), λύνει τά χέρια τοῦ κράτους γιά νά φανεῖ ἐπιλῆσμον γιά μία ἀκόμη φορά;
δ. Πόσο βέβαιοι καί ἥσυχοι μποροῦμε νά εἴμαστε γιά τήν ἀπόδοση τῆς ἐπιδότησης μέ τήν ὁποία τό ἑλληνικό κράτος θά καλύψει τούς μισθούς τῶν κληρικῶν, ὅταν διαπιστώνουμε καθημερινά ὅτι ὅπου ὑπάρχει ὁ τρόπος τῆς ἐπιδότησης, αὐτή δέν καταβάλλεται πάντοτε πλήρως καί στήν ὥρα της; Γιατί δέν ἀρκούμαστε στήν καταβολή τῶν μισθῶν μας ἀπό τήν Ἑνιαία Ἁρχή Πληρωμῶν, διά τῆς ὁποίας ὅ,τι ἰσχύει γιά τούς ἄλλους κρατικούς ὑπαλλήλους ἰσχύει καί γιά μᾶς, κάτι πού μᾶς ἀπάλλαξε ἀπό τό ἄγχος τῆς ἐπιβίωσης, δίδοντάς μας τήν δυνατότητα νά ἀφοσιωθοῦμε ἀπρόσκοπτα στά καθήκοντά μας;
ε. Γιατί νά ὑπάρξει διαχωρισμός ἀνάμεσα στούς ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί στούς ἱερεῖς τῆς Κρήτης καί τῶν Δωδεκανήσων, ὅπως δυστυχῶς ἀφήνεται νά διαφανεῖ σχετικά μέ τήν συμφωνία; Δύο ταχυτήτων ἱερεῖς θά ὑπάρξουν: αὐτοί πού θά περιμένουν τήν ἐπιδότηση καί αὐτοί πού θά ἀνήκουν στήν Ἑνιαία Ἁρχή Πληρωμῶν. Μήπως στήν συνέχεια θά ὑπάρξουν καί δύο καθεστῶτα ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης, αὐτά τῶν Ἀκαδημιῶν Ἀθήνας, Θεσσαλονίκης καί Ἰωαννίνων, στά ὁποῖα οἱ διδάσκοντες καί τό προσωπικό θά πληρώνονται μέ ἐπιδότηση, καί τῆς Κρήτης, στό ὁποῖο οἱ πληρωμές θά γίνονται ἀπό τήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν; Μήπως θά ὑπάρξουν καί δύο περιεχόμενα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, δύο τρόποι ἀναγνωρίσεως τῶν Μητροπολιτῶν κ.ο.κ. Τραγελαφικές καταστάσεις…
στ. Διαμαρτυρόμαστε γιά τόν χαρακτηρισμό ὅτι μέ τήν συμφωνία «θά ἀποτινάξουμε τήν ρετσινιά τοῦ δημοσίου ὑπάλλήλου». Τό ὅτι τύποις δέν εἴμαστε «δημόσιοι ὑπάλληλοι» ἀλλά «θρησκευτικοί λειτουργοί», τό γνωρίζουμε. Τό ὅτι στήν οὐσία οὐδέποτε συμπεριφερόμαστε καί λειτουργοῦμε ὡς «δημόσιοι ὑπάλληλοι», μέ τήν κακή ἔννοια τοῦ ὅρου, δηλαδή ὡς ἀνεύθυνοι, ἀδιάφοροι, κακοί ἐπαγγελματίες, οἱ ὁποῖοι κοιτοῦμε μόνο τό ὡράριο καί τόν μισθό μας, τό γνωρίζει τόσο ὁ ἐπίσκοπός μας ὅσο καί ὁ λαός τόν ὁποῖο διακονοῦμε ἀπό φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτός, χωρίς ἀργίες, χωρίς Κυριακές, χωρίς νά ἐπικαλεστοῦμε ὡράρια, μέ στερήσεις, κάποτε καί μέ παραμέληση τῶν παιδιῶν μας. Προτιμοῦμε ὅμως νά εἴμαστε «δημόσιοι ὑπάλληλοι» μέ τήν ἔννοια ὅτι ὑπηρετοῦμε τό κοινό καλό καί ἐπιστρέφουμε στό πολλαπλάσιο στήν πολιτεία πού μᾶς χορηγεῖ τόν μισθό μας, κοινωνικό, ἠθικό, ὑλικό, πνευματικό καλό, μέ πνεῦμα προσφορᾶς καί θυσίας, καθώς καί διάσωσης τῶν πατροπαράδοτων τοῦ τόπου μας, ὅπως κανένας ἄλλος δημόσιος θεσμός!
ζ. Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἰσχύουν ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, «ἡ τῶν πλειόνων ψῆφος», ἀλλά καί ἡ πειθώ καί ὁ διάλογος καί ὄχι «ἡ ἑνός ἀνδρός ἀρχή». Ζητοῦμε λοιπόν ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά μήν συναινέσει στήν πρόθεση συμφωνίας, γιά τήν ὁποία, ἀληθινά τί ἐμπαιγμός, τόσο ὁ πρωθυπουργός ὅσο καί ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος, ἀλλά καί ἄλλα ἁρμόδια χείλη, θεώρησαν ὅτι εἶναι ἤδη συμφωνία, καθώς διακήρυξαν τήν πρόθεσή τους νά προκηρύξουν τήν πρόσληψη 10.000 δημοσίων ὑπαλλήλων στήν θέση ἡμῶν, τούς ὁποίους κατά τά ἄλλα ἡ δική μας φυσική ἡγεσία μᾶς θεωρεῖ «μή δημόσιους ὑπάλληλους»!
Ἐξουσιοδοτοῦμε τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Νεκτάριο, ὁ ὁποῖος ὡς ἀληθινός πατέρας ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού πληροφορήθηκε τά τῆς συμφωνίας ἐξέφρασε τήν συμπαράσταση, τό ἐνδιαφέρον καί τήν ἀγωνία του γιά μᾶς καί τίς οἰκογένειές μας, ὅπως πράττει ἀδιαλείπτως ἐδῶ καί δεκαέξι χρόνια, νά μεταφέρει τίς θέσεις μας στήν Ἱεραρχία καί νά ὑπερασπιστεῖ ὄχι δικαιώματα μόνο, ἀλλά κυρίως τήν τιμή πρός τά πρόσωπά μας τήν ὁποία ἐπέδειξαν ὅλες οἱ προηγούμενες κυβερνήσεις καί πού ἡ παροῦσα δείχνει ὅτι θέλει νά θέσει σέ ἀμφισβήτηση”.
www.ert.gr

Γ. Καρύδης: Προσφυγή στο ΣτΕ για τα δημόσια ακίνητα που περνούν στο υπερταμείο


Προσφυγή στο ΣτΕ για τα ακίνητα του δημοσίου της Κέρκυρας που περνούν στο υπερταμείο προτείνει ο αντιδήμαροχος Γιώργος Καρύδης , με επιστολή του προς τον Δήμαρχο Κέρκυρας και την Πρόεδρο του δημοτικού Συμβουλίου. Ο αντιδήμαρχος θεωρεί ασαφή το σχετικό άρθρο του νόμου που προβλέπει ότι δεν θα μεταφερθούν στο υπερταμείο όσα ακίνητα δεν αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής και ζητά προσφυγή στο ΣτΕ ανάλογη με αυτήν που έχουν ήδη υποβάλλει και άλλοι Δήμοι όπως π.χ. Αλίμου, Ελληνικού- Αργυρούπολης, Κερατσινίου- Δραπετσώνας, Ιωαννιτών, Πατρέων, Σπάρτης αλλά και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων.


Η επιστολή
κ. Δήμαρχε,
κ. Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου

Η με αριθμό 86/2018 Απόφαση του Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής εξουσιοδότησε τον Υπουργό Οικονομικών να προβεί σε κάθε αναγκαία πράξη προς μεταβίβαση στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία ‘’Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.’’ ( ΕΤ.Α.Δ.Α.Ε.) 10.119 ακινήτων κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου δομημένης επιφάνειας 22.601 τ. μ., όπως αυτά εξειδικεύονται με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) στο Παράρτημα Ι.

Η εκδοθείσα με αριθμό 0004586 ΕΞ2018/19.6.2018 απόφαση του υπουργού Οικονομικών για τη μεταβίβαση των παραπάνω ακινήτων περιέχει μόνο μια γενικόλογη αναφορά για εξαίρεση όσων ακινήτων εμπίπτουν στο άρθρο 196 παρ. 4 του ν. 4389/2016 χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση, όπως θα ήταν αναγκαίο για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται κενό και σύγχυση για τον χαρακτήρα κάθε περιλαμβανομένου στην μεταβίβαση ακινήτου, δεδομένου ότι τίποτε δεν είναι αυτονόητο. Λ.χ. ενώ ο νόμος εξαιρεί τα ακίνητα των περιοχών Natura, στο παρελθόν είδαμε τη μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ του ΕΡΗΜΙΤΗ.

Τούτο εύλογα έχει ήδη οδηγήσει αρκετούς Δήμους να προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να ακυρώσουν τις παραπάνω αποφάσεις. Μεταξύ των Δήμων που έχουν ήδη προσφύγει είναι οι Δήμοι Αλίμου, Ελληνικού- Αργυρούπολης, Κερατσινίου- Δραπετσώνας, Ιωαννιτών, Πατρέων, Σπάρτης αλλά και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Στα μεταβιβαζόμενα ακίνητα, σύμφωνα με τα ΚΑΕΚ περιλαμβάνονται μεταξύ πολλών τα δύο Φρούρια της πόλης της Κέρκυρας (παλαιό και νέο), τα παλιά ανάκτορα, ο κήπος του λαού, η αιγιαλίτιδα με την προβλήτα κάτω από την Ανάληψη, το πάρκινγκ και η αιγιαλίτιδα στην Βλαχέραινα, ο λόφος Αβράμη, η Βίλα Ρόσα, το σχολικό κέντρο Φαιάκων, το μουσικό Γυμνάσιο Τζάβρου, ο χώρος του Γκόλφ, το Μνημείο Μενεκράτους κ.ά.
Είναι προφανές ότι το καθεστώς αβεβαιότητας όχι μόνο σχετικά με τη μεταβίβαση των επίμαχων ακινήτων αλλά και με τη διαχείρισή τους, προκαλεί μείζον κοινωνικό και νομικό ζήτημα και στην Κέρκυρα.

Είναι ανάγκη επομένως να προσβληθούν νομικά από το Δήμο Κέρκυρας στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι παραπάνω αποφάσεις προτού δημιουργηθούν αρνητικά δεδομένα. Οι εν λόγω αποφάσεις αντίκεινται τόσο στο άρθρο 24 του Συντάγματος που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αλλά και στην υπερνομοθετικής ισχύος Σύμβαση της Γρανάδας για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης που κυρώθηκε με το Ν. 2039/1992.

Η Προσφυγή μπορεί να ασκηθεί άμεσα δεδομένου ότι υπάρχει ήδη σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που κάνει λόγο για νομικές ενέργειες, ενώ υιοθετεί την απόφαση της ΚΕΔΕ, που συστήνει στους Δήμους να προσφύγουν στο Σ.τ.Ε.

Προς τούτο θεωρώ πως πρέπει να δοθεί η σχετική εντολή στη Νομική Υπηρεσία του Δήμου.
Σε δικονομική παρέμβαση υπέρ της Προσφυγής του Δήμου θα είναι χρήσιμο να προβούν και συλλογικότητες της Κέρκυρας όπως λ.χ. Επιστημονικοί και Επαγγελματικοί Σύλλογοι, Επιμελητήριο κ.ά.

ΠΗΓΗ: ert.gr

Κυνηγοί στον Παντοκράτορα έσωσαν 37χρονο που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει

Ένας 37χρονος άνδρας, στον Παντοκράτορα της Κέρκυρας, αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια για αυτόν.

Παρ' όλο που ψυχορραγούσε επί ώρες, σώθηκε από βέβαιο θάνατο όταν τον εντόπισαν τυχαία δύο κυνηγοί!

Οι «από μηχανής θεοί» είδαν πεσμένο στο χώμα και πλημμυρισμένο στο αίμα τον άντρα, ενώ πήγαιναν για κυνήγι σε δύσβατη περιοχή το μεσημέρι της Τρίτης. Ο επίδοξος αυτόχειρας είχε προσπαθήσει να αυτοτραυματιστεί με μαχαίρι και είχε χάσει πολύ αίμα, καθώς η απόπειρα είχε γίνει την προηγούμενη μέρα, με αποτέλεσμα η ζωή του να κρέμεται από μια κλωστή.

Χωρίς να χρονοτριβήσουν, οι κυνηγοί έβαλαν τον τραυματία στο αυτοκίνητό τους και τον μετέφεραν στο Νομαρχιακό νοσοκομείο της Κέρκυρας, σώζοντάς του τη ζωή.




 Δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς περικυκλώνουν την Κοφίνου πριν από την επιχείρησηΔυνάμεις της Εθνικής Φρουράς περικυκλώνουν την Κοφίνου πριν από την επιχείρηση
     
Αιματηρή σύγκρουση μεταξύ δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς και Τουρκοκυπρίων στο χωριό Κοφίνου της επαρχίας Λάρνακας στις 15 Νοεμβρίου 1967. Για πολλούς αναλυτές, το επεισόδιο αυτό αποτέλεσε το έναυσμα για την τουρκική εισβολή του 1974. Την Κύπρο κυβερνούσε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ηγέτης των Τουρκοκυπρίων ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς, η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από την μπότα των Συνταγματαρχών και πρωθυπουργός στην Τουρκία ήταν ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Η Κοφίνου βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Λευκωσίας στο σταυροδρόμι δύο στρατηγικής σημασίας αυτοκινητοδρόμων: Λευκωσίας - Λεμεσού και Λάρνακας - Λεμεσσού. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 150 μέτρων και τα χρόνια της δεκαετίας του '60 κατοικείτο αποκλειστικά από Τουρκοκυπρίους (725 κάτοικοι στην απογραφή του 1960). Μετά τις διακοινοτικές ταραχές του 1963, η Κοφίνου εξελίχθηκε σε ισχυρό στρατιωτικό προπύργιο των Τουρκοκυπρίων. Ήταν μία διαρκής εστία επεισοδίων στην περιοχή και συχνά ένοπλοι Τουρκοκύπριοι απέκοπταν τις δύο οδικές αρτηρίες, όταν δεν πυροβολούσαν τα διερχόμενα αυτοκίνητα.

Η κυπριακή κυβέρνηση απευθύνθηκε στις δυνάμεις του ΟΗΕ, αλλά η επέμβασή τους καθυστερούσε. Στις 15 Νοεμβρίου 1967 με διαταγή του Μακαρίου η Εθνική Φρουρά υπό τις διαταγές του στρατηγού Γεωργίου Γρίβα ανέλαβε αυτή να αποκαταστήσει την τάξη. Η «Επιχείρηση Γρόνθος», όπως ονομάστηκε, είχε στρατιωτικό χαρακτήρα και όχι αστυνομικό, όπως θα έπρεπε. Ο Γρίβας κινητοποίησε πολύ ισχυρές δυνάμεις, με άρματα μάχης, τεθωρακισμένα και πυροβολικό. Πρώτα επιτέθηκε στο μικτό χωριό Άγιος Θεόδωρος (685 Τουρκοκύπριοι κάτοικοι και 525 Ελληνοκύπριοι) και κατέλαβε σχεδόν χωρίς μάχη την τουρκοκυπριακή συνοικία. Στη συνέχεια στράφηκε κατά τις γειτονικής Κοφίνου. Στις αψιμαχίες που ακολούθησαν σκοτώθηκαν 24 Τουρκοκύπριοι και 9 τραυματίστηκαν, ενώ οι απώλειες της ελληνοκυπριακής πλευράς ήταν ένας νεκρός και δύο τραυματίες.

Οι επιχειρήσεις στον Άγιο Θεόδωρο και την Κοφίνου προκάλεσαν σοβαρή πολιτική κρίση. Η Τουρκία χαρακτήρισε «στυγερή πρόκληση» τα αιματηρά επεισόδια και απείλησε με στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και με πόλεμο την Ελλάδα. Με την παρέμβαση των Αμερικανών, που εκδηλώθηκε με την αποστολή του υφυπουργού Άμυνας Σάιρους Βανς στο τρίγωνο Αθήνας - Άγκυρας - Λευκωσίας, η κρίση διευθετήθηκε με μια οδυνηρή υποχώρηση του δικτατορικού καθεστώτος της Ελλάδας. Υπό την πίεση Αμερικανών, Βρετανών και Καναδών, οι οποίοι ενδιαφέρονταν πρωτίστως για την τύχη της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, αναγκάστηκε να αποσύρει από την Κύπρο την ελλαδική μεραρχία, που είχε στείλει μυστικά ο Γεώργιος Παπανδρέου μετά τα γεγονότα του 1963 - 1964.

Έτσι, η Κύπρος αφέθηκε έκθετη σε ενδεχόμενη τουρκική εισβολή, που πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιούλιο του 1974. Άμεση συνέπεια της αποχώρησης της ελλαδικής μεραρχίας ήταν η ανακήρυξη της «Προσωρινής Τουρκοκυπριακής Διοίκησης», με την οποία οι Τουρκοκύπριοι εμφανίσθηκαν πλέον όχι ως μειονότητα ή απλή κοινότητα, αλλά ως μια οργανωμένη πολιτική οντότητα.

Μετά την τουρκική εισβολή, οι τουρκοκύπριοι κάτοικοι της Κοφίνου και του Αγίου Θεοδώρου μετακινήθηκαν στα Κατεχόμενα και σήμερα τα δύο χωριά κατοικούνται από αμιγή ελληνοκυπριακό πληθυσμό.
sansimera.gr



   
Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η δίκη των πρωταίτιων της Μικρασιατικής Καταστροφής από έκτακτο στρατοδικείο, που συγκρότησαν οι βενιζελικοί αξιωματικοί της Επανάστασης του 1922. Στο εδώλιο κάθισαν επτά πολιτικοί και ένας στρατιωτικός, από τους οποίους οι έξι καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέσθηκαν. Η δίκη διεξήχθη από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 15 Νοεμβρίου 1922 στην ειδικά διαρρυθμισμένη αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής (Παλαιά Βουλή). Ήταν ένα από τα πιο δραματικά επεισόδια του Εθνικού Διχασμού.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κι ενώ η Ελλάδα παρουσίαζε εικόνα διάλυσης, εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα υπό τους συνταγματάρχες Πλαστήρα και Γονατά και τον αντιπλοίαρχο Φωκά, που προκάλεσε την παραίτηση της κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και του βασιλιά Κωνσταντίνου (14 Σεπτεμβρίου 1922) υπέρ του υιού του Γεωργίου Β'. Ο χαρακτήρας του βασιζόταν στην ανάγκη της πίστης ότι «ο ελληνικός στρατός δεν νικήθηκε, αλλά προδόθηκε».

Στην Αθήνα συγκροτήθηκε Επαναστατική Επιτροπή, η οποία ανέλαβε άμεση δράση, διατάσσοντας εκτεταμένες συλλήψεις αντιβενιζελικών πολιτικών, υπό την πίεση της κοινής γνώμης. Μία ογκώδης διαδήλωση 100.000 ανθρώπων στην Πλατεία Συντάγματος στις 9 Οκτωβρίου ζητά την εκτέλεση υπευθύνων της τραγωδίας. Ο Πλαστήρας, που είναι ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός του κινήματος, βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Οι αδιάλλακτοι στον στρατό (Πάγκαλος, Οθωναίος, Χατζηκυριάκος), αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου απαιτούν εκτελέσεις. Οι μετριοπαθείς (Πλαστήρας, Δαγκλής, Γονατάς), θέλουν κανονική δίκη, όπως και οι μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης, που ζητούν από τον Πλαστήρα να αποφύγει τις βεβιασμένες ενέργειες και τις συνοπτικές διαδικασίες. Τελικά, οι δύο πλευρές συμβιβάστηκαν και αποφασίστηκε η ίδρυση εκτάκτου στρατοδικείου, που από τη φύση του δεν παρέχει τα εχέγγυα για μια δίκαιη δίκη.

Επικεφαλής της ανακριτικής επιτροπής ανέλαβε ο σκληροπυρηνικός υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος, με βοηθούς τους συνταγματάρχες Ιωάννη Καλογερά και Χαράλαμπο Λούφα. Στο πόρισμα της Επιτροπής, που εκδόθηκε στις 24 Οκτωβρίου, παραπέμφθηκαν να δικασθούν στο έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920 - 1922:

Δημήτριος Γούναρης (59 ετών, πρώην Πρωθυπουργός)
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης (68 ετών, πρώην Πρωθυπουργός)
Νικόλαος Στράτος (50 ετών, πρώην Πρωθυπουργός )
Νικόλαος Θεοτόκης (44 ετών, Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη)
Γεώργιος Μπαλτατζής (56 ετών, Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη)
Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος ε.α. (53 ετών, Υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γούναρη)
Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος ε.α. (54 ετών, Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γούναρη)
Γεώργιος Χατζανέστης, αντιστράτηγος (59 ετών, Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης)
Το δίκαιο αίτημα των κατηγορουμένων να δικασθούν από το Ειδικό Δικαστήριο κατ' εφαρμογή του νόμου περί ευθύνης Υπουργών απορρίφθηκε από τον Πάγκαλο με εξωνομική αιτιολόγηση. Τρεις μέρες νωρίτερα (21 Οκτωβρίου) είχε συγκροτηθεί το έκτακτο στρατοδικείο με πρόεδρο τον υποστράτηγο Αλέξανδρο Οθωναίο.

Η απολογία Χατζηανέστη

Στις 9 το πρωί της 31ης Οκτωβρίου 1922 άρχισε η ακροαματική διαδικασία στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής (Παλαιά Βουλή). Τον πρόεδρο του Αλέξανδρου Οθωναίο πλαισίωναν ως στρατοδίκες τρεις συνταγματάρχες, ένας πλοίαρχος, ένας αντισυνταγματάρχης, δύο αντιπλοίαρχοι, τρεις ταγματάρχες, ένας λοχαγός και ένας στρατιωτικός δικαστικός σύμβουλος. Επαναστατικοί επίτροποι ήταν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Γεωργιάδης και οι συνταγματάρχες Ιωάννης Ζουρίδης και Νεόκοσμος Γρηγοριάδης. Γραμματέας του δικαστηρίου ήταν ο Ιωάννης Πεπονής. Συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων ανέλαβαν διαπρεπείς δικηγόροι (Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, Αναστάσιος Παπαληγούρας, Οικονομίδης, Δουκάκης, Νοταράς, Ρωμανός και Σωτηριάδης).

Η δίκη διεξήχθη σε 14 συνεδριάσεις. Μετά την απόρριψη των ενστάσεων των κατηγορουμένων εξετάστηκαν 12 μάρτυρες κατηγορίας και 12 υπεράσπισης. Επιτυχία της κατηγορούσας αρχής υπήρξε ότι οι περισσότεροι μάρτυρες κατηγορίας προήρχοντο από το αντιβενιζελικό στρατόπεδο, όπως και οι κατηγορούμενοι. Στις 6 Νοεμβρίου ο κατηγορούμενος Δημήτριος Γούναρης ασθένησε σοβαρά από τύφο και μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική. Υπέβαλε αίτημα αναβολής της δίκης, το οποίο απορρίφθηκε και έτσι δικαζόταν ωσεί παρών.

Κοινή ήταν η πεποίθηση σε Ελλάδα και εξωτερικό ότι το δικαστήριο θα επιβάλει θανατικές ποινές. Οι διεθνείς πιέσεις υπέρ των κατηγορουμένων εντείνονται. Υπό το βάρος τους, η κυβέρνηση του μετριοπαθή Σωτηρίου Κροκιδά παραιτείται στις 10 Νοεμβρίου και την πρωθυπουργία αναλαμβάνει στις 14 Νοεμβρίου ο συνταγματάρχης Στυλιανός Γονατάς, ηγετικό στέλεχος του στρατιωτικού κινήματος.

Την ίδια μέρα ολοκληρώθηκαν οι απολογίες των κατηγορουμένων και οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης. Ένα τέταρτο μετά τα μεσάνυχτα της 15ης Νοεμβρίου, το δικαστήριο αποσύρεται σε διάσκεψη για να εκδώσει την απόφασή του. Στις 6:40 π.μ. οι στρατοδίκες επανέρχονται στην έδρα και ο Πρόεδρος του Εκτάκτου Στρατοδικείου Αλέξανδρος Οθωναίος διαβάζει την ετυμηγορία του δικαστηρίου:

Εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β' το Έκτακτον Στρατοδικείον συσκεφθέν κατά νόμον, κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιον Χατζηανέστην, Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζήν και Νικόλαον Θεοτόκην εις την ποινήν του Θανάτου. Τους δε Μιχαήλ Γούδαν και Ξενοφώντα Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων δεσμών.
Διατάσσει την στρατιωτικήν καθαίρεσιν των Γεωργίου Χατζανέστη αρχιστρατήγου, Ξενοφώντος Στρατηγού υποστρατήγου και Μιχαήλ Γούδα υποναυάρχου και επιβάλλει αυτούς τα έξοδα και τέλη.
Επιδικάζει παμψηφεί χρηματικήν αποζημίωσιν υπέρ του Δημοσίου κατά του Δημητρίου Γούναρη δραχμών 200 χιλιάδων, Νικολάου Στράτου δραχμών 335 χιλιάδων, Γεωργίου Μπαλτατζή και Νικολάου Θεοτόκη δραχμών 1 εκατομμυρίου και Μιχαήλ Γούδα δραχμών 200 χιλιάδων.
Αμέσως μετά, ο επαναστατικός επίτροπος Νεόκοσμος Γρηγοριάδης μεταβαίνει στις φυλακές Αβέρωφ, όπου εκρατούντο οι κατηγορούμενοι και τους ανακοινώνει την καταδικαστική απόφαση. Είναι 9 το πρωί. Στους έξι θανατοποινίτες ανακοινώνει ότι η εκτέλεση θα γίνει σε δύο ώρες. Υποβολή ενδίκων μέσων δεν προβλεπόταν για τους καταδικασθέντες. Στις 10:30 δύο φορτηγά τους παραλαμβάνουν και τους μεταφέρουν στον χώρο εκτελέσεων στου Γουδή, πίσω από το νοσοκομείο «Σωτηρία». Μία ώρα αργότερα, 36 πυροβολισμοί αντηχούν από τους άνδρες του εκτελεστικού αποσπάσματος και οι 6 πέφτουν νεκροί. Στις 2:30 μ.μ. κηδεύονται στο Α' Νεκροταφείο, κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Η επίσπευση της εκτέλεσης των 6 έγινε με προτροπή του Πάγκαλου. Ο στρατηγός ήθελε να μην τους προλάβει ζωντανούς ο πλοίαρχος Τάλμποτ, που έφθασε λίγο αργότερα στην Αθήνα ως απεσταλμένος της Αγγλικής Κυβέρνησης για να πιέσει την κυβέρνηση να αναβάλει την εκτέλεση των θανατικών ποινών. Ο ρόλος του Ελευθερίου Βενιζέλου δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένος. Ο ίδιος είχε αποσυρθεί της πολιτικής και ευρίσκετο στο εξωτερικό μη αναμιγνυόμενος, όπως έλεγε, στις κυβερνητικές υποθέσεις. Ένα τηλεγράφημά του προς την κυβέρνηση για τις δυσμενείς επιπτώσεις της εκτέλεσης έφθασε την επομένη (16 Νοεμβρίου).

Η εκτέλεση των 6 έγινε, κυρίως, για να ικανοποιηθεί το λαϊκό αίσθημα και όχι γιατί πραγματικά είχαν διαπράξει προδοσία σε βάρος της Ελλάδας. Την άποψη αυτή επαληθεύουν τα λόγια του Θεόδωρου Πάγκαλου, χρόνια αργότερα: «Δεν παραδέχομαι ότι διέπραξαν συνειδητήν προδοσίαν… αλλά υπήρξαν μοιραία και αναγκαία θύματα εις τον βωμόν της Πατρίδος».

Η Επανάληψη της Δίκης

Στις 20 Ιανουαρίου 2008 ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο και ζήτησε με αίτησή του την ακύρωση της απόφασης του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών της 15ης Νοεμβρίου 1922 και την επανάληψη της διαδικασίας (δίκης), με το αιτιολογικό της ύπαρξης νέων στοιχείων, σύμφωνα με το άρθρο 525 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Τα νέα στοιχεία που επικαλέστηκε ο αιτών ήταν μία επιστολή του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Παναγή Τσαλδάρη (Ιανουάριος 1929) και ένα απόσπασμα από την ομιλία του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Βουλή στις 31 Μαρτίου 1932.

Στην επιστολή του προς τον Παναγή Τσαλδάρη έγραφε ο Ελευθέριος Βενιζέλος:

Δύναμαι να διαβεβαιώσω υμάς κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπο ότι ουδείς των πολιτικών αρχηγών της δημοκρατικής παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής, ήτις ηκολουθήθη μετά το 1920, διέπραξαν προδοσία κατά της χώρας ή ότι εν γνώσει οδήγησαν τον τόπο εις την μικρασιατική καταστροφή. Δύναμαι μάλιστα να σας διαβεβαιώσω ότι πιστεύω ακραδάντως ότι θα ήσαν ευτυχείς αν η πολιτική των οδηγεί την Ελλάδα εις εθνικόν θρίαμβον.
Κατά δε τη συνεδρίαση της Βουλής της 31ης Μαρτίου 1932, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, αναφερθείς στο θέμα της θανατικής καταδίκης των «έξι» , δήλωσε ότι αποτελεί ειλικρινή του επιθυμία να αποκατασταθεί η μνήμη των νεκρών, υπέρ των οποίων ήταν έτοιμος να προσέλθει σε μνημόσυνο όπως δεηθεί, μετά των συγγενών και φίλων αυτών, από κοινού υπέρ εκείνων.

Στις 19 Νοεμβρίου 2009 το Ζ' Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου συνελθών σε συμβούλιο δέχθηκε τους ισχυρισμούς του αιτούντος με ψήφους 3 έναντι 2 και παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για την οριστική απόφαση (1533/2009). Στις 20 Δεκεμβρίου 2009 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνεδρίασε κεκλεισμένων των θυρών και με εισήγηση του αντεισαγγελέα του δικαστηρίου Αθανασίου Κονταξή έκρινε ότι εσφαλμένα παραπέμφθηκε ενώπιόν της από το Ποινικό Τμήμα το ζήτημα της επανάληψης της «δίκης των έξι» και ότι κατά συνέπεια αναβιώνει η απόφαση 1533/2009 του Ζ' Ποινικού Τμήματος.

Στις 12 Μαΐου 2010 συνήλθε σε συμβούλιο το Ζ' Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου υπό νέα σύνθεση, για να συμπληρώσει την απόφαση 1533/2009 και να διατυπώσει το διατακτικό, σύμφωνα με το άρθρο 145 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Στη δίκη παρενέβη με δήλωση πολιτικής αγωγής η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος, που εκπροσωπεί 185 σωματεία και πλέον των 300.000 απογόνων των προσφύγων του 1922, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, επειδή οι έξι καταδικασθέντες από το Στρατοδικείο με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους προκάλεσαν τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό του Ελληνισμού από τις πατρογονικές ρίζες του, μετά 3.000 χρόνια παρουσίας στη Μικρά Ασία. Η παράσταση πολιτικής αγωγής απορρίφθηκε ως απαράδεκτη από το δικαστήριο.

Στις 20 Οκτωβρίου 2010 το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του και έκανε δεκτή την αίτηση του Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκη, κρίνοντας αθώους τους έξι καταδικασθέντες σε θάνατο από το Έκτακτο Επαναστατικό Δικαστήριο Αθηνών. Με την απόφαση 1675/2010 το Ζ' Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου ακυρώνει την απόφαση του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών ως προς όλους τους καταδικασμένους για εσχάτη προδοσία και παύει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.

sansimera.gr

Το www.argyrades.gr σας προτείνει τα παρακάτω ΒΙΝΤΕΟ





Δυο εξαιρετικά ΒΙΝΤΕΟ από Αργυράδες & Λίμνη Κορισσίων!

Απολαύστε δυο εξαιρετικά ΒΙΝΤΕΟ του πολύ καλού φίλου μας Κώστα Μαρκάτη για τις Αγυράδες και τη Λίμνη Κορισσίων.






Γιορτή μανιταριού στις Σινιές

Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Σινιών διοργανώνει το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018 για 3η συνεχόμενη χρονιά γιορτή Μανιταριού στις ΣΙΝΙΕΣ με εξορμήσεις για συλλογή και αναγνώριση – κυνήγι Τρούφας με τρουφόσκυλα – αγώνα δρόμου σε συνεργασία με τον ΚΑΣΣΙΟ ΔΙΑ και διάλεξη – ενημέρωση με θέμα «Γνωρίζοντας τα Μανιτάρια της Ελλάδας» με προσκεκλημένο τον ερευνητή –συγγραφέα Κον Γιώργο Κωνσταντινίδη, πρόεδρο του Συλλόγου «Μανιταρόφιλοι Ελλάδος».

Απεργία της ΠΝΟ – Πότε θα μείνουν δεμένα τα πλοία στα λιμάνια

Τη συμμετοχή της στην 24ωρη πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ, την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου, με δικά της αιτήματα, αποφάσισε σε σημερινή συνεδρίασή της η Εκτελεστική Επιτροπή της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ).

Η κινητοποίηση της ΠΝΟ περιλαμβάνει όλες τις κατηγορίες πλοίων και θα ξεκινήσει από 00:01 τα ξημερώματα της Τετάρτης 28 Νοεμβρίου έως τις 24:00 της ίδιας ημέρας.

Η ΠΕΝΕΝ για τις μεταθέσεις της απεργίας:

Νέα μετάθεση στην ημερομηνία της απεργίας
με την σφραγίδα του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού
 Πρωτοφανής και επαναλαμβανόμενη κωλοτούμπα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ
Συνεχίζεται το απαράδεκτο γαϊτανάκι με την ημερομηνία για απεργιακή κινητοποίηση μέσα στον Νοέμβρη.  Αρχικά απεργία εξήγγειλαν δεκάδες δευτεροβάθμιες και εκατοντάδες πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας μας.
Σημειώνουμε ότι η αρχική ημερομηνία αυτής της απεργίας στην οποία συμμετείχε και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά είχε προσδιοριστεί για τις 8 Νοέμβρη. Στην συνέχεια το Εργατικό Κέντρο Αθήνας στην συνεδρίασή του είχε λάβει απόφαση για την κήρυξη απεργίας στις 14 Νοέμβρη  όπως ήδη είχε αποφασίσει η ΑΔΕΔΥ η οποία ως γνωστό καλύπτει συνδικαλιστικά όλο το φάσμα των εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Ακολούθως η ηγεσία του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΓΣΕΕ παρενέβη απροκάλυπτα στις δυνάμεις που ελέγχει στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας και αυτοί με την σειρά τους ανέτρεψαν την προγενέστερη απόφαση και αποφάσισαν να συμπορευτούν με την ηγεσία της ΓΣΕΕ στην απεργία στις 28 Νοέμβρη 2018….
Η απόφαση της ΓΣΕΕ για απεργία στις 28 Νοέμβρη 2018 είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της εθιμοτυπικής ετήσιας απεργίας που γίνεται με αφορμή τον προϋπολογισμό.
Ταυτόχρονα η εργοδοτική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ αποφάσισε την συγκεκριμένη ημερομηνία προκειμένου να υπονομεύσει την σχεδιασμένη απεργιακή κινητοποίηση των Συνδικάτων που είχαν αποφασίσει Πανελλαδική απεργία στις 14 Νοέμβρη.
Επίσης η κίνηση αυτή της ηγεσίας της ΓΣΕΕ έγινε σε αντιπερισπασμό και σε ευθεία σύγκρουση με τις δυνάμεις των εκατοντάδων Συνδικάτων θέλοντας με αυτό τον τρόπο να επιβάλει όχι μόνο μια δική της διαφορετική ημερομηνία αλλά κυρίως να αναδείξει ένα «πλαίσιο αιτημάτων και στόχων» στην κατεύθυνση της αντιδραστικής «κοινωνικής συμμαχίας» το οποίο ουδεμία σχέση έχει με τα εργατικά προβλήματα και τις δίκαιες διεκδικήσεις τους.
Το πλαίσιο αυτό είναι πλήρως προσαρμοσμένο στην κατεύθυνση του ευρωμονόδρομου, της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και αντικειμενικά βάζει πλάτη στην ασκούμενη αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
Με την απόφασή τους αυτή οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού απέδειξαν για πολλοστή φορά ότι εχθρεύονται οποιαδήποτε πρωτοβουλία των αγωνιστικών – ταξικών συνδικάτων, λειτουργούν διασπαστικά και υπονομευτικά στην συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου εργατικών συνδικαλιστικών δυνάμεων, με την απόφασή τους για τις 28/11 σπάνε στην μέση την Πανελλαδική απεργία σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα!!
Από την άλλη οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που συμμετείχαν ενεργά στην πρώτη φάση για αγωνιστική κινητοποίηση αφού δεν πέτυχαν να εξασφαλίσουν την συναίνεση της χρεοκοπημένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ τόσο για τις 8/11 όσο και για τις 14/11, με διαδικασίες εξπρές ακύρωσαν την απεργία στις 14/11, συνέπραξαν και συμπορεύτηκαν για άλλη μια φορά με τους σχεδιασμούς της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ στην οποία κατά τα λοιπά της σέρνουν τα εξ αμάξης….
Ταυτόχρονα οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και αυτή την φορά επέλεξαν την σύμπλευση με την ΓΣΕΕ αγνοώντας ότι στις 14 Νοέμβρη, εάν και εφόσον επέμενε σε αυτή την ημερομηνία, από την μια εξασφαλιζόταν η συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων του δημόσιου τομέα και ταυτόχρονα διασφαλιζόταν μια τεράστια δυναμική αγωνιστικών συνδικάτων του ιδιωτικού τομέα, γεγονός που θα έφερνε όχι σε δύσκολη αλλά σε δεινή θέση την ξεφωνημένη και προδοτική ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Η ΠΕΝΕΝ μετά την εξέλιξη αυτή που επέβαλε ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός στο ΕΚΑ, με δημόσια παρέμβασή της τόνισε την ανάγκη να μην γίνει κανένα βήμα πίσω.
Ταυτόχρονα οι δυνάμεις της «Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης» στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά εξέφρασαν παρόμοια θέση στην επιχείρηση νέας μετάθεσης της απεργίας από τις 14/11 στις 28 Νοέμβρη 2018.
Στην σχετική σύσκεψη στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά με πρόταση του ΠΑΜΕ λήφθηκε κατά πλειοψηφία απόφαση στην οποία συμφώνησαν ΠΑΜΕ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ με αποτέλεσμα να ανατραπεί η προηγούμενη απόφαση.
Μετά τα παραπάνω δεδομένα και παίρνοντας υπόψη ότι η θέση της ΠΕΝΕΝ για απεργία στις 14/11 ήταν στα πλαίσια της σχετικής απόφασης της Διοίκησης του Ε.Κ. Πειραιά, επίσης το γεγονός ότι όλα τα άλλα Σωματεία  της δύναμης του Ε.Κ.Πειραιά συμφώνησαν ήδη για απεργία στις 28/11/2018, γίνεται προφανές  ότι και νομικά δεν μπορεί η ΠΕΝΕΝ να προχωρήσει  στην πραγματοποίηση της απεργίας στις 14/11/2018.
Αναφορικά με την απεργία στις 28/11/2018 τις επόμενες ημέρες θα γίνει πλατιά διαβούλευση με τα μέλη μας  και ακολούθως η Διοίκηση της Ένωσής μας θα πάρει απόφαση.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Κρόνος - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 3 – 0 Τελικό σκορ 

Τελικό σκορ 3 – 0 υπέρ του Κρόνου με σκόρερς στο Β΄ ημίχρονο τους Χαρτσιά (2 – 0 στο 65΄) και Κοιλιάρα (3 – 0 στο 80΄). Μια εύκολη νίκη για τον Κρόνο που δεν απειλήθηκε σε καμιά φάση, ενώ είχε τον έλεγχο και την υπεροχή από την αρχή μέχρι το τέλος. Χατζηδημητρίου, Χαρτσιάς, Κοιλιάρας έχασαν σημαντικές ευκαιρίες.
Στο Β΄ ημίχρονο έπαιξαν και οι: Κωστακιώτης, Χατζηδημητρίου, Χαρτσιάς, Κονισπολιάτης.

Προηγούμενη ανάρτηση

Κρόνος - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 1 – 0 Σκορ  Α΄ ημιχρόνου
Στο γήπεδο Περιβολίου μόλις έληξε το Α΄ ημίχρονο και ο Κρόνος προηγείται 1 – 0 με σκόρερ τον Ντατίδη. Ο Κρ’όνος έχει τη υπεροχή και έχει χάσει ευακαιρίες με Βλάσση, Παπαστεργίου Κοιλιάρα.
Η σύνθεση του Κρόνου (Ν. Θεοδοσιάδης) Τριαντάφυλλος, Ανυφαντής, Γκίκας, Πουλημένος, Πολυχρονάκης, Ντατίδης, Λάμπογλου, Κοιλιάρας, Βλάσσης, Κατσιαμήτας, Παπαστεργίου